Kontroll 5! kész! = Controle 5! Klaar!
Afgelopen dinsdag mocht ik weer naar het ST. Anna ziekenhuis voor, als het goed was, de laatste controle.
Ze zouden de controle uitvoeren en daarna mijn gebit en beugel reinigen. "Als soort van laatste apk voor ik weer geheel schadevrij de weg op mocht."
De arts zei dat het er prima uitzag en dat ik niet meer terug hoefde te komen voor controle.
Toen werd mijn gebit gereinigd en na een half uur stond ik weer buiten met de wetenschap dat het nu klaar is.
Uiteraard moet de breuk nog verder helen (dit duurt jaren), mijn gevoel in mijn onderlip/kin nog terugkeren en er moet nog wat vocht verdwijnen in mijn gezicht, maar verder is het prima. Ik kan ook weer nagenoeg alles eten. behalve harde etenswaar als harde broodjes, chocoladerepen, harde snoepjes,etc.
Nee, ik ben weer 100% on the move....
Dus dit was mijn laatste verslag over mijn operatie.
Ik wil iedereen nogmaals bedanken voor de vele kaartjes, presentjes, telefoontjes en beterschap wensen die ik heb mogen ontvangen van jullie. Bedankt!
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
donderdag 13 januari 2011
maandag 10 januari 2011
nézi ugyanazt a holdat = kijken naar dezelfde maan
"Wij Weten dat hier ver vandaan
Jullie kijken naar dezelfde maan"
Gisteren kwam dit zomaar in me op toen Martijn en ik naar de sterren keken. Later bedacht ik me dat, de zin kijkend naar dezelfde maan me zo bekend voor kwam. Na even googlen bleek die zin inderdaad van een liedje te zijn en wel van Nick en Simon. Het gaat ook over twee geliefden die heel ver van elkaar zijn. Wel in een iets andere context, maar een groot deel ervan is wel toepasbaar op het hele adoptieproces. Daarom zet ik de tekst hier.
Want ik vind het mooi en passend.
Nu ziet zij een ster.
En die wijst haar de weg.
's avonds voor het slapen gaan.
Kijkt zij naar dezelfde maan.
Want al ben ik zo ver weg.
Geeft het troost als ik zeg.
Ik ben dicht bij je.
Zo dicht bij je.
Neem me mee in je hart.
Zo wordt mijn pijn halve smart.
Ik lijk dicht bij je.
Zo dicht bij je.
Neem me mee in je hart.
Zo wordt mijn pijn halve smart.
Ik lijk dicht bij je.
Zo dicht bij je!
Zo ver weg...
Hopelijk zullen we straks samen naar de maan kijken. En we hopen natuurlijk heel erg dat dat misschien al wel dit jaar zal zijn. Want het besef dat jullie op ons wachten, onze kanjers, maakt het wachten soms wel moeilijk. We willen jullie zo graag ontmoeten en samen als gezin verder gaan.
Maar we hebben geduld en voorlopig troost ik me met de gedachte dat jullie er al zijn en naar dezelfde maan kijken als wij!
Jullie kijken naar dezelfde maan"
Gisteren kwam dit zomaar in me op toen Martijn en ik naar de sterren keken. Later bedacht ik me dat, de zin kijkend naar dezelfde maan me zo bekend voor kwam. Na even googlen bleek die zin inderdaad van een liedje te zijn en wel van Nick en Simon. Het gaat ook over twee geliefden die heel ver van elkaar zijn. Wel in een iets andere context, maar een groot deel ervan is wel toepasbaar op het hele adoptieproces. Daarom zet ik de tekst hier.
Want ik vind het mooi en passend.
Nu ziet zij een ster.
En die wijst haar de weg.
's avonds voor het slapen gaan.
Kijkt zij naar dezelfde maan.
Want al ben ik zo ver weg.
Geeft het troost als ik zeg.
Ik ben dicht bij je.
Zo dicht bij je.
Neem me mee in je hart.
Zo wordt mijn pijn halve smart.
Ik lijk dicht bij je.
Zo dicht bij je.
Neem me mee in je hart.
Zo wordt mijn pijn halve smart.
Ik lijk dicht bij je.
Zo dicht bij je!
Zo ver weg...
Maar we hebben geduld en voorlopig troost ik me met de gedachte dat jullie er al zijn en naar dezelfde maan kijken als wij!
zaterdag 8 januari 2011
Ismét 1 hét 2011
Ismét 1 hét 2011 - Alweer 1 week 2011
Ondanks dat het alweer een week 2011 is, wil ik iedereen een gezond en geweldig 2011 toewensen!
2010 was een goed jaar, waarin zich veel heeft afgespeeld. Zowel op adoptie gebied, als op prve, als op zakelijk gebied.
Het waren voornamelijk goede dingen.
Behalve de maanden november, waar ik 3 weken bezig ben geweest met mijn kaken en december waar Marjon met een nierbekontsteking heeft gezeten. Is het, gelukkig, verder alleen maar positief.
