Holnap bemutatása Marjon = Morgen is de presentatie van Marjon
Zoals waarschijnlijk al veel mensen weten is Marjon bezig met een project voor kindertehuizen in Hongarije. Dit doet ze voor de stichting vrienden van Hongarije. (de organisatie die ook de uitwisseling van onze gastkindjes regelt)
Marjon is bezig om voor kindertehuizen in Hongarije educatieve-,spel- en speelvoorzieningen te regelen.
Hierbij kun je denken aan speeltuinen, voetbalveldjes, educatievevoorzieningen, naaiatelier,etc.
Hieraan is een zeer groot gebrek bij de kindertehuizen. In de primaire levensbehoefte (eten en slapen) van de kinderen in de kindertehuizen wordt (minimaal) voorzien. Maar meestal is dat het ook wel. Hierdoor is er een weinig uitdagende en stimulerende toekomst voor de kinderen.
Hiervoor heeft ze een presentatie gemaakt. Deze wil ze bij bedrijven, stichtingen, verenigingen, etc laten zien en toelichten.
Op dit moment heeft Marjon al 2 aanvragen voor de presentatie, terwijl ze er pas afgelopen weekend mee begonnen is. Erg leuk!
Morgen is de eerste presentatie. Het bedrijf waarvoor de presentatie gehouden wordt heeft een soort van charity foundation waarvoor ze ieder jaar geld inzamelen en besteden aan (duurzame) kansarme doelen.
De andere presentatie is ook voor een charity foundation. De datum voor die presentatie is nog niet bekend. Die zal spoedig volgen.
Ik hoop dat Marjon's presentatie veel lof oogst en hiermee deze bedrijven overtuigd om te investeren in de gekozen projecten. Het wordt erg spannend!
Tot de volgende update!
PS. Zou je zelf interesse hebben of andere mensen, bedrijven, verenigingen, stichtingen weten, die interesse hebben, neem dan contact op met Marjon. Ze wil graag haar presentatie aan iedereen tonen om zoveel mogelijk aandacht te vragen voor de problematiek aldaar.
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
dinsdag 23 november 2010
zondag 21 november 2010
Vám = Zorgplicht
De komende 6 weken heb ik zorgplicht ;-)!
Toen ik de middag van Martijns operatie bij hem op bezoek kwam, schrok ik me rot.
Hij was helemaal niet bij. (Zoals de zuster had gezegd)
Hij besefte bijna niet dat ik er was. Hij streelde mijn hand maar keek me bijna niet aan en kreunde zachtjes. Zijn hoofd was dik, geel en zat onder de vegen bloed.
Wat hebben ze met mijn man gedaan dacht ik alleen maar, terwijl de tranen over mijn wangen rolden.
Die avond, was het al heel anders. Het bloed was weggewassen, net als het geel. Wat jodium bleek te zijn. Alleen de dikte was nog hetzelfde. Martijn was goed bij, dronk al door een rietje en had al weer wat praatjes. Van die middag kon hij zich inderdaad maar weinig herinneren.
Omdat praten niet echt goed ging, hebben we die avond naar elkaar ge-sms-t.
De volgende middag mocht ik hem ophalen en was ie gelukkig weer thuis. Maar dat viel nog niet mee. Martijn had veel pijn, was misselijk en was duizelig. Hij wilde niks eten, ik bedoel drinken.
Nu zijn we een week verder en het gaat al een stukje beter. Martijn heeft weer trek, das een goed teken. Dus mijn kookkunsten komen nu om de hoek kijken. Aangezien Martijn de komende 6 weken alleen maar vloeibaar mag, probeer ik creatief te zijn. Want na een week van sapjes en shakes, heeft hij wel weer trek in iets dat naar eten smaakt. Dus gisteren was het aardappelpuree met extra melk, gepureerde kalfsragout en verse appelmoes. En vandaag fijngepureerde hutspot met haché uit de blender en.... appelmoes. Je zou er bijna trek van krijgen ;-)
Mochten mensen nog tips hebben, ik heb nog 5 kookweken te gaan.
Vandaag lekker een dagje vrij gehad. Deze heb ik besteed aan mijn Kindertehuis project voor Hongarije. Ik heb een powerpoint presentatie gemaakt over Hongarije, SVH en de kinderen in de vele tehuizen. Ik hoop hiermee bedrijven over de streef te trekken om een aantal van de projecten die SVH verzorgt te sponsoren.
Het was een hoop werk en heb tot laat doorgewerkt, maar het resultaat ziet er netjes uit, volgens mij.
Nu hopen op veel sponsoren!
We werden vandaag ook nog eens verrast door onverwacht bezoek. De ouders van Martijn kwamen langs. En Attje en Sebastiaan kwamen als verrassing met Nadien langs.
