We werden vanochtend door de NAS gebeld om een afspraak te maken voor een intake. Ze gaan dan met ons doornemen wat de mogelijkheden zijn en wat onze wensen zijn. Ik ben heel benieuwd hoe zo'n intake precies gaat. Ze vroegen of we nog steeds een voorkeur hadden voor Hongarije. De wachtlijst is namelijk nog steeds open en dat zou kunnen betekenen dat we nog deze zomer onze papieren in orde mogen maken om naar Hongarije te sturen. Dus dat is heel goed nieuws!!
Marjon en Martijn
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
woensdag 9 juni 2010
maandag 24 mei 2010
INSCHRIJFFORMULIER NAS BINNEN
We hebben de algemene voorwaarden, inschrijfformulier en factuur van de NAS (Nederlandse adoptie stichting) binnen. Dus we hebben alles ingevuld en opgestuurd. Nu is het wachten tot de intake.
Onze papieren zijn in ieder geval binnen en ik verwacht dat we in de herfst onze intake zullen hebben. Dan kunnen we de stukken voor het buitenland gaan verzamelen. Zoals je leest moeten we nog heel wat stappen nemen. We hopen dat eind 2010 begin 2011 ons rapport in een land zal liggen en dan begint het echte wachten De geschatte wachttijd ligt dan rond de 2 a 3 jaar.
Voorlopig nog geen verandering in onze gezinssituatie dus.
Verder gaat hier alles zijn gangetje. Onze 3 hondenmeiden doen het goed en de laatste dagen zijn ze helemaal happy, want ik heb heel veel met ze gewandeld. Ik heb namelijk mijn arm in het verband na een slagaderlijke bloeding. Ik ging een vaas leeg kiepen en daar brak het middenstuk ineens uit. Als een mes door mijn pols. Ik mag nu dus geen autorijden. Daarom loop ik lekker naar het werk en neem de honden gezellig mee.
We hebben nog niks gehoord van ons gastkindje uit Hongarije. Behalve dat de kans groot is dat het een wat ouder jongetje wordt. Of dat een probleem zou zijn. Nou uiteraard niet. Het gaat erom dat er een Hongaars kind een leuke vakantie heeft. Zodra we meer weten zet ik het online.
Nu lekker genieten van het mooie weer.
Onze papieren zijn in ieder geval binnen en ik verwacht dat we in de herfst onze intake zullen hebben. Dan kunnen we de stukken voor het buitenland gaan verzamelen. Zoals je leest moeten we nog heel wat stappen nemen. We hopen dat eind 2010 begin 2011 ons rapport in een land zal liggen en dan begint het echte wachten De geschatte wachttijd ligt dan rond de 2 a 3 jaar.
Voorlopig nog geen verandering in onze gezinssituatie dus.
Verder gaat hier alles zijn gangetje. Onze 3 hondenmeiden doen het goed en de laatste dagen zijn ze helemaal happy, want ik heb heel veel met ze gewandeld. Ik heb namelijk mijn arm in het verband na een slagaderlijke bloeding. Ik ging een vaas leeg kiepen en daar brak het middenstuk ineens uit. Als een mes door mijn pols. Ik mag nu dus geen autorijden. Daarom loop ik lekker naar het werk en neem de honden gezellig mee.
We hebben nog niks gehoord van ons gastkindje uit Hongarije. Behalve dat de kans groot is dat het een wat ouder jongetje wordt. Of dat een probleem zou zijn. Nou uiteraard niet. Het gaat erom dat er een Hongaars kind een leuke vakantie heeft. Zodra we meer weten zet ik het online.
Nu lekker genieten van het mooie weer.
maandag 10 mei 2010
We worden gastouder!
Afgelopen zondag hebben we een gesprek gehad met 2 medewerkers van stichting vrienden van Hongarije. Zij organiseren al jaren vakanties voor kinderen uit kindertehuizen in Hongarije. Hiervoor zoeken ze gastgezinnen, die het leuk vinden om 3 weken een kindje op te vangen en een leuke vakantie te bieden. In het kindertehuis is er weinig persoonlijke aandacht voor de kinderen en ze bloeien vaak op van een vakantie in een 'normaal' gezin.
We moesten uitleggen waarom het ons leuk lijkt en we hadden echt een heel leuk gesprek met deze 2 mensen die zelf al 4 jaar lang gastouder zijn. Wij zijn goedgekeurd als gastouder en deze zomer komt er een Hongaars kindje logeren. Kunnen we alvast wat Hongaars oefenen, voor als onze eigen kiddo's arriveren ;-)
Martijn en ik verheugen ons er echt op. Ze zoeken nog steeds gastouders dus wil je ook in aanmerking komen voor het gastouderschap surf dan eens naar de site http://www.gastgezinnen.nl/
Hopelijk word je net zo enthousiast als ons.
