Hoera, Hoera Hoera!
Wij zijn papa en mama.
Wij mogen ons nu officieel de ouders noemen van Márk, Ramóna, Krisztina en Regina DAAMS!
Alle geboorteaktes van de kinderen zijn veranderd in Daams en daar hebben wij bewijs van dmv een officieel uittreksels.
Gisteravond kregen wij van Márti een sms, dat het haar verstandig leek dat wij deze ochtend gewoon om 10.00 bij de voogdijraad zouden zijn. Ze had namelijk nog niks gehoord. Peter haar man zou ons helpen alles in goede banen te leiden.
Wij vanochtend vroeg met de kids en de hond vertrokken richting voogdijraad.
Daar was Peter al en Márti had inmiddels de dame van de voogdijraad gesproken en ze was bereid ons te ontvangen, maar er was nog wel een probleem. De officiele voogd van de kinderen diende persoonlijk te tekenen voor het overhandigen van haar verslag. Zij was nog niet bereikt.
Gelukkig lukte dit snel en is zij zo snel mogelijk gekomen. Joepie het zat mee! Daarna getekend voor de documenten en vertrokken naar het 1e kantoor van die dag, waar we de geboorteuittreksels van Márk, Ramóna en Krisztina konden laten maken. Dit zou ca 3 uur duren en dus reden we eerst door naar het district waar Regina staat ingeschreven. Hier ging helaas iets mis, want de dame daar had dit nog nooit gedaan en kwam er niet uit, maar naar 2 uur was het uittreksel er en was Regina officieel onze dochter.
Dit klinkt allemaal nog best easy, maar in het echt ging het zo. Krisztina viel op haar gezicht vlak voordat we bij de voogdijraad naar binnen gingen. Gevolg een dikke bult op haar voorhoofd en rechter wenkbrauw. Toen we in de auto zaten, en bijna bij het 1e kantoor waren begon Kriszta plots heel hard te huilen dat ze heel veel pijn had. Mama probeerde haar te troosten en toen kwam alles eruit. Kriszta zat eronder, mama zat eronder en de autostoel niet te vergeten. En het nare van kots is dat het werkelijk overal tussen gaat zitten en je de hele dag naar een soort zure bom ruikt. Kristza mocht vandaag na 3 weken zeuren, eindelijk haar nieuwe witte jurk aan, maar daar is nu weinig van over en hebben we haar een grote blauwe polo van Márk aangetrokken. Dus zo komt ze dus dadelijk in haar paspoort.
Na de grootste ellende te hebben weggespoeld, gingen Papa en Peter naar binnen voor documenten, terwijl mama met een ziek kind op schoot en drie kinderen aan de hand en een hond op het plein voor de deur bleef wachten.
Gelukkig waren ze met 20 minuten alweer buiten. Door naar het volgende district. Nu was Kriszta gelukkig voorzien van een plastic tas en die kwam goed van pas. Vlak daarna viel Kristi in slaap. Daarom bleef mama nu met de kinderen in de auto en het zou toch maar 20 min duren. Maar na een uur nog geen papa en Peter. En nu moest iedereen plassen. Dus uit de auto. Luna mee, richting café. Daar kregen we voor de wc een sleutel. Op het terras werd Kriszti weer misselijk en gooide nogmaals alles eruit. Dus daar zat mama in haar jurk en hakken op haar knieen de rommel op te ruimen, terwijl Márk op Luna lette en Rami en Regi toekeken hoe Kriszti bij een boom nog meer moest spugen.
Uiteindelijk toch naar de wc. Iedereen plassen, behalve Márk want die had het tussendoor snel bij een boom gedaan, had ik ff gemist.
Handen wassen en terug richting auto. Het leek er wel op dat Kriszti zich nu iets beter voelde. Daarom toch maar een stukje gelopen. En toen kwam het verlossende telefoontje: Papa en Peter hadden het uittreksel! Gelukkig!!
Nu snel terug naar het vorige district, daar lag alles klaar en door naar het kantoor voor de paspoorten. Wij trokken nummer 64 en ze waren bij 34. Het was blijkbaar erg druk, maar we zouden in iedergeval vandaag aan de beurt zijn. En daar zit mama nu op te wachten.
Want Luna mag niet mee naar binnen en we hebben nu al een paar keer gehad dat het autoalarm begint te loeien als je haar in de auto laat.
Dus zit papa binnen met Peter en kids en zit mama in de auto met de laptop verslag te doen.
Dit is hoe dan ook een dag die we ons nog lang zullen herinneren en zeker nooit zullen vergeten, want we zijn nu officieel papa en mama van 4 prachtige kinderen.
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
dinsdag 14 juni 2011
zaterdag 11 juni 2011
Rustige dagen...
Na een hectische week, met veel leuke activiteiten, dachten we aan een paar rustige dagen thuis.
Even geen dierentuin, autoritjes door Budapest en omstreken, gewoon lekker thuis.
Een beetje zwemmen, een beetje wandelen, een beetje luieren, een beetje schommelen, een beetje klimmen, een beetje op de "kinder-autootjes" rijden en uiteraard een beetje eten, drinken en slapen....
Nou dat hebben we dus ook gedaan.
Ook deze dagen leveren natuurlijk leuke kiekjes op, maar ze lijken veel op de hier eerder geplaatste foto's. Dus hebben we besloten niet teveel replica's te plaatsen en deze "rust dagen" ook op alle fronten rustig te houden.
Wel nog even een laatste update, op veler verzoek, over de officiële status van het definiteve adoptie besluit. Nadat het donderdag niet meer was gelukt en vrijdag ook niet, zal het waarschijnlijk dinsdag of woensdag gaan gebeuren. We blijven afhankelijk van 2 mensen die een fax naar elkaar moeten sturen en dat blijkt nogal lastig te zijn voor DIE mensen, maar er is hoop heeft Márti ons vanavond verzekerd. De dames in kwestie zijn aangesproken op hun handelswijze en gemaand om mee te werken aan een spoedige afwikkeling.
Laten we het hopen, maar tot dusver hebben we nog geen definitieve datum of tijdstip.
We gaan er nog steeds van uit dat we volgend weekend thuis zijn of thuis aankomen.
Dan kan ik mijn eerste vader(verwen)dag thuis houden. Ik kijk er al naar uit!
Wordt vervolgd......
Even geen dierentuin, autoritjes door Budapest en omstreken, gewoon lekker thuis.
Een beetje zwemmen, een beetje wandelen, een beetje luieren, een beetje schommelen, een beetje klimmen, een beetