A születésnapi Kriszta = De verjaardag van Kriszta
Vandaag is ons oudste gastkind jarig.
Kriszta wordt vandaag 16 jaar jong.
Via deze weg nogmaals van harte gefeliciteerd Kriszta!
Dat er nog vele mooie, gezonde jaren mogen volgen.
maak er een mooie dag van.
Wij zullen proosten op je verjaardag!
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
woensdag 1 december 2010
december hó folyamán megkezdődött.....
december hó folyamán megkezdődött..... = De maand december is begonnen.....
Vandaag is de december maand begonnen.
Deze maand staat bij de meeste mensen altijd in het teken van Sinterklaas, kerstmis en de jaarwisseling.
Zo ook bij ons. Ook is dit voor ons de drukste tijd van het jaar in de winkel.
Niet zo zeer dat het dan druk hoeft te zijn, maar meer omdat kerst in de gedachten bij de medewerkers en bij de oude supermarkt mensen de periode van het jaar is waar het MOET gebeuren...
Ik vraag me dan altijd af. Wat moet er gebeuren?
Tuurlijk snap ik dat er extra druk op die periode staat (dat merken we intern ook wel)
Maar ik denk dat ze meer bedoelen dat het dan druk is qua mensen, je een speciaal extra (kerst)assortiment in je winkel moet hebben en dat dit geregeld moet zijn voor de klanten en daardoor behoorlijk afwijkend is ten opzichte van 'normaal' . Het is tenslotte maar 1 keer per jaar kerstmis....
Ik denk dan altijd maar, als je het nu gewoon goed voorbereidt in de weken voorafgaand, dan komt het vast weer goed. Net als ieder ander jaar. En wij (onze supermarkt) zijn alweer een paar weken druk bezig met de voorbereiding. En goed voorbereiden is het enige dat we kunnen doen, zodat de klanten weer naar hartenlust kunnen winkelen en wij daar daarvan kunnen genieten. Want dat is ook echt mijn advies aan iedereen in de supermarkt, Geniet van de gezellig, dukke kerstperiode!
Maar goed, daar genoeg over. Dit jaar krijgen we het tweede deel van december ook een speciale gast te logeren. Namelijk op 18 december komt Krisztina (roepnaam Kriszta), ons Hongaarse gastkind.
Ze heeft er heel veel zin in en dit laat ze ons geregeld weten via de mail. Kriszta is vandaag 16 jaar geworden en zit, net als Alexandra, in het kindertehuis te Bicske. Kriszta komt deze maand voor de eerste keer naar Nederland. Ze zal te bewonderen zijn, bij ons in Budel, van 18 december 2010 tot en met 2 januari 2011.
Verder zal december 2010 voor ons ingaan als weer een wachtende tijd op ons hopelijk spoedig komende voorstel voor het adopteren van 2, 3 of 4 kinderen uit Hongarije....
Om nog even terug te komen op de december maand in de winkel. Op 22 december organiseren we op onze parkeerplaats een SNERT concert. Hier zullen plaatselijke verenigingen een optreden verzorgen en hiervoor in ruil mogen ze een ton neerzetten in de winkel. In deze ton mogen de consumenten, op die dag, hun kassabon deponeren. Over het bedrag dat betaald is, door de klant, wordt 10% overgemaakt aan de betreffende vereniging. Een soort van mini sponsoractie. Naast de optredens op het buitenpodium, wordt er gratis erwtensoep, gluhwein en chocomel uitgedeeld aan de klanten. In de winkel is er de hele dag feest doordat er live door 3 koks gekookt wordt, er heel veel proeverijen zullen zijn en dat er vele leuke (kerst)aanbiedingen zijn voor de klanten.
we hebben er nu al zin in....
Als laatste is de maand december 2010, de maand waarin Martijn nog steeds aan het herstellen is van zijn kaakoperatie, die afgelopen 15 november is uitgevoerd bij hem. Hij heeft er nog steeds veel pijn aan en het valt hem ook vies tegen. (Zoals je eerder op deze blog hebt kunnen lezen) We gaan er vanuit dat de pijn toch snel minder wordt en Martijn binnen 2 weken vanaf nu weer aan de slag is....
Tot zover onze vooruitblik op de maand december. Laten we hopen dat het een mooie, feestelijke en vooral gezellige maand wordt.
