Ismét 1 hét 2011 - Alweer 1 week 2011
Ondanks dat het alweer een week 2011 is, wil ik iedereen een gezond en geweldig 2011 toewensen!
2010 was een goed jaar, waarin zich veel heeft afgespeeld. Zowel op adoptie gebied, als op prve, als op zakelijk gebied.
Het waren voornamelijk goede dingen.
Behalve de maanden november, waar ik 3 weken bezig ben geweest met mijn kaken en december waar Marjon met een nierbekontsteking heeft gezeten. Is het, gelukkig, verder alleen maar positief.
Om de adoptie er kort uit te lichten.
Ons adoptie-proces is verder gevorderd en zitten we nu in de laatste fase, wachtend op een voorstel.
Zo hebben we in het eerste deel van 2010 de gesprekken met de raad van de kinderbescherming gehad. Hier waren we vooraf erg benieuwd naar, maar achteraf waren het goede en fijne gesprekken. Bedankt Kitty! Hebben we ons dossier compleet kunnen maken, rondje Den Haag, notaris, vertalen, etc.
En sinds september 2010 ligt ons dossier in Hongarije bij de centrale autoriteit.
Zij hebben ons dossier nu en gaan kijken of er kinderen zijn, die bij ons passen (en wij bij de kinderen).
Dit is nu dus afwachten.... Spannend!
We houden jullie op de hoogte.
In mama´s buik kan je niet groeien Maar wel in ons hart Daarom wachten wij geduldig Tot de grote dag
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
zaterdag 8 januari 2011
woensdag 5 januari 2011
zondag 2 januari 2011
Elmúlt 2 hét
Twee weken zijn voorbij gevlogen.
We zijn net terug uit Zwolle waar we ons gastkind op de bus terug naar Hongarije hebben gezet. Het was een warm afscheid met veel knuffels, handkussen en zwaaien!
Kriszta had in eerste instantie helemaal geen zin om terug te gaan naar Hongarije en bij aankomst in Zwolle ging ze demonstratief in de auto zitten en zei "Kom terug". Maar bij het zien van haar vriendinnen kwam de zin ook terug.
De verhalen kwamen en de meiden hadden elkaar duidelijk heeeeeeel veeeeel te vertellen en te laten zien.
Wat een stoere meid is onze Kriszta dan. Ze heeft het hoogste woord. Maar vlak voordat ze de bus in ging had ze nog wel de tijd om ons een dikke knuffel te geven en ze zwaaide totdat de bus uit het zicht was.
En alhoewel we het jammer vonden dat ze alweer terug moest was het geen verdrietig afscheid. We weten dat ze weer terug komt en dat is een fijn gevoel.
Bij thuiskomst vonden we 2 tassen vol cadeautjes. Een handwerk folklore truitje, jam, wijn, bonbons, en nog meer bonbons, knuffeltjes en een foto. Veel te gek en een hele leuke verrassing.
Hier komt zeker een vervolg op.
We zijn net terug uit Zwolle waar we ons gastkind op de bus terug naar Hongarije hebben gezet. Het was een warm afscheid met veel knuffels, handkussen en zwaaien!
Kriszta had in eerste instantie helemaal geen zin om terug te gaan naar Hongarije en bij aankomst in Zwolle ging ze demonstratief in de auto zitten en zei "Kom terug". Maar bij het zien van haar vriendinnen kwam de zin ook terug.
De verhalen kwamen en de meiden hadden elkaar duidelijk heeeeeeel veeeeel te vertellen en te laten zien.
Wat een stoere meid is onze Kriszta dan. Ze heeft het hoogste woord. Maar vlak voordat ze de bus in ging had ze nog wel de tijd om ons een dikke knuffel te geven en ze zwaaide totdat de bus uit het zicht was.
En alhoewel we het jammer vonden dat ze alweer terug moest was het geen verdrietig afscheid. We weten dat ze weer terug komt en dat is een fijn gevoel.
Bij thuiskomst vonden we 2 tassen vol cadeautjes. Een handwerk folklore truitje, jam, wijn, bonbons, en nog meer bonbons, knuffeltjes en een foto. Veel te gek en een hele leuke verrassing.
Hier komt zeker een vervolg op.
woensdag 29 december 2010
A kontroll! 4
A Kontroll! 4 = Op controle! 4
Gisteren ben ik voor de 4de keer op controle naar het ziekenhuis geweest voor mijn kaken.
De conclusie van de arts is dat de operatie goed is verlopen en dat ik nog maar 1 keer terug hoef te komen voor een grondige schoonmaak-beurt door de mondhygieniste. Dit is onderdeel van het proces. In eerste instantie dacht ik, "zo, is het zo'n drama daar binnen?" Maar dat viel mee, maar het is ondere andere om je beugel goed schoon te maken en je tandvlees te reinigen. Dus nog 1 keer terug naar Geldrop en dan zijn we defintief hersteld. (al voelt dat nu zo ook al)
Als enige heb ik nog geen gevole in mijn kin, zijn mijn wangen nog met vocht gevuld en kan ik niet bijten.
