Vandaag zijn we precies 2 weken thuis met onze kanjers. Vorige week zijn Márk, Ramóna en Kriszti al heel de week naar de school geweest. Het was z'on groot succes, dat ze ook volgende week mogen komen. De afsluitingsweek voor de vakantie. Ze gaan dan allemaal leuke dingen doen en er wordt verteld dat ze na de vakantie weer terug komen.
Zaterdag zijn we naar het zomerfeest geweest van school en dat was ook erg leuk. Zelfs Regi heeft zich goed vermaakt, ook al zei ze een paar keer: "Mama, Regi nem iskola."
Zij gaat voorlopig dus niet naar school, maar dat is wel heel leuk, want ze is nu veel met ons alleen en ook daardoor ontwikkeld ze zich snel.
Vandaag zijn we met opa, oma, tante Linda, oom Leon, en natuurlijk de kids naar de kermis in Best geweest.
Wat keken de kinderen hun ogen uit. Ze begonnen alle 4 in de draaimolen, maar al gauw liet Márk zich uitdagen voor de meer spectaculaire attractie. Samen met tante Linda in de mega snelle spin en met mama, Linda en 2 zusjes in de crazy mouse. Een soort 8 baan.
Márk stelde voor om morgen weer te gaan, maar we hebben uitgelegd dat dat niet zo is met leuke uitjes, die moeten speciaal blijven.
Na met z'n allen nog een frietje te hebben gegeten zijn we op huis aan gegaan, want morgen is het weer vroeg dag.
Met het Nederlands van de kinderen gaat het ook heel goed. Zo begint Márk met het koppelen van woorden tot een nieuw geheel. Bijv:
- station = treinhuis
- Caravan = campingauto
Maar ook zinnetjes gaan steeds beter:
"Goedzo meisje" horen we geregeld als iemand of de hond iets goeds doet.
"Márk de wc" = Márk gaat naar de wc
maan, roos, vis.
Kriszti is helemaal fan van het nr. papamericano zingt zij pa paprika pa paprika. Klinkt het ineens heel Hongaars ;-)
In mama´s buik kan je niet groeien Maar wel in ons hart Daarom wachten wij geduldig Tot de grote dag
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
zondag 3 juli 2011
woensdag 29 juni 2011
Leren fietsen...
bicycli, bicycli, bicycli......
klonk het al op de eerste dag dat we thuis waren en we een rondgang door het huis deden met z'n zessen.
Márk en Ramóna wilden direct gaan fietsen.
Op dat moment ging dat niet, maar de dagen erna hebben ze kennis gemaakt met de fiets.
In Hongarije was ons verteld dat Márk kon fietsen. Ramóna was nog onduidelijk of ze kon fietsen.
Het is goed geweest dat we erbij waren toen ze de eerste keer op de fiets stapten. Beiden konden voor geen meter fietsen, Márk lag de eerste 2 dagen dat we oefende alleen maar op de grond, als ik z'n fiets niet vasthield en vooruit duwde. Op zo'n moment is trappen, remmen en sturen een moeilijke aangelegenheid.
Ramóna had het principe van fietsen het eerste door. De fiets was dan wel iets te groot voor haar en na het remmen werd er ook steevast een veld met mais ingereden om te kunnen afstappen, maar dat deerde me niet (de betreffende boer van het weiland waarschijnlijk wel). Ik was trots op haar dat ze het zo goed oppikte...
Afgelopen weekend hadden we voor het laatst geoefend met z'n 3-en en hadden beide het principe door, alleen ging het nog niet helemaal soepel.
De laatste dagen op school hebben ze op het schoolplein de fiets-test mogen oefenen. Nu, vanavond, fietsten ze allebei helemaal goed. Márk zwabberde nog wel een klein beetje van links naar rechts en Ramóna, op haar Loekie fietsje (Veel te klein), moet geregeld met haar voetjes naar de grond om dat ze te groot is en daardoor haar knieen tegen het stuur botsen en ze dan even de kluts kwijt is, maar ik vind dat ze nu officieel kunnen fietsen.
En dat vinden de jongere zusjes ook.