PS. Vandaag heeft Gerry van Gils (een gezellige, leuke medewerkster van ons) in de winkel een Sinterklaas voorlees middag gehouden voor de kleine PLUS-klantjes. Dit was, volgens de reacties van de kinderen, een leuke, geslaagde middag. Bedankt Gerry!
Vandaag is de december maand begonnen.
Deze maand staat bij de meeste mensen altijd in het teken van Sinterklaas, kerstmis en de jaarwisseling.
Zo ook bij ons. Ook is dit voor ons de drukste tijd van het jaar in de winkel.
Niet zo zeer dat het dan druk hoeft te zijn, maar meer omdat kerst in de gedachten bij de medewerkers en bij de oude supermarkt mensen de periode van het jaar is waar het MOET gebeuren...
Ik vraag me dan altijd af. Wat moet er gebeuren?
Tuurlijk snap ik dat er extra druk op die periode staat (dat merken we intern ook wel)
Maar ik denk dat ze meer bedoelen dat het dan druk is qua mensen, je een speciaal extra (kerst)assortiment in je winkel moet hebben en dat dit geregeld moet zijn voor de klanten en daardoor behoorlijk afwijkend is ten opzichte van 'normaal' . Het is tenslotte maar 1 keer per jaar kerstmis....
Ik denk dan altijd maar, als je het nu gewoon goed voorbereidt in de weken voorafgaand, dan komt het vast weer goed. Net als ieder ander jaar. En wij (onze supermarkt) zijn alweer een paar weken druk bezig met de voorbereiding. En goed voorbereiden is het enige dat we kunnen doen, zodat de klanten weer naar hartenlust kunnen winkelen en wij daar daarvan kunnen genieten. Want dat is ook echt mijn advies aan iedereen in de supermarkt, Geniet van de gezellig, dukke kerstperiode!
Maar goed, daar genoeg over. Dit jaar krijgen we het tweede deel van december ook een speciale gast te logeren. Namelijk op 18 december komt Krisztina (roepnaam Kriszta), ons Hongaarse gastkind.
Ze heeft er heel veel zin in en dit laat ze ons geregeld weten via de mail. Kriszta is vandaag 16 jaar geworden en zit, net als Alexandra, in het kindertehuis te Bicske. Kriszta komt deze maand voor de eerste keer naar Nederland. Ze zal te bewonderen zijn, bij ons in Budel, van 18 december 2010 tot en met 2 januari 2011.
Verder zal december 2010 voor ons ingaan als weer een wachtende tijd op ons hopelijk spoedig komende voorstel voor het adopteren van 2, 3 of 4 kinderen uit Hongarije....
Om nog even terug te komen op de december maand in de winkel. Op 22 december organiseren we op onze parkeerplaats een SNERT concert. Hier zullen plaatselijke verenigingen een optreden verzorgen en hiervoor in ruil mogen ze een ton neerzetten in de winkel. In deze ton mogen de consumenten, op die dag, hun kassabon deponeren. Over het bedrag dat betaald is, door de klant, wordt 10% overgemaakt aan de betreffende vereniging. Een soort van mini sponsoractie. Naast de optredens op het buitenpodium, wordt er gratis erwtensoep, gluhwein en chocomel uitgedeeld aan de klanten. In de winkel is er de hele dag feest doordat er live door 3 koks gekookt wordt, er heel veel proeverijen zullen zijn en dat er vele leuke (kerst)aanbiedingen zijn voor de klanten.
we hebben er nu al zin in....
Als laatste is de maand december 2010, de maand waarin Martijn nog steeds aan het herstellen is van zijn kaakoperatie, die afgelopen 15 november is uitgevoerd bij hem. Hij heeft er nog steeds veel pijn aan en het valt hem ook vies tegen. (Zoals je eerder op deze blog hebt kunnen lezen) We gaan er vanuit dat de pijn toch snel minder wordt en Martijn binnen 2 weken vanaf nu weer aan de slag is....
Tot zover onze vooruitblik op de maand december. Laten we hopen dat het een mooie, feestelijke en vooral gezellige maand wordt.
PS. Vandaag heeft Gerry van Gils (een gezellige, leuke medewerkster van ons) in de winkel een Sinterklaas voorlees middag gehouden voor de kleine PLUS-klantjes. Dit was, volgens de reacties van de kinderen, een leuke, geslaagde middag. Bedankt Gerry!
dinsdag 30 november 2010
A kontroll! deel 2
A Kontroll! deel 2 = Op controle! deel 2
Vandaag was het weer zover.