Maar zo heeft de dokter gezegd, dit verdwijnt echt...
Daar gaan we dan maar vanuit. Over een jaar moest ik terugkomen om de breuk te laten controleren. Dit kun je schijnbaar nu nog niet zien. Het duurt erg lang voordat de breuken volledig zijn hersteld.
Als laatste was er in deze kaak-soap ook nog erg positief nieuws. Waarschijnlijk hoef ik mijn beugel geen jaar (zoals vooraf besproken) meer in, maar zal een halfjaar volstaan. Het hangt wel af van de laatste aanpassingen en of die voortvarend gaan, maar de "ortho" had er vorige week een goed vertrouwen in....
Verder gaat het hier zijn gangetje. Marjon is behoorlijk goed aan het herstellen van de nierbekontsteking. Dit gaat sneller dan verwacht. Ze loopt alweer als een kievit en gaat ook weer halve dagen naar het werk.
Hierover zijn we positief.
Ons gastkindje Kriszta is helemaal geintergreerd. Ze praat al een beetje Nederlands, woorden/zinnen als lekker, ik ga slapen, ik ga tandenpoetsen, mooi, graag gedaan, alsjeblieft, doei-doei, idioot, mag ik betalen, ik ben Kriszta, ik ben mooi, boos, lief, kusjes, huili-huili, dank je wel....
Kortom het gaat snel met de Nederlandse taal. Verder vindt ze niet al het Nederlandse eten lekker, maar stamppot gaat er in als zoete koek.
Het is een erg lieve PUBER. Ze helpt waar ze kan en heeft kuren waar het nodig is, zoals het hoort bij een puber... Haar kuren bestaan uit lachbuien, "hangen" en uit proberen van Marjon en Martijn. Maar je ziet de "buitjes" aankomen en ze zijn zo grappig, omdat ze enorm "getelefoneerd" worden door haar...
Kortom wij vermaken ons goed met haar en zij geeft aan het ook erg leuk te vinden. En ze vroeg al of ze niet mocht blijven...haha
Tot de volgende update
Gisteren ben ik voor de 4de keer op controle naar het ziekenhuis geweest voor mijn kaken.
De conclusie van de arts is dat de operatie goed is verlopen en dat ik nog maar 1 keer terug hoef te komen voor een grondige schoonmaak-beurt door de mondhygieniste. Dit is onderdeel van het proces. In eerste instantie dacht ik, "zo, is het zo'n drama daar binnen?" Maar dat viel mee, maar het is ondere andere om je beugel goed schoon te maken en je tandvlees te reinigen. Dus nog 1 keer terug naar Geldrop en dan zijn we defintief hersteld. (al voelt dat nu zo ook al)
Als enige heb ik nog geen gevole in mijn kin, zijn mijn wangen nog met vocht gevuld en kan ik niet bijten.
Maar zo heeft de dokter gezegd, dit verdwijnt echt...
Daar gaan we dan maar vanuit. Over een jaar moest ik terugkomen om de breuk te laten controleren. Dit kun je schijnbaar nu nog niet zien. Het duurt erg lang voordat de breuken volledig zijn hersteld.
Als laatste was er in deze kaak-soap ook nog erg positief nieuws. Waarschijnlijk hoef ik mijn beugel geen jaar (zoals vooraf besproken) meer in, maar zal een halfjaar volstaan. Het hangt wel af van de laatste aanpassingen en of die voortvarend gaan, maar de "ortho" had er vorige week een goed vertrouwen in....
Verder gaat het hier zijn gangetje. Marjon is behoorlijk goed aan het herstellen van de nierbekontsteking. Dit gaat sneller dan verwacht. Ze loopt alweer als een kievit en gaat ook weer halve dagen naar het werk.
Hierover zijn we positief.
Ons gastkindje Kriszta is helemaal geintergreerd. Ze praat al een beetje Nederlands, woorden/zinnen als lekker, ik ga slapen, ik ga tandenpoetsen, mooi, graag gedaan, alsjeblieft, doei-doei, idioot, mag ik betalen, ik ben Kriszta, ik ben mooi, boos, lief, kusjes, huili-huili, dank je wel....
Kortom het gaat snel met de Nederlandse taal. Verder vindt ze niet al het Nederlandse eten lekker, maar stamppot gaat er in als zoete koek.
