Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije

woensdag 25 mei 2011

Hiep Hiep Hoera Regi 4 jaar!

Vandaag is onze jongste dochter 4 jaar geworden!
Ze vond het zo spannend dat ze er gisteren bijna niet van kon slapen.
Papa, Márk en Ramóna zijn gisteravond samen op pad geweest voor taart, slingers en ballonnen.
Zo was de woonkamer vanochtend vrolijk versierd en zaten we om 11.00 uur gezellig met zijn allen aan de chocoladetaart.
Regi was helemaal blij met haar cadeau, een babaypop die kan lachen en huilen in een wandelwagen.
Het was echt een succes. De babyfles werd gevuld en als een volleerd moedertje zorgt zij voor haar kisbaba.

Gisteren zijn we allemaal flink verkleurd en daarom beloten we ons vandaag goed in te smeren. De kinderen vinden het heerlijk om ingesmeerd te worden, maar ze vinden het nog geweldiger om in te smeren. Papa boft echt met drie dochters, want zijn hoofd is wit van de creme en hij hoeft dus niet bang te zijn dat hij verbrand. We moeten alleen opletten dat niet in één keer heel de fles leeg gaat, want als het aan de dames ligt blijven ze smeren.

Nu zijn we opweg voor een tochtje en vanavond gaan we lekker met zijn allen eten. Ik denk bij Mc Donalds , dat was wel een groot succes vorige keer.

Gisteren zijn we met zijn allen naar de speeltuin in het dorp geweest. Daar vermaken onze kinderen zich altijd prima en wij kunnen daar even het internet gebruiken.
Er is een waterpunt, waar de kinderen heerlijk met water kunnen kliederen.
Dat is met 30 graden natuutlijk heerlijk.
Voor de liefhebbers nog wat foto's van onze kids:
Kriszti op de schommel in de speeltuin in het dorp
Márk klimt op de schommel


Regi met zonnenbril
Een hele blije jarige!

Cadeau uitpakken

Taart met kaarsjes


Kaarsjes uitblazen!

Mama met Regi en Kriszti

maandag 23 mei 2011

Barbie en Ken

Vandaag met de kids een rustig dagje gehad. Opa en Oma zijn gistermiddag nog geweest en hebben verteld over Budapest. Oma liet foto's zien en Márk herkende er veel van.
Márk heeft gisteren met Oma een hagedis gevangen. We hebben even overwogen deze mee te nemen voor ome Leon in Hollandiaban, maar toch maar weer vrij gelaten. Het was een setje en het zou toch vreselijk zijn als de ander van liefdesverdriet om komt. Aan het einde van de middag een hapje gegeten en daarna opa en oma uitgezwaaid. Vandaag zijn ze weer naar Nederland gevlogen.

Vandaag dus rust in de tent. De kinderen vermaken zich prima in het zwembad, spelen met Luna (tennisbal gooien en laten halen) en het nieuwste succesnummer DE BARBIE.

Rami en Kriszti hadden allebei een Barbie en lieten deze zwemmen in een babybadje. Dit vonden Regie en Márk ook leuk en dus gingen ze in de speelgoedkist opzoek naar meer Barbies en Ken. Deze kregen vervolgens zwemles in het echte zwembad.

's Middags begon het te regenen en dus verkasten we met Barbies en Ken naar het overdekt terras. Márk haalde kammen uit zijn toillettas tevooorschijn en kamde uiterst secuur alle haren van de Barbies. Ze kregen elk een andere coupe. Rami spoot ze in met antiklit spray en Márk deed kammen. Ik werkte een beetje op de laptop, toen ik Márk in mijn ooghoek met een schaar aan zag komen. Ik vroeg wat hij er mee ging doen en hij wilde Barbie graag van een nieuwe coupe voorzien. Ik heb dit weten te voorkomen en alle Barbies hebben nu nog steeds prachtig lang haar. Wel allemaal anders gestyled. Volgens mij hebben we een kapper in de dop in ons midden, hahaha.
Toen de zon weer doorkwam doken onze kids snel weer in het zwembad en ook wij genieten van dit rustige dagje. Morgen maar weer eens op pad, naar de Tesco bijvoorbeeld.

zondag 22 mei 2011

Al drie weken in Hongarije en we hebben bezoek!