Ik mocht op controle in het ziekenhuis voor mijn mond/tanden/kaken.
Er was weinig veranderd aan mijn situatie.
Alleen dat ik met de dag meer pijn krijg aan mijn ondergebit en dat daarintegen de hechtingen er nu nagenoeg allemaal uit zijn, op 2 na. Die laatste 2 komen later nog een keer aanbod.
Ik mocht op controle in het ziekenhuis voor mijn mond/tanden/kaken.
Er was weinig veranderd aan mijn situatie.
Alleen dat ik met de dag meer pijn krijg aan mijn ondergebit en dat daarintegen de hechtingen er nu nagenoeg allemaal uit zijn, op 2 na. Die laatste 2 komen later nog een keer aanbod.
Deze laatste 2 konden er niet uit, omdat mijn tandvlees daar eg dik (opgezwollen) was.
Verder ben ik minder duizelig en hebben ze nogmaals herhaald dat de operatie technisch geslaagd is.
Ze vinden het wel vreemd dat mijn ondergebit zo pijnlijk is. Het voelt alsof ik continue, in mijn hele ondergebit, lijdt aan een volledige zenuwontsteking.
De arts wil het in de gaten houden, omdat hij het niet helemaal vertrouwt, daarom mag ik volgende week ipv over 2 weken weer terugkomen. ("het heeft tijd nodig.")
De pijn is zo heftig dat ik geregeld met tranen in mijn ogen zit en gewoon misselijk ben van de pijn.
Dat is echt vervelend!
Dit kon ook komen door de kou, die er nu is, zei de arts. De kou heeft een extra weerslag op het herstel en de pijn. (Had me dan in de zomer geopereerd...)
Maar om positief af te sluiten, als je me 2 weken terug zag, dan is het vandaag de dag vele malen beter met me. Zelfs in vergelijking met vorige week is het beter. Als de pijn (nagenoeg) weg is mag ik langzaam aan alles weer op gaan pakken. Eerst rustig met de hondjes een blokje om (zoals Marjon een voorbeeld gaf), dan een keer winkelen (in mijn eigen winkel) en dan langzaam verder opbouwen....
De pijn moet (nagenoeg) weg zijn, zodat uitgeloten wordt dat er geen ontsteking aanwezig is en er geen koorts op gaat treden, maar dit is alleen bij een "worse-case-scenario: En we zouden positief afsluiten, want dat uitzicht heeft het nog steeds volgend de arts.
Dus we gaan telkens een (klein) stapje vooruit. En mochten we niet vergeten dat het een zware operatie was. En dan gaat het de goede kant op.....
Tot de volgende update!
zondag 28 november 2010
baba zuhany ajándékot
baba zuhany ajándékot = kraamcadeau
Vandaag had ik sinterklaasviering met 7 vriendinnetjes. Dat doen we elk jaar. Lootjes trekken, surprise maken en een gedicht. Verder een paar "rommel"cadeautjes inpakken voor het zogenaamde ruilspel. Daarbij spelen we een spel waarmee je pakjes kunt winnen of verliezen. Sommige van die cadeautjes zijn heel leuk, maar andere wil je echt niet mee naar huis. Bv de afschuwelijke oorbellen van schoonmoeder, de plastic coctailbekers voor op de camping of de eierdopverzameling van oma. Maar er zitten vaak ook hele leuke dingen bij zoals boeken en spellen.
Dit jaar deden we eerst alle suprises en gedichten en iedereen had er weer reuze veel werk van gemaakt. Van nieuwbouwhuis tot papieren schort. Iedereen had zijn best weer gedaan. Na veel lachen over de op rijm gezette gebeurtenissen van het afgelopen jaar bleef uiteindelijk nog een groot pakket op tafel staan.
Ik keek wat verbaasd, want iedereen had nu wat gehad. Helemaal toen op het cadeau stond, voor Marjon en Martijn.
Lieve Marjon en Martijn
De Sint kon het dit jaar niet laten,
om ook alvast voor jullie in te slaan
Want ook al staan er nog geen kinderschoenen bij tochtige gaten
Het kan allemaal toch best snel gaan.
Bouwen aan jullie toekomst, de stenen zijn soms zwaar
Maar straks ik jullie gezinnetje compleet
En dan is het genieten, niet waar?