Om de adoptie er kort uit te lichten.
Ons adoptie-proces is verder gevorderd en zitten we nu in de laatste fase, wachtend op een voorstel.
Zo hebben we in het eerste deel van 2010 de gesprekken met de raad van de kinderbescherming gehad. Hier waren we vooraf erg benieuwd naar, maar achteraf waren het goede en fijne gesprekken. Bedankt Kitty! Hebben we ons dossier compleet kunnen maken, rondje Den Haag, notaris, vertalen, etc.
En sinds september 2010 ligt ons dossier in Hongarije bij de centrale autoriteit.
Zij hebben ons dossier nu en gaan kijken of er kinderen zijn, die bij ons passen (en wij bij de kinderen).
Dit is nu dus afwachten.... Spannend!
We houden jullie op de hoogte.
Ondanks dat het alweer een week 2011 is, wil ik iedereen een gezond en geweldig 2011 toewensen!
2010 was een goed jaar, waarin zich veel heeft afgespeeld. Zowel op adoptie gebied, als op prve, als op zakelijk gebied.
Het waren voornamelijk goede dingen.
Behalve de maanden november, waar ik 3 weken bezig ben geweest met mijn kaken en december waar Marjon met een nierbekontsteking heeft gezeten. Is het, gelukkig, verder alleen maar positief.
Om de adoptie er kort uit te lichten.
Ons adoptie-proces is verder gevorderd en zitten we nu in de laatste fase, wachtend op een voorstel.
Zo hebben we in het eerste deel van 2010 de gesprekken met de raad van de kinderbescherming gehad. Hier waren we vooraf erg benieuwd naar, maar achteraf waren het goede en fijne gesprekken. Bedankt Kitty! Hebben we ons dossier compleet kunnen maken, rondje Den Haag, notaris, vertalen, etc.
En sinds september 2010 ligt ons dossier in Hongarije bij de centrale autoriteit.
Zij hebben ons dossier nu en gaan kijken of er kinderen zijn, die bij ons passen (en wij bij de kinderen).
Dit is nu dus afwachten.... Spannend!
We houden jullie op de hoogte.
woensdag 5 januari 2011
Karácsonyi hangulat benyomást
Hierbij een sfeerimpressie van onze kerst, samen met onze gastdochter Krisztina.
zondag 2 januari 2011
Elmúlt 2 hét
Twee weken zijn voorbij gevlogen.
We zijn net terug uit Zwolle waar we ons gastkind op de bus terug naar Hongarije hebben gezet. Het was een warm afscheid met veel knuffels, handkussen en zwaaien!
Kriszta had in eerste instantie helemaal geen zin om terug te gaan naar Hongarije en bij aankomst in Zwolle ging ze demonstratief in de auto zitten en zei "Kom terug". Maar bij het zien van haar vriendinnen kwam de zin ook terug.
De verhalen kwamen en de meiden hadden elkaar duidelijk heeeeeeel veeeeel te vertellen en te laten zien.
Wat een stoere meid is onze Kriszta dan. Ze heeft het hoogste woord. Maar vlak voordat ze de bus in ging had ze nog wel de tijd om ons een dikke knuffel te geven en ze zwaaide totdat de bus uit het zicht was.
En alhoewel we het jammer vonden dat ze alweer terug moest was het geen verdrietig afscheid. We weten dat ze weer terug komt en dat is een fijn gevoel.
Bij thuiskomst vonden we 2 tassen vol cadeautjes. Een handwerk folklore truitje, jam, wijn, bonbons, en nog meer bonbons, knuffeltjes en een foto. Veel te gek en een hele leuke verrassing.
Hier komt zeker een vervolg op.
We zijn net terug uit Zwolle waar we ons gastkind op de bus terug naar Hongarije hebben gezet. Het was een warm afscheid met veel knuffels, handkussen en zwaaien!
Kriszta had in eerste instantie helemaal geen zin om terug te gaan naar Hongarije en bij aankomst in Zwolle ging ze demonstratief in de auto zitten en zei "Kom terug". Maar bij het zien van haar vriendinnen kwam de zin ook terug.
De verhalen kwamen en de meiden hadden elkaar duidelijk heeeeeeel veeeeel te vertellen en te laten zien.
Wat een stoere meid is onze Kriszta dan. Ze heeft het hoogste woord. Maar vlak voordat ze de bus in ging had ze nog wel de tijd om ons een dikke knuffel te geven en ze zwaaide totdat de bus uit het zicht was.
En alhoewel we het jammer vonden dat ze alweer terug moest was het geen verdrietig afscheid. We weten dat ze weer terug komt en dat is een fijn gevoel.
Bij thuiskomst vonden we 2 tassen vol cadeautjes. Een handwerk folklore truitje, jam, wijn, bonbons, en nog meer bonbons, knuffeltjes en een foto. Veel te gek en een hele leuke verrassing.
Hier komt zeker een vervolg op.
Abonneren op:
Posts (Atom)