We krijgen veel sms-jes of we weer een stukje willen schrijven. Dat doen we nu dus! Aangezien ons huis nogal afgelegen ligt, hebben we daar geen bereik met de dongel en moeten we dus op andere plekken internetten. In de eerste week deed ik dat in de auto, als we naar de kids toe gingen. Nu doen we het in de speeltuin. Dan kunnen onze kanjers even uitrazen en wij ff typen. Alhoewel we wel telkens worden geroepen om de schommel aan te duwen, mee moeten gaan voor een plas, vragen krijgen over drinken, ijsjes en andere lekkernijen. Dus het gaat iets minder snel. Maar goed hier dan toch weer een verhaal van ons met foto's!

Het is ongelofelijk zo snel als de tijd gaat. We zijn alweer bijna 2 weken samen met onze kanjers en ze zijn niet meer weg te denken uit ons leven.


Het is bijzonder om te zien hoe snel ze aan hun nieuwe situatie wennen. Martijn en ik worden er elke keer weer stil van. Hoe vol vertrouwen moet je zijn om dit avontuur aan te gaan. En ze gaan het aan vol overgave. Natuurlijk hebben ze momenten dat ze minder lekker in hun vel zitten maar over het algemeen zijn het hele lieve, vrolijke, ondeugende, onderzoeken, avontuurlijke en innemende kinderen.

Mijn ouders zijn woensdagavond laat aangekomen. We hadden onze kanjers uitgelegd dat opa en oma op bezoek kwamen en hadden met zijn allen taart uitgezocht. Ze vonden het heel spannend, maar volgens mij vonden opa en oma het nog spannender.

We hebben de dag erop een rustig dagje met elkaar gehad en opa en oma vermaakten zich prima met hun kleinkinderen in de zandbak, op de schommel en in het zwembad. S’ Middags samen met opa en oma gegeten bij ons favoriete Eteremmetje. Goulash soep en daarna goulash schotel. Heerlijk! Zo’n kleine 2 uur getafeld met z’n allen en iedereen genoot volop. De serveerster kent ons inmiddels en deelt trouw engelse en Hongaarse menukaarten uit. Ze kijkt elke keer weer bedenkelijk. Je ziet haar denken: “Hoe zit dit?” en “Wordt de groep nou nog groter?” We begonnen daar met zijn tweeen, toen waren we zes, en deze keer kwamen we acht personen. Het is grappig om te zien. De volgende dag hebben we opa en oma uitgezwaaid. Zij brengen ook nog 3 dagen een bezoek aan Budapest.

Onze kanjers zwaaiden opa en oma enthousiast weer uit, onder het luid roepen van DOEI DOEI.
Inmiddels kunnen onze kanjers al heel wat Nederlandse zinnetjes. Een greep hieruit:

- Luna kom hier!
- Luna hier kom!
- Luna los!
- Luna lief!
- Eet smakelijk
- Het liedjes: smakelijk eten hap, hap, hap
- Het liedje: hop paardje hop
- Ik ben…
Kriszti aan de wandel als model