Omdat jullie nog niet weten hoeveel en van welk geslacht
Heeft Sint aan een praktisch cadeau gedacht
Waar elk kindje uren mee kan spelen
Ze zullen zich er niet snel mee vervelen!
Lieve groet van de Sint en de Pieten:
Alexandra, Attje, Evelien, Carlijn, Petra G, Petra W, en Suus.
Bleken er in het pakket drie grote dozen duplo te zitten! Een tankstation, een dierenkliniek en een basispakket! Helemaal geweldig! Ons eerste echte cadeau voor onze kanjers. Waar ze zeker heel veel plezier aan zullen beleven.
Ik was echt heel erg verrast en Martijn ook toen ik ermee thuis kwam. Het is echt veel te gek, maar zo ontzettend lief. Ik ga het dadelijk opruimen, zodat het mooi blijft tot onze thuiskomst. En duplo is tijdloos en voor iedereen, Dus een geweldig cadeau!
Wat een kanjers van vriendinnen heb ik toch. Het kado is ons kraampakket voor jullie zeiden ze. Nou daar zijn we heel blij mee! Dank u wel sinterklaas en al uw pieten!
Vandaag had ik sinterklaasviering met 7 vriendinnetjes. Dat doen we elk jaar. Lootjes trekken, surprise maken en een gedicht. Verder een paar "rommel"cadeautjes inpakken voor het zogenaamde ruilspel. Daarbij spelen we een spel waarmee je pakjes kunt winnen of verliezen. Sommige van die cadeautjes zijn heel leuk, maar andere wil je echt niet mee naar huis. Bv de afschuwelijke oorbellen van schoonmoeder, de plastic coctailbekers voor op de camping of de eierdopverzameling van oma. Maar er zitten vaak ook hele leuke dingen bij zoals boeken en spellen.
Dit jaar deden we eerst alle suprises en gedichten en iedereen had er weer reuze veel werk van gemaakt. Van nieuwbouwhuis tot papieren schort. Iedereen had zijn best weer gedaan. Na veel lachen over de op rijm gezette gebeurtenissen van het afgelopen jaar bleef uiteindelijk nog een groot pakket op tafel staan.
Ik keek wat verbaasd, want iedereen had nu wat gehad. Helemaal toen op het cadeau stond, voor Marjon en Martijn.
Lieve Marjon en Martijn
De Sint kon het dit jaar niet laten,
om ook alvast voor jullie in te slaan
Want ook al staan er nog geen kinderschoenen bij tochtige gaten
Het kan allemaal toch best snel gaan.
Bouwen aan jullie toekomst, de stenen zijn soms zwaar
Maar straks ik jullie gezinnetje compleet
En dan is het genieten, niet waar?
Omdat jullie nog niet weten hoeveel en van welk geslacht
Heeft Sint aan een praktisch cadeau gedacht
Waar elk kindje uren mee kan spelen
Ze zullen zich er niet snel mee vervelen!
Lieve groet van de Sint en de Pieten:
Alexandra, Attje, Evelien, Carlijn, Petra G, Petra W, en Suus.
Bleken er in het pakket drie grote dozen duplo te zitten! Een tankstation, een dierenkliniek en een basispakket! Helemaal geweldig! Ons eerste echte cadeau voor onze kanjers. Waar ze zeker heel veel plezier aan zullen beleven.
Ik was echt heel erg verrast en Martijn ook toen ik ermee thuis kwam. Het is echt veel te gek, maar zo ontzettend lief. Ik ga het dadelijk opruimen, zodat het mooi blijft tot onze thuiskomst. En duplo is tijdloos en voor iedereen, Dus een geweldig cadeau!
Wat een kanjers van vriendinnen heb ik toch. Het kado is ons kraampakket voor jullie zeiden ze. Nou daar zijn we heel blij mee! Dank u wel sinterklaas en al uw pieten!
2,5 hónapos Magyarországon
Ons adoptiedossier ligt alweer 2,5 maand in Hongarije.
Aan de ene kant gaat de tijd heel snel, want het lijkt nog maar heel kort geleden dat wij in Hongarije waren. Aan de andere kant kan de tijd niet snel genoeg gaan, want 2,5 maand is in adoptieland nog helemaal niks.
Het moeilijkste van de tijd die nu verstrijkt is dat je niks meer hoort over de adoptieprocedure. Geen raad van de kinderbescherming, geen bericht van de Stichting adoptievoorzieningen en niks van de NAS.