Zij stonden vanavond bij toeval boven voor het raam van hun slaapkamer te kijken, voordat ze naar bed gingen en zagen de oudere broer en zus voorbij crossen. Direct werden de 2 nageroepen. "koedzo Márk, koedzo Márk" en "koedzo Ramóna, koedzo Ramóna" (koedzo = goedzo)
Kortom 2 kunnen er fietsen, nog 2 te gaan....
klonk het al op de eerste dag dat we thuis waren en we een rondgang door het huis deden met z'n zessen.
Márk en Ramóna wilden direct gaan fietsen.
Op dat moment ging dat niet, maar de dagen erna hebben ze kennis gemaakt met de fiets.
In Hongarije was ons verteld dat Márk kon fietsen. Ramóna was nog onduidelijk of ze kon fietsen.
Het is goed geweest dat we erbij waren toen ze de eerste keer op de fiets stapten. Beiden konden voor geen meter fietsen, Márk lag de eerste 2 dagen dat we oefende alleen maar op de grond, als ik z'n fiets niet vasthield en vooruit duwde. Op zo'n moment is trappen, remmen en sturen een moeilijke aangelegenheid.
Ramóna had het principe van fietsen het eerste door. De fiets was dan wel iets te groot voor haar en na het remmen werd er ook steevast een veld met mais ingereden om te kunnen afstappen, maar dat deerde me niet (de betreffende boer van het weiland waarschijnlijk wel). Ik was trots op haar dat ze het zo goed oppikte...
Afgelopen weekend hadden we voor het laatst geoefend met z'n 3-en en hadden beide het principe door, alleen ging het nog niet helemaal soepel.
De laatste dagen op school hebben ze op het schoolplein de fiets-test mogen oefenen. Nu, vanavond, fietsten ze allebei helemaal goed. Márk zwabberde nog wel een klein beetje van links naar rechts en Ramóna, op haar Loekie fietsje (Veel te klein), moet geregeld met haar voetjes naar de grond om dat ze te groot is en daardoor haar knieen tegen het stuur botsen en ze dan even de kluts kwijt is, maar ik vind dat ze nu officieel kunnen fietsen.
En dat vinden de jongere zusjes ook.
Zij stonden vanavond bij toeval boven voor het raam van hun slaapkamer te kijken, voordat ze naar bed gingen en zagen de oudere broer en zus voorbij crossen. Direct werden de 2 nageroepen. "koedzo Márk, koedzo Márk" en "koedzo Ramóna, koedzo Ramóna" (koedzo = goedzo)
Kortom 2 kunnen er fietsen, nog 2 te gaan....
dinsdag 28 juni 2011
De eerste schooldag!
Vandaag was de eerste schooldag van onze 4 kids.
Nu al, zul je denken?
Ja, nu al....
Nee, eigenlijk is het toevallig tot stand gekomen.
We waren in gesprek met de derectrice van de school die we op het oog hadden , toevallig een klant uit de winkel. We gaven aan dat Márk echt opzoek is naar leeftijdgenootjes en dan met name jongens. Daarnaast weten we ondertussen dat Márk echt kan opzien tegen een nieuwe situatie. Dan wordt hij met name voor zichzelf en zijn zusjes niet gezelliger. Om dit te voorkomen wilden we Márk langzaam voorbereiden door hem alvast enkele dagdelen mee te laten lopen, als het mogelijk was uiteraard.
De derectrice reageerde zo spontaan, dat ze het direct is gaan regelen voor alle 4 de kinderen.
Nu mogen ze alle 4 de hele week meelopen.
We hebben afgesproken dat ze , indien ze zelf willen, ieder moment naar huis kunnen/mogen.
Maar na 1 dag zijn ze helemaal gek van school en vroegen ze direct bij het ophalen of ze morgen weer mochten. Márk en R;amona hadden vandaag een paar Nederlandse woordjes (ik, maan, roos, vis) geleerd, gerekend, gefietst, met water gespeeld, getekend, de weekdagen bezongen en aangewezen waar Hongarije lag. Krisztina en Regina hebben gecomputerd, geschilderd, met blokken gespeeld, getekend en met water gespeeld....