Nadien is alweer ruim 8 maanden en echt een schatje. Ze heeft de hele tijd zitten lachen. Ze vond zelfs onze blaffende hondjes niet eng.
Het ideale oppaskind ;-)
Zo dat was onze zondag. Morgen weer druk aan het werk, want de feestdagen staan voor de deur en dat brengt een hoop drukte en gezelligheid met zich mee. Dus genoeg te doen!
Toen ik de middag van Martijns operatie bij hem op bezoek kwam, schrok ik me rot.
Hij was helemaal niet bij. (Zoals de zuster had gezegd)
Hij besefte bijna niet dat ik er was. Hij streelde mijn hand maar keek me bijna niet aan en kreunde zachtjes. Zijn hoofd was dik, geel en zat onder de vegen bloed.
Wat hebben ze met mijn man gedaan dacht ik alleen maar, terwijl de tranen over mijn wangen rolden.
Die avond, was het al heel anders. Het bloed was weggewassen, net als het geel. Wat jodium bleek te zijn. Alleen de dikte was nog hetzelfde. Martijn was goed bij, dronk al door een rietje en had al weer wat praatjes. Van die middag kon hij zich inderdaad maar weinig herinneren.
Omdat praten niet echt goed ging, hebben we die avond naar elkaar ge-sms-t.
De volgende middag mocht ik hem ophalen en was ie gelukkig weer thuis. Maar dat viel nog niet mee. Martijn had veel pijn, was misselijk en was duizelig. Hij wilde niks eten, ik bedoel drinken.
Nu zijn we een week verder en het gaat al een stukje beter. Martijn heeft weer trek, das een goed teken. Dus mijn kookkunsten komen nu om de hoek kijken. Aangezien Martijn de komende 6 weken alleen maar vloeibaar mag, probeer ik creatief te zijn. Want na een week van sapjes en shakes, heeft hij wel weer trek in iets dat naar eten smaakt. Dus gisteren was het aardappelpuree met extra melk, gepureerde kalfsragout en verse appelmoes. En vandaag fijngepureerde hutspot met haché uit de blender en.... appelmoes. Je zou er bijna trek van krijgen ;-)
Mochten mensen nog tips hebben, ik heb nog 5 kookweken te gaan.
Vandaag lekker een dagje vrij gehad. Deze heb ik besteed aan mijn Kindertehuis project voor Hongarije. Ik heb een powerpoint presentatie gemaakt over Hongarije, SVH en de kinderen in de vele tehuizen. Ik hoop hiermee bedrijven over de streef te trekken om een aantal van de projecten die SVH verzorgt te sponsoren.
Het was een hoop werk en heb tot laat doorgewerkt, maar het resultaat ziet er netjes uit, volgens mij.
Nu hopen op veel sponsoren!
We werden vandaag ook nog eens verrast door onverwacht bezoek. De ouders van Martijn kwamen langs. En Attje en Sebastiaan kwamen als verrassing met Nadien langs.
Nadien is alweer ruim 8 maanden en echt een schatje. Ze heeft de hele tijd zitten lachen. Ze vond zelfs onze blaffende hondjes niet eng.
Het ideale oppaskind ;-)
Zo dat was onze zondag. Morgen weer druk aan het werk, want de feestdagen staan voor de deur en dat brengt een hoop drukte en gezelligheid met zich mee. Dus genoeg te doen!
zaterdag 20 november 2010
A hűséges követői ....
A hűséges követői... = Voor de trouwe volgers....
Hierbij de afbeelding van het boomhut-bed, dat afgelopen week, met een kleine vertraging geplaatst is.
Een afbeelding hebben we inderdaad al geplaatst, maar dat was niet ONS boomhut-bed. De afbeelding hieronder is uit onze eigen kinder-slaapkamer genomen.
Ons boomhut-bed
~
Tot de volgende update!
Hierbij de afbeelding van het boomhut-bed, dat afgelopen week, met een kleine vertraging geplaatst is.
Een afbeelding hebben we inderdaad al geplaatst, maar dat was niet ONS boomhut-bed. De afbeelding hieronder is uit onze eigen kinder-slaapkamer genomen.
~
Tot de volgende update!
donderdag 18 november 2010
Egy vastag, fájós fejjel
Egy vastag, fájós fejjel = een dik, pijnlijk hoofd.
Dat ik niet het kleinste hoofd op deze aardbol heb, was mij al geruime tijd duidelijk en hier had ik me ook al mee verzoend (haha), maar dat ik een nog dikker hoofd kon krijgen was ook uitgesloten voor mij.