Het is een erg lieve PUBER. Ze helpt waar ze kan en heeft kuren waar het nodig is, zoals het hoort bij een puber... Haar kuren bestaan uit lachbuien, "hangen" en uit proberen van Marjon en Martijn. Maar je ziet de "buitjes" aankomen en ze zijn zo grappig, omdat ze enorm "getelefoneerd" worden door haar...
Kortom wij vermaken ons goed met haar en zij geeft aan het ook erg leuk te vinden. En ze vroeg al of ze niet mocht blijven...haha
Tot de volgende update
zondag 26 december 2010
Boldog Karácsonyt
Fijn kerstfeest!
Vandaag was echt een hele fijne kerst!
Met allemaal goed kerstnieuws!
Zo ben ikzelf toch thuis met kerst, terwijl ik misschien in het ziekenhuis moest blijven. Ik was woensdag opgenomen met hoge koorts en de diagnose: Nierbekontsteking.
Ik kan je vertellen dat doet heel erg pijn en je voelt je er heel ziek door. De doktoren dachten dan ook dat ik een dag of 4 á 5 in het ziekhuis zou moeten blijven. Ik was echter met 3 dagen alweer thuis! En dankzij de antibiotica voel ik me prima.
Lekker voor kerst toch thuis is zooo fijn
Dat vond onze Kriszta ook. Ze was helemaal door het dolle, dat Marjon weer haz was.
Ander goed kerstnieuws wat ons bereikte is dat onze 4 weken oude nichtjes ook thuis zijn gekomen met kerst. Zij lagen in Antwerpen in het ziekenhuis met een zwaar virus dat longontsteking had veroorzaakt. De meisjes hebben een dikke week aan de beademing gelegen.
We zijn heel dankbaar dat ze relatief zo snel zijn hersteld, want de verwachting was dat ze misschien wel een maand in het ziekenhuis zouden moeten blijven.
En het laatste kerstbericht dat binnen kwam is een zwangerschap in onze vriendengroep die zeer gewenst is en vrij onverwacht.
Dus als dit geen kerst is!
Vandaag hebben we het heerlijk gevierd. Ik moest natuurlijk rustig aan doen. Daarom hebben we laat ontbeten en pakjes van onder de kerstboom uitgepakt. We zijn even met de hondjes in de sneeuw geweest en daarna lekker thuis tutten voor het kerstdiner.
Mijn schoonfamilie kwam bij ons en iedereen maakte een gerecht. Het werd een lange, maar heerlijke avond. Iedereen had zichzelf overtroffen. Kriszta vond het allemaal leuk, maar viel om 23.00 uur om van de slaap. Net als ik nu.
Dus voor vandaag weltrusten en Boldog Karácsonyt!
Vandaag was echt een hele fijne kerst!
Met allemaal goed kerstnieuws!
Zo ben ikzelf toch thuis met kerst, terwijl ik misschien in het ziekenhuis moest blijven. Ik was woensdag opgenomen met hoge koorts en de diagnose: Nierbekontsteking.
Ik kan je vertellen dat doet heel erg pijn en je voelt je er heel ziek door. De doktoren dachten dan ook dat ik een dag of 4 á 5 in het ziekhuis zou moeten blijven. Ik was echter met 3 dagen alweer thuis! En dankzij de antibiotica voel ik me prima.
Lekker voor kerst toch thuis is zooo fijn
Dat vond onze Kriszta ook. Ze was helemaal door het dolle, dat Marjon weer haz was.
Ander goed kerstnieuws wat ons bereikte is dat onze 4 weken oude nichtjes ook thuis zijn gekomen met kerst. Zij lagen in Antwerpen in het ziekenhuis met een zwaar virus dat longontsteking had veroorzaakt. De meisjes hebben een dikke week aan de beademing gelegen.
We zijn heel dankbaar dat ze relatief zo snel zijn hersteld, want de verwachting was dat ze misschien wel een maand in het ziekenhuis zouden moeten blijven.
En het laatste kerstbericht dat binnen kwam is een zwangerschap in onze vriendengroep die zeer gewenst is en vrij onverwacht.
Dus als dit geen kerst is!
Vandaag hebben we het heerlijk gevierd. Ik moest natuurlijk rustig aan doen. Daarom hebben we laat ontbeten en pakjes van onder de kerstboom uitgepakt. We zijn even met de hondjes in de sneeuw geweest en daarna lekker thuis tutten voor het kerstdiner.
Mijn schoonfamilie kwam bij ons en iedereen maakte een gerecht. Het werd een lange, maar heerlijke avond. Iedereen had zichzelf overtroffen. Kriszta vond het allemaal leuk, maar viel om 23.00 uur om van de slaap. Net als ik nu.
Dus voor vandaag weltrusten en Boldog Karácsonyt!
Abonneren op:
Posts (Atom)