Het school gaan houdt in dat Márk, Rámona en Krisztina de hele dag gaan en Regina alleen in de ochtend.
Wij halen ze tussen de middag op, om gezamenlijk te eten en dan om 13.15 uur zijn ze weer terug voor de middag les. Márk en Rámona zitten in een gemixte klas en Krisztina en Regina zitten in een kleuterklas.
Ze gaan naar een school met extra aandacht voor de Nederlandse taal. Ze zitten in groepjes van circa 10 tot 15 personen en met 2 leerkrachten. Ze krijgen echt super veel aandacht.
Zo zou al het onderwijs moeten zijn, vind ik....
Hieronder nog enkele foto's van de eerste schooldag.
Nu al, zul je denken?
Ja, nu al....
Nee, eigenlijk is het toevallig tot stand gekomen.
We waren in gesprek met de derectrice van de school die we op het oog hadden , toevallig een klant uit de winkel. We gaven aan dat Márk echt opzoek is naar leeftijdgenootjes en dan met name jongens. Daarnaast weten we ondertussen dat Márk echt kan opzien tegen een nieuwe situatie. Dan wordt hij met name voor zichzelf en zijn zusjes niet gezelliger. Om dit te voorkomen wilden we Márk langzaam voorbereiden door hem alvast enkele dagdelen mee te laten lopen, als het mogelijk was uiteraard.
De derectrice reageerde zo spontaan, dat ze het direct is gaan regelen voor alle 4 de kinderen.
Nu mogen ze alle 4 de hele week meelopen.
We hebben afgesproken dat ze , indien ze zelf willen, ieder moment naar huis kunnen/mogen.
Maar na 1 dag zijn ze helemaal gek van school en vroegen ze direct bij het ophalen of ze morgen weer mochten. Márk en R;amona hadden vandaag een paar Nederlandse woordjes (ik, maan, roos, vis) geleerd, gerekend, gefietst, met water gespeeld, getekend, de weekdagen bezongen en aangewezen waar Hongarije lag. Krisztina en Regina hebben gecomputerd, geschilderd, met blokken gespeeld, getekend en met water gespeeld....
Het school gaan houdt in dat Márk, Rámona en Krisztina de hele dag gaan en Regina alleen in de ochtend.
Wij halen ze tussen de middag op, om gezamenlijk te eten en dan om 13.15 uur zijn ze weer terug voor de middag les. Márk en Rámona zitten in een gemixte klas en Krisztina en Regina zitten in een kleuterklas.
Ze gaan naar een school met extra aandacht voor de Nederlandse taal. Ze zitten in groepjes van circa 10 tot 15 personen en met 2 leerkrachten. Ze krijgen echt super veel aandacht.
Zo zou al het onderwijs moeten zijn, vind ik....
Hieronder nog enkele foto's van de eerste schooldag.
zondag 26 juni 2011
De eerst week thuis!
Alweer een week thuis!
Het gaat heel erg goed. De kinderen lijken zich goed op hun gemak te voelen in hun nieuwe thuis. Ze lijken heel ontspannen. Of dit nu komt doordat ze erg genieten van alle nieuwe dingen en zich daardoor niet vervelen, of omdat ze nog niet beseffen dat dit definitief is weten we niet.
We genieten er in ieder geval van.
Mama is het mooiste beroep dat er is besef ik me als ik naar die 4 snoetjes kijk. En de vaatwasser uitpakken samen met je dochter is veel leuker als in je eentje.
Dat er dagelijks een heel brood, een pak melk en een kilo vlees doorheen gaat,, de vaatwasser dagelijks draait, soms 2x, net als de wasmachine trouwens neem ik graag voor lief.
Deze week zijn we begonnen met het leren fietsen van Márk en Ramóna. Het heeft wat tranen gekost, maar ze kunnen nu los fietsen. Nog even en ze kunnen ook zelf wegfietsen. Dat zal wel makkelijk zijn.
Maandag gaan we met z'n allen kennismaken op de nieuwe basisschool. Als de kinderen het leuk vinden mogen ze zelfs al een paar keer mee lopen in de klas. We zien dus wel hoe volgende week loopt.