Nou nee dus, mijn hoofd is 1 keer zo dik als normaal. (ja je leest het goed)
Na mijn kaakoperatie is mijn hoofd pijnlijk en opgezwollen. En mijn hoofd schijnt nog niet op zijn pijnlijkst en meest opgezwollen te zijn. De eerste week na de operatie kan hij verder zwellen en pijnlijker worden. Na een week wordt het waarschijnlijk minder en kan ik langzaam mijn normale hoofd proportie gaan terugverwachten. Ook de pijn zal dan langzaam minder worden...
Alle gekheid op een stokje, maar het ergste is de pijn, misselijkheid, gevoelloosheid en duizeligheid. En ja natuurlijk is zo'n opgezwollen hoofd niet fijn, maar dat komt wel weer goed (is mij verzekerd! door de arts en veel slechter kon het al niet... hahaha)
Mijn herstel zal ongeveer 6 weken gaan duren. Dit houdt het volgende in:
De eerste 2 weken volledige rust (plat liggen en dat is niet leuk, maar wel een must!), eind volgende week terug naar het ziekenhuis voor een check up, daar hoor ik meer over de status van mijn operatie. Bij mijn vertrek in het ziekenhuis heeft de arts al gezegd dat de operatie technisch is gelukt, nu nog herstellen...
De controle in het ziekenhuis zal ik af moeten wachten, om meer te kunnen vertellen over de revalidatie.
1 ding staat vast en dat is dat ik tot iets voor kerstmis alleen vloeibaar voedsel mag eten. Dit heeft voor- en nadelen. Het nadeel is dat ik er nu al (na 4 dagen) klaar mee ben. En het voordeel is dat mijn hoofd (en de rest van mijn lichaam) waarschijnlijk dunner terugkeert, dan voor de operatie...
Zo heeft ieder nadeel toch zijn voordeel...
Tot de volgende update!
Dat ik niet het kleinste hoofd op deze aardbol heb, was mij al geruime tijd duidelijk en hier had ik me ook al mee verzoend (haha), maar dat ik een nog dikker hoofd kon krijgen was ook uitgesloten voor mij.
Nou nee dus, mijn hoofd is 1 keer zo dik als normaal. (ja je leest het goed)
Na mijn kaakoperatie is mijn hoofd pijnlijk en opgezwollen. En mijn hoofd schijnt nog niet op zijn pijnlijkst en meest opgezwollen te zijn. De eerste week na de operatie kan hij verder zwellen en pijnlijker worden. Na een week wordt het waarschijnlijk minder en kan ik langzaam mijn normale hoofd proportie gaan terugverwachten. Ook de pijn zal dan langzaam minder worden...
Alle gekheid op een stokje, maar het ergste is de pijn, misselijkheid, gevoelloosheid en duizeligheid. En ja natuurlijk is zo'n opgezwollen hoofd niet fijn, maar dat komt wel weer goed (is mij verzekerd! door de arts en veel slechter kon het al niet... hahaha)
Mijn herstel zal ongeveer 6 weken gaan duren. Dit houdt het volgende in:
De eerste 2 weken volledige rust (plat liggen en dat is niet leuk, maar wel een must!), eind volgende week terug naar het ziekenhuis voor een check up, daar hoor ik meer over de status van mijn operatie. Bij mijn vertrek in het ziekenhuis heeft de arts al gezegd dat de operatie technisch is gelukt, nu nog herstellen...
De controle in het ziekenhuis zal ik af moeten wachten, om meer te kunnen vertellen over de revalidatie.
1 ding staat vast en dat is dat ik tot iets voor kerstmis alleen vloeibaar voedsel mag eten. Dit heeft voor- en nadelen. Het nadeel is dat ik er nu al (na 4 dagen) klaar mee ben. En het voordeel is dat mijn hoofd (en de rest van mijn lichaam) waarschijnlijk dunner terugkeert, dan voor de operatie...
Zo heeft ieder nadeel toch zijn voordeel...
Tot de volgende update!
dinsdag 16 november 2010
Én 34 éves
Én 34 éves = ik ben 34 jaar geworden
Afgelopen weekend ben ik (Martijn) 34 jaar geworden.
We hebben het dit jaar niet groots gevierd, maar we zijn een lekker weekend weg geeweest met z'n tweetjes.
Dat we het niet groots gevierd hebben, heeft alles te maken met de operatie aan mijn kaken, die ik afgelopen maandag heb moeten ondergaan.
Mijn verjaardag, ons weekendje:
Eigenlijk begon het donderdagavond al. De ouders van Marjon waren in Den Bosch en wilde, indien mogelijk, met ons afspreken. Wij waren naar de PLUS kerst beurs in Rosmalen. Dit was dus ideaal om af te spreken. Wij dus naar het hotel. Daar hebben we een paar drankjes gedronken en heb ik een te gek cadeau gekregen. We zijn daarna vertrokken naar huis.