Tot van de week, toen lag er een brief van de NAS in de brievenbus. Dan word je er weer even aan herinnert hoe spannend deze wachttijd is. Het was een rekening, voor het vertalen van de samenvatting ouderdossier.
De CA (centrale autoriteiten) aldaar hebben namelijk de regels tussendoor iets aangepast. Zo wilden ze de samenvatting van ons ouderdossier ook vertaald hebben in het Hongaars. Voorheen werd die samenvatting alleen gebruikt door de contactpersoon vd NAS.
Ik vind het allemaal prima, zolang ze de regels maar niet ineens veranderen dat Holland geen kinderen meer kan adopteren.
Bij zo'n bericht gaat je fantasie meteen op hol. Want misschien hebben ze ons dossier al wel even bekeken en zagen ze toen dat de samenvatting miste. Dat hoop ik natuurlijk, maar het is realistischer dat ze ons dossier nog helemaal niet hebben ingekeken omdat het volgens de nieuwe regels nog niet compleet was en dat het nu pas op de stapel van te behandelen dossiers terecht is gekomen.
Ik merk dat mijn fantasie en mijn ongeduld langzaam aan een loopje met me nemen. Dat had ik vooraf niet verwacht, maar dit is echt het lastigste stuk van de procedure. Je bent er zo dichtbij, maar kan het niet pakken. Frustrerend soms.
Daarom houden we ons bezig met allerlei randvoorwaarden zodat als het voorstel komt, dat allemaal in orde is.
Zo ben ik vrijdagochtend bij één van de drie basisscholen geweest bij ons in het dorp. Ik moet zeggen mijn eerste indruk was goed. Het is niet een hele grote school (300 leerlingen) en hun visie is ondernemend leren. Dat kan ik als zelfstandig ondernemer alleen maar toejuichen. Ze stimuleren kinderen zelf om acties te ondernemen tot het vergaren van kennis. Verder hebben ze veel projecten over "samen". Hoe ga je om met anderen. hoe hou je rekening met elkaar gevoelens en wat kun je van elkaar leren.
Ze hebben echter nog nooit te maken gehad met adoptiekinderen. En hebben eigenlijk ook geen ervaring met NT 2 kinderen (Nederlands als 2e taal kinderen). Maar het lijkt ze wel een hele leuke uitdaging en ze hanteren er wel heel persoonlijk gericht onderwijs. Ook steken ze niet alleen veel aandacht in het cognitief leren, maar ook is sociaal emotineel leren. Onze toekomstige kinderen hebben op beide gebieden een hoop in te halen en dan is het wel fijn dat daar op school ook veel begeleiding in is.
Ik ga ook nog een afspraak maken met de andere school bij ons in de wijk en dan maken we de keuze.
Beide scholen hebben al aangegeven dat ze het heel prettig vinden dat we hier optijd mee komen, zodat ook de school zich op onze situatie kan voorbereiden. Het is voor hen net zo bijzonder als voor ons.
Dat ze op school nog geen ervaring hebben met adoptiekinderen zie ik niet direct als een probleem. Wij hebben er immers ook geen ervaring mee. Als de school maar open staat voor interactie met ons als ouders en informatie over adoptiekinderen willen eigen maken.
Op internet volgen we een hoop ouders met Hongaarse adoptiekinderen en deze maand zijn er 3 gezinnen thuisgekomen uit Hongarije. Dat is echt veel!
Zou dat een goed voorteken zijn?
Martijn heeft met NAS gesproken en inmiddels liggen er 5 dossiers, vergelijkbaar met de onze in Hongarije. Ze kunnen er verder niks over zeggen, want ze weten niet in welk tempo deze worden behandeld of hoeveel dossiers ( uit andere landen) er ook nog liggen, maar het maakt het allemaal wel wat concreter voor ons.
Als ondernemers merken we dat we niet alleen zakelijk altijd vooruit willen en de touwtjes in handen willen houden, maar ook prive ;-) Goed leerproces voor ons om te vertrouwen op anderen dat het goed komt. En eerlijk, dat vertrouwen hebben we.
Aan de ene kant gaat de tijd heel snel, want het lijkt nog maar heel kort geleden dat wij in Hongarije waren. Aan de andere kant kan de tijd niet snel genoeg gaan, want 2,5 maand is in adoptieland nog helemaal niks.