Vandaag is onze 3e hondendochter thuis gekomen en de kinderen hadden hier heel erg naar uit gekeken. Ze zijn helemaal dol op Gentle.
Een paar leuke anekdotes van de afgelopen week:
Papa en mama waren allebei een beetje ziekig en pakten zich goed in. In eindhoven zag Márk een mevrouw met een hoofddoek, waarop hij zei: "Mama, die mevrouw is denk ik heel ziek".
De kinderen zitten in de tuin en communiceren nog steeds in het hongaars, totdat Regi iets afpakt en klinkt er in koor: "Niet doen Regi"
Mama moest voor controle naar het ziekenhuis en ging er maandag met Márk heen. Toen ze aankwam bleek de 21e een dinsdag. Márk kijkt naar mama en zegt: "Mama beetje idiota"
Als het mama niet snel genoeg gaat zegt ze hop hop, waarop Kriszti reageert: "hop paardje hop"
Nederlands woorden die al vloeiend gaan: Niet doen, foei, opruimen, verdikkie, goedzoooo! hmm hoe zou dat toch komen ;-)
Het gaat heel erg goed. De kinderen lijken zich goed op hun gemak te voelen in hun nieuwe thuis. Ze lijken heel ontspannen. Of dit nu komt doordat ze erg genieten van alle nieuwe dingen en zich daardoor niet vervelen, of omdat ze nog niet beseffen dat dit definitief is weten we niet.
We genieten er in ieder geval van.
Mama is het mooiste beroep dat er is besef ik me als ik naar die 4 snoetjes kijk. En de vaatwasser uitpakken samen met je dochter is veel leuker als in je eentje.
Dat er dagelijks een heel brood, een pak melk en een kilo vlees doorheen gaat,, de vaatwasser dagelijks draait, soms 2x, net als de wasmachine trouwens neem ik graag voor lief.
Deze week zijn we begonnen met het leren fietsen van Márk en Ramóna. Het heeft wat tranen gekost, maar ze kunnen nu los fietsen. Nog even en ze kunnen ook zelf wegfietsen. Dat zal wel makkelijk zijn.
Maandag gaan we met z'n allen kennismaken op de nieuwe basisschool. Als de kinderen het leuk vinden mogen ze zelfs al een paar keer mee lopen in de klas. We zien dus wel hoe volgende week loopt.
Vandaag is onze 3e hondendochter thuis gekomen en de kinderen hadden hier heel erg naar uit gekeken. Ze zijn helemaal dol op Gentle.
Een paar leuke anekdotes van de afgelopen week:
Papa en mama waren allebei een beetje ziekig en pakten zich goed in. In eindhoven zag Márk een mevrouw met een hoofddoek, waarop hij zei: "Mama, die mevrouw is denk ik heel ziek".
De kinderen zitten in de tuin en communiceren nog steeds in het hongaars, totdat Regi iets afpakt en klinkt er in koor: "Niet doen Regi"
Mama moest voor controle naar het ziekenhuis en ging er maandag met Márk heen. Toen ze aankwam bleek de 21e een dinsdag. Márk kijkt naar mama en zegt: "Mama beetje idiota"
Als het mama niet snel genoeg gaat zegt ze hop hop, waarop Kriszti reageert: "hop paardje hop"
Nederlands woorden die al vloeiend gaan: Niet doen, foei, opruimen, verdikkie, goedzoooo! hmm hoe zou dat toch komen ;-)
maandag 20 juni 2011
Nog wat foto's
| Handjes wassen |
| Regi en Opa |
| Broer en zus |
| Auto wassen |
| Met onze kinderen en de kinderen Beukenex in de speeltuin. |
| Samen met water spelen |
| Eten in het Ramada hotel te Budapest |
| Eindelijk mijn witte jurk aan op de officiele adoptie-uitspraak-dag! |
| Papa en Regi tekenen voor de officiele adoptie-uitspraak |
| Kijk mij! |
| 3 tijgertjes bij Mac Donalds |
| Het regent, het regent, maar ik word lekker niet nat! |
| Best Friends! |
| Márk bij de paarden in Salzburg |
| Thuiskomst! |
Abonneren op:
Posts (Atom)