Vrijdag bijtijds vertrokken naar Rotterdam. Daar hebben we de stad verkend en daarna zijn we lekker gaan eten. Na het eten zijn we naar Holland Casino geweest. Ondanks dat we geen gokkers zijn en er ook eigenlijk niets van snappen, leek het ons leuk om een avondje te gaan "gokken" met een starterspakket. Dit was een leuke ervaring, maar wel weer voldoende voor de komende 10 jaar. (HAHA)
Op zaterdag zijn we naar sauna- en beautycenter Elysium in bleiswijk geweest. Dat was heerlijk!
Hier waren we omstreeks 11.30 uur en we waren 12 uren later weer terug in het hotel in Rotterdam.
Zondag hebben we heerlijk uitgeslapen en lekker ontbeten. Vervolgens zijn we naar Menno en Joyce (Berkel en Rodenrijs) gereden. Zij hebben een kleine 2 weken geleden een zoontje (Thijn) gekregen.
Wat een knap, rustig en schattig mannetje! Geniet van jullie derde kindje.
Uiteraard moest Joyce op tijd aan haar rust denken.
Wij zijn toen terug gereden naar het prachtige, warme zuiden, waar we met mijn ouders, mijn zus en Leon hadden afgesproken om lekker te gaan eten bij Italiaans restaurant Otica in Best ter gelegenheid van mijn verjaardag. Dat was een prima afsluiter voor mijn verjaardagsweekend.
Als laatste wil ik iedereen bedanken voor de leuke, lieve sms-jes en kaarten.
Tot onze volgende update!
Martijn
NB Hij laat gemakshalve even weg dat hij maandag om 8 uur is geopereerd. De arsten hebben zijn kaak gebroken en recht gezet. Martijns hoofd is 2 x zo groot als normaal en hij kan moeilijk praten. Verder mag hij 4 tot 6 weken alleen maar vloeibaar voedsel. Ik vind het heftiger dan verwaht, maar Martijn slaat zich er goed doorheen.
Afgelopen weekend ben ik (Martijn) 34 jaar geworden.
We hebben het dit jaar niet groots gevierd, maar we zijn een lekker weekend weg geeweest met z'n tweetjes.
Dat we het niet groots gevierd hebben, heeft alles te maken met de operatie aan mijn kaken, die ik afgelopen maandag heb moeten ondergaan.
Mijn verjaardag, ons weekendje:
Eigenlijk begon het donderdagavond al. De ouders van Marjon waren in Den Bosch en wilde, indien mogelijk, met ons afspreken. Wij waren naar de PLUS kerst beurs in Rosmalen. Dit was dus ideaal om af te spreken. Wij dus naar het hotel. Daar hebben we een paar drankjes gedronken en heb ik een te gek cadeau gekregen. We zijn daarna vertrokken naar huis.
Vrijdag bijtijds vertrokken naar Rotterdam. Daar hebben we de stad verkend en daarna zijn we lekker gaan eten. Na het eten zijn we naar Holland Casino geweest. Ondanks dat we geen gokkers zijn en er ook eigenlijk niets van snappen, leek het ons leuk om een avondje te gaan "gokken" met een starterspakket. Dit was een leuke ervaring, maar wel weer voldoende voor de komende 10 jaar. (HAHA)
Op zaterdag zijn we naar sauna- en beautycenter Elysium in bleiswijk geweest. Dat was heerlijk!
Hier waren we omstreeks 11.30 uur en we waren 12 uren later weer terug in het hotel in Rotterdam.
Zondag hebben we heerlijk uitgeslapen en lekker ontbeten. Vervolgens zijn we naar Menno en Joyce (Berkel en Rodenrijs) gereden. Zij hebben een kleine 2 weken geleden een zoontje (Thijn) gekregen.
Wat een knap, rustig en schattig mannetje! Geniet van jullie derde kindje.
Uiteraard moest Joyce op tijd aan haar rust denken.
Wij zijn toen terug gereden naar het prachtige, warme zuiden, waar we met mijn ouders, mijn zus en Leon hadden afgesproken om lekker te gaan eten bij Italiaans restaurant Otica in Best ter gelegenheid van mijn verjaardag. Dat was een prima afsluiter voor mijn verjaardagsweekend.
Als laatste wil ik iedereen bedanken voor de leuke, lieve sms-jes en kaarten.
Tot onze volgende update!
Martijn
NB Hij laat gemakshalve even weg dat hij maandag om 8 uur is geopereerd. De arsten hebben zijn kaak gebroken en recht gezet. Martijns hoofd is 2 x zo groot als normaal en hij kan moeilijk praten. Verder mag hij 4 tot 6 weken alleen maar vloeibaar voedsel. Ik vind het heftiger dan verwaht, maar Martijn slaat zich er goed doorheen.
Abonneren op:
Posts (Atom)