Gitaristen

Márk zwemt in het zwembad

Oma en Márk in de zandbak

Uit eten met opa en oma

Papa en Kriszti in het zwembad

dinsdag 17 mei 2011

Shoppen en treinen

Gisteren waren onze kanjers lekker uitgerust, ze hadden het klokje rond geslapen. We besloten een stukje te gaan rijden en te kijken of we ergens schoenen konden gaan kopen voor ze.
Na een uurtje rijden zijn we gestopt bij................. Mc Donalds! Ze vonden het helemaal geweldig dat er een speeltje bij hun eten zat. Márk had een meisjesspeeltje en ging heel stoer (samen met papa) een nieuwe vragen.
Aan de rand van Budapest vonden we een heel ,ooi winkelcentrum en wat zijn wij bofkonten want onze kids houden van shoppen. (Hopelijk vinden we dat over een tijdje nog leuk, als Kriszti om papa's creditcard vraagt haha) Allerlei schoenen gepast en uieindelijk met voor iedereen 2 paar terugkereerd en ook nog een tas kleertjes voor elk. Zara kids is geweldig, hoop dat ze die in Nederland ook hebben.!!!

Bepakt en bezakt keerden we terug naar de auto.
Márk is gek van treinen en had tegenover het winkelcentrum een station gespot. Daar wilde hij zo graag naar toe, dus omdat het zo gezellig was besloten we om even bij de treinen te gaan kijken. Márk, maar ook de meiden keken hun ogen uit. We gingen op een bankje zitten en Márk wees steeds naar de trein, maar omdat we geen kaartjes hadden mochten we niet het hoofdperron op. Toen de trein weg reed begon Márk heel hard te huilen en te snikken, hij was echt ontroostbaar. Daarop besloten we Márti te bellen. Ons Hongaars is echt te beperkt voor dit leed. En wat bleek Márk dacht dat we gingen rijden met de trein, maar we gingen alleen kijken. Bij elke trein die vertrok riep hij schijnbaar, kijk nou ze vertrekken zonder ons. Márti heeft aan Márk uitgelegd dat we nu alleen gingen kijken en dat we een ander keer met de trein zouden rijden. Toen verdwenen de tranen.

Toen we het perron afwilden, werd Martijn met de kinderen aangehouden op het perron door de Politie. De kinderen vonden het reuze interessant. (Net als het liedje van K3) Maar ze vonden het vreemd een Nederlands man met 3 Hongaarse kinderen. Maar ik zat met Regi aan de andere kant van het perron en ik had de papieren. De politiemannen spraken geen woord over de grens en stelden Márk wat vragen, die deze vrolijk beantwoorde. Het was zoiets als ken jij deze man?
Martijn en kids moesten meekomen, maar daar kwam SUPERMAMA aangesneld en die hielp het probleem snel uit de wereld met de Hongaarse adoptiepapieren. Met zijn 6en verlieten we het perron.
WAT WEER EEN AVONTUUR!

Het was een reuzegezellige dag en iedereen vindt steeds meer zijn plaatsje in het gezin. Ook de Nederlands woordenschat wordt steeds uitgebreider. Zo zeggen ze alle 4 Eet smakelijk. Hoorden we Márk tegen Kriszti zeggen Hier komen! Zegt ie ook tegen Luna. En zo zijn er regelmatig woorden waar we door verrast zijn. Papa Lief is Ramóna's favoriet!

En nu......
Nu zitten we in de trein naar Solnok. De kids zijn er helemaal stil van en staan met de neuzen bijna tegen het raam. Wat een heerlijk gezicht.



zondag 15 mei 2011

Bloemen en Behang

Wie denkt dat het hier alleen maar leuk en gezellig is, kan ik gerust stellen. Ook onze kinderen zijn af en toe draken! Vandaag had ik echt een “Ik plak jullie achter het behang” ochtend.


Het begon eigenlijk heel goed. De kids hadden na een lange nacht slapen ons vrolijk gewekt met knuffels op bed en toen we in de woonkamer kwamen was de tafel al gedekt inclusief bloemen. Het leek een goed begin van er een heel gezellige dag, maar toen begon het.