Het moeilijkste van de tijd die nu verstrijkt is dat je niks meer hoort over de adoptieprocedure. Geen raad van de kinderbescherming, geen bericht van de Stichting adoptievoorzieningen en niks van de NAS.
Tot van de week, toen lag er een brief van de NAS in de brievenbus. Dan word je er weer even aan herinnert hoe spannend deze wachttijd is. Het was een rekening, voor het vertalen van de samenvatting ouderdossier.
De CA (centrale autoriteiten) aldaar hebben namelijk de regels tussendoor iets aangepast. Zo wilden ze de samenvatting van ons ouderdossier ook vertaald hebben in het Hongaars. Voorheen werd die samenvatting alleen gebruikt door de contactpersoon vd NAS.
Ik vind het allemaal prima, zolang ze de regels maar niet ineens veranderen dat Holland geen kinderen meer kan adopteren.
Bij zo'n bericht gaat je fantasie meteen op hol. Want misschien hebben ze ons dossier al wel even bekeken en zagen ze toen dat de samenvatting miste. Dat hoop ik natuurlijk, maar het is realistischer dat ze ons dossier nog helemaal niet hebben ingekeken omdat het volgens de nieuwe regels nog niet compleet was en dat het nu pas op de stapel van te behandelen dossiers terecht is gekomen.
Ik merk dat mijn fantasie en mijn ongeduld langzaam aan een loopje met me nemen. Dat had ik vooraf niet verwacht, maar dit is echt het lastigste stuk van de procedure. Je bent er zo dichtbij, maar kan het niet pakken. Frustrerend soms.
Daarom houden we ons bezig met allerlei randvoorwaarden zodat als het voorstel komt, dat allemaal in orde is.
Zo ben ik vrijdagochtend bij één van de drie basisscholen geweest bij ons in het dorp. Ik moet zeggen mijn eerste indruk was goed. Het is niet een hele grote school (300 leerlingen) en hun visie is ondernemend leren. Dat kan ik als zelfstandig ondernemer alleen maar toejuichen. Ze stimuleren kinderen zelf om acties te ondernemen tot het vergaren van kennis. Verder hebben ze veel projecten over "samen". Hoe ga je om met anderen. hoe hou je rekening met elkaar gevoelens en wat kun je van elkaar leren.
Ze hebben echter nog nooit te maken gehad met adoptiekinderen. En hebben eigenlijk ook geen ervaring met NT 2 kinderen (Nederlands als 2e taal kinderen). Maar het lijkt ze wel een hele leuke uitdaging en ze hanteren er wel heel persoonlijk gericht onderwijs. Ook steken ze niet alleen veel aandacht in het cognitief leren, maar ook is sociaal emotineel leren. Onze toekomstige kinderen hebben op beide gebieden een hoop in te halen en dan is het wel fijn dat daar op school ook veel begeleiding in is.
Ik ga ook nog een afspraak maken met de andere school bij ons in de wijk en dan maken we de keuze.
Beide scholen hebben al aangegeven dat ze het heel prettig vinden dat we hier optijd mee komen, zodat ook de school zich op onze situatie kan voorbereiden. Het is voor hen net zo bijzonder als voor ons.
Dat ze op school nog geen ervaring hebben met adoptiekinderen zie ik niet direct als een probleem. Wij hebben er immers ook geen ervaring mee. Als de school maar open staat voor interactie met ons als ouders en informatie over adoptiekinderen willen eigen maken.
Op internet volgen we een hoop ouders met Hongaarse adoptiekinderen en deze maand zijn er 3 gezinnen thuisgekomen uit Hongarije. Dat is echt veel!
Zou dat een goed voorteken zijn?
Martijn heeft met NAS gesproken en inmiddels liggen er 5 dossiers, vergelijkbaar met de onze in Hongarije. Ze kunnen er verder niks over zeggen, want ze weten niet in welk tempo deze worden behandeld of hoeveel dossiers ( uit andere landen) er ook nog liggen, maar het maakt het allemaal wel wat concreter voor ons.
Als ondernemers merken we dat we niet alleen zakelijk altijd vooruit willen en de touwtjes in handen willen houden, maar ook prive ;-) Goed leerproces voor ons om te vertrouwen op anderen dat het goed komt. En eerlijk, dat vertrouwen hebben we.
Abonneren op:
Posts (Atom)