Verder is het op adoptiegebied stil. We hebben een brief gehad van het ministerie van Justitie dat ons BT op 26-04-2010 naar NAS is verzonden, maar daarna niks meer gehoord. Zal wel door de meivakantie komen.
Mijn jongste hondendochter Puck is vandaag gesteriliseerd en ze is echt stilletjes. Slaapt in een wit rompertje onder een deken en kijkt af en toe suf op. Morgen gaat het vast al stukken beter.
We moesten uitleggen waarom het ons leuk lijkt en we hadden echt een heel leuk gesprek met deze 2 mensen die zelf al 4 jaar lang gastouder zijn. Wij zijn goedgekeurd als gastouder en deze zomer komt er een Hongaars kindje logeren. Kunnen we alvast wat Hongaars oefenen, voor als onze eigen kiddo's arriveren ;-)
Martijn en ik verheugen ons er echt op. Ze zoeken nog steeds gastouders dus wil je ook in aanmerking komen voor het gastouderschap surf dan eens naar de site http://www.gastgezinnen.nl/
Hopelijk word je net zo enthousiast als ons.
Verder is het op adoptiegebied stil. We hebben een brief gehad van het ministerie van Justitie dat ons BT op 26-04-2010 naar NAS is verzonden, maar daarna niks meer gehoord. Zal wel door de meivakantie komen.
Mijn jongste hondendochter Puck is vandaag gesteriliseerd en ze is echt stilletjes. Slaapt in een wit rompertje onder een deken en kijkt af en toe suf op. Morgen gaat het vast al stukken beter.
zondag 18 april 2010
Wij zijn.... Geschikt!
Na het 2e raadsgesprek volgde er ook nog een 3e en 4e gesprek. Deze gesprekken waren een stuk pittiger dan de eerste 2. Er kwam ook een gedragsspecialiste bij zitten en ze stelde ons veel moeilijke vragen. Ze wilde weten wat we zouden doen als de kinderen claimgedrag vertoonden, angstig of agresief waren etc. We kregen diverse casus waarin we de rol van ouder moesten aannemen. Best lastig. En we hadden dan ook geen idee of we het goed hadden gedaan.
Bij het 4e gesprek moesten we onze kaders aangeven mbt tot special need. We hebben alle operabele en lichamelijke SN opgegeven, maar gezegd dat wij geen zwaar geestelijk gehandicapt kindje kunnen opvangen. Dat lijkt ons te heftig, zeker met drie kinderen tegelijk.
We hebben heel vaak moeten uitleggen waarom we 3 kinderen tegelijk wilden. Waarom we onze hondjes 1 voor 1 hadden genomen en de kinderen tegelijk. We hebben uitgelegd dat wij sterk het gevoel hebben dat de kinderen daarmee iets van zichzelf behouden. Alles wordt ze immers al afgenomen. Door samen te komen staan ze sterk en is er tenminste iets vertrouwd. Dat dit ook risico´s met zich meebrengt daar zijn we ons van bewust, immers ze kunnen zich ook gezamelijk tegen ons richten, of jaloers op elkaar zijn. Maar dat weegt voor ons niet op tegen de voordelen.
Op 16 april 2010 hadden we ons inzage gesprek. Het rapport was mooi beschreven en ik vind het knap dat iemand ons na 4 gesprekken zo goed kan omschrijven. Daarnaast is de conclussie: Wij zijn op alle fronten GESCHIKT! En dat was volgens onze raadsmedewerker uitzonderlijk en we waren dan ook heel blij verrast.
We mogen 3 of 4 kanjers adopteren tot 9 jaar, met een SN!
Nu gaat het rapport naar het ministerie van justitie, dan krijgen we ons BT (beginseltoestemming) en dan gaan onze stukken naar de vergunninghouder!
We zijn nu dus officieel adoptiezwanger.
Bij het 4e gesprek moesten we onze kaders aangeven mbt tot special need. We hebben alle operabele en lichamelijke SN opgegeven, maar gezegd dat wij geen zwaar geestelijk gehandicapt kindje kunnen opvangen. Dat lijkt ons te heftig, zeker met drie kinderen tegelijk.