Márk was erg druk, wilde steeds van tafel gaan om dingen te pakken of te spelen en stootte daarbij zijn kom met cornflakes om. Alles onder de melk en flakes. Hij was er wat beduusd van dus na het te hebben schoon gemaakt aten we rustig verder. Waar het niet dat zijn jongste zusje vond, Márk te moeten evenaren en prompt ook haar bakje omgooide. Weer alles gepoetst. Daarna de kinderen van tafel laten gaan om hun tanden te poetsen en aan te kleden. Ik hielp de jongste 2 hierbij en terwijl ik Kriszti in haar outfit hees, hoor ik uit de badkamer een kabaal. Ramóna huilen, Márk gillen. Dus ik haal ze uit elkaar, geef ze hun kleren en zeg dat ze zich rustig moeten aankleden. Gooit Márk al zijn dekens op de grond en begint er boven op te springen. Ik vraag hem rustig het op te ruimen en zich aan te kleden. Wat weinig resultaat oplevert. Ramóna is inmiddels aangekleed en zit rustig op het bed, dit tafereel waar te nemen. Ik wil de kamer uit lopen om Kriszti verder aan te kleden en ik zie nog net vanuit mijn ooghoek hoe Márk, Ramóna een klap geeft. Ik draai me om, pak Márk in één beweging op en zet hem op zijn bed. Zo zeg ik dat wil ik dus niet zien! Ik pak zijn hand en maak er de beweging mee die hij naar Rami maakte. NEM!

Maar Márk lijkt niet onder de indruk. Ik word nu echt boos binnen in mezelf. Ik zeg het nogmaals en nadat hij sorry heeft gezegd tegen Mama en Rami, stuur ik hem de kamer uit naar papa. Even niet in de buurt van zijn zus. Ik roep Regi, om haar aan te kleden, maar zij heeft net zo’n bui als haar broer en zet het op een lopen. Ik gris haar ergens tussen de bank en de salontafel vandaan en neem haar onder mijn arm mee. Nem Regi, eerst aankleden en dan mag je ook naar buiten. Nu doet ze lief haar kleertjes aan en gaat lekker naar buiten. Even lijkt het rustig, maar dan weer een huilende Rami.

Márk is vandaag echt in een pesterige bui en zijn zusje is daar nogal gevoelig voor. Soms zijn ze elkaars dikste vrienden maar soms lijken ze echt elkaars grootste allergietypes en houden ze het geen minuut uit zonder duwen, schreeuwen, knijpen of pesten. Echt vermoeiend.

Ik besluit met de meiden te gaan wandelen. Martijn roept Márk bij zich die in een hoekje zit te mokken. Hij heeft vandaag echt zijn dag niet. En dat mag, maar om een beetje rust te krijgen laten we de mannen ff alleen. Martijn heeft een goed gesprek met Márk en als wij terugkomen is alles weer koek en ei. We eten lekker fruit met z’n allen en de mannen gaan samen naar de supermarkt.
De meiden zijn het daar niet mee eens, maar nu is het Márk z’n beurt op wat extra aandacht.

Als snel gaan de meiden lekker samen spelen en als mama de doos met knutselspullen haalt is het helemaal feest braaf zitten ze aan tafel te knutselen. Mama maakt van het moment gebruik om snel even wat op te ruimen en te stofzuigen.

Na een tijdje willen de meiden lekker weer naar buiten en ze vermaken zich opperbest met z’n drieën. Ik ga lekker buiten aan de tafel zitten en overzie de dag en besluit het maar eens op te schrijven, want ook deze dagen zullen voor veel moeders en uiteraard vaders heel herkenbaar zijn.

Papa en Márk zijn terug van de Tesco en ze hebben een BBQ gekocht! En heel veel vlees. De mannen maken de bbq aan en de meiden dekken de tafel. Het is een heel gezellige maaltijd. De ochtend is alweer vergeten en broer en zus zijn alweer de beste vrienden. Wat zijn kinderen toch heerlijke maar bijzondere wezens. Iedereen eet zijn buikje rond en aansluitend rijden we naar de speeltuin in het dorp, waar onze kanjers ff kunnen uitrazen. De dag is alweer bijna op zijn eind en al met al was het toch weer een hele leuke, grappige, gezellige dag.