We hebben heel vaak moeten uitleggen waarom we 3 kinderen tegelijk wilden. Waarom we onze hondjes 1 voor 1 hadden genomen en de kinderen tegelijk. We hebben uitgelegd dat wij sterk het gevoel hebben dat de kinderen daarmee iets van zichzelf behouden. Alles wordt ze immers al afgenomen. Door samen te komen staan ze sterk en is er tenminste iets vertrouwd. Dat dit ook risico´s met zich meebrengt daar zijn we ons van bewust, immers ze kunnen zich ook gezamelijk tegen ons richten, of jaloers op elkaar zijn. Maar dat weegt voor ons niet op tegen de voordelen.
Op 16 april 2010 hadden we ons inzage gesprek. Het rapport was mooi beschreven en ik vind het knap dat iemand ons na 4 gesprekken zo goed kan omschrijven. Daarnaast is de conclussie: Wij zijn op alle fronten GESCHIKT! En dat was volgens onze raadsmedewerker uitzonderlijk en we waren dan ook heel blij verrast.
We mogen 3 of 4 kanjers adopteren tot 9 jaar, met een SN!
Nu gaat het rapport naar het ministerie van justitie, dan krijgen we ons BT (beginseltoestemming) en dan gaan onze stukken naar de vergunninghouder!
We zijn nu dus officieel adoptiezwanger.
dinsdag 23 maart 2010
2e Raadsgesprek
Op 19 maart j.l. hadden we ons 2e gesprek. Deze keer was het in Breda. We waren er op tijd en ik was best een beetje zenuwachtig. Het eerste gesprek was heel ontspannen geweest en ervaarden we als zeer prettig. De raadsmedewerker had aangegeven dat het deze keer wel iets pittiger zou zijn.
We hadden aan het begin van de week onze levensverhalen moeten doormailen en daar werden tijdens dit gesprek vragen over gesteld. Het kwam er op neer dat we allebei wel een heel plezierige jeugd hadden gehad en de raadmedewerkster vroeg zich volgens mij af of we ook met tegenslagen konden omgaan. Ik heb aangegeven dat mijn ziekte ons en onze relatie best op de proef heeft gesteld maar dat we ons daar heel goed doorheen hebben geslagen, door onze positieve instelling.
Ook kregen we vragen als waarom we in 6 jaar tijd 3 honden hebben genomen maar 3 kinderen graag in 1 keer willen. Alsof je kinderen met de honden kan vergelijken, maar het was wel grappig gevonden. Verder moesten we motiveren waarom we graag 3 kinderen tegelijk willen en hoe we dat voor ons zien.
Nu moeten we de 24e alweer terugkomen voor een gesprek met de gedragsdeskundige. Das weer iemand anders die gaat testen of wij psychologisch wel in staat zijn 3 kinderen tegelijk op te nemen in ons gezin. Wij blijven bij ons standpunt dat de kinderen van harte welkom zijn en dat het ongeoorloofd is dat oudere kinderen moeilijk plaatsbaar zouden zijn. Daarbij is adoptie al moeilijk voor een kind als je dan naast je ouders ook nog eens gescheiden wordt van je broertjes en/ of zusjes is dat onacceptebel. We zien morgen wel of dat genoeg is voor de gedragsdeskundige.
We hadden aan het begin van de week onze levensverhalen moeten doormailen en daar werden tijdens dit gesprek vragen over gesteld. Het kwam er op neer dat we allebei wel een heel plezierige jeugd hadden gehad en de raadmedewerkster vroeg zich volgens mij af of we ook met tegenslagen konden omgaan. Ik heb aangegeven dat mijn ziekte ons en onze relatie best op de proef heeft gesteld maar dat we ons daar heel goed doorheen hebben geslagen, door onze positieve instelling.
Ook kregen we vragen als waarom we in 6 jaar tijd 3 honden hebben genomen maar 3 kinderen graag in 1 keer willen. Alsof je kinderen met de honden kan vergelijken, maar het was wel grappig gevonden. Verder moesten we motiveren waarom we graag 3 kinderen tegelijk willen en hoe we dat voor ons zien.
Nu moeten we de 24e alweer terugkomen voor een gesprek met de gedragsdeskundige. Das weer iemand anders die gaat testen of wij psychologisch wel in staat zijn 3 kinderen tegelijk op te nemen in ons gezin. Wij blijven bij ons standpunt dat de kinderen van harte welkom zijn en dat het ongeoorloofd is dat oudere kinderen moeilijk plaatsbaar zouden zijn. Daarbij is adoptie al moeilijk voor een kind als je dan naast je ouders ook nog eens gescheiden wordt van je broertjes en/ of zusjes is dat onacceptebel. We zien morgen wel of dat genoeg is voor de gedragsdeskundige.
Abonneren op:
Posts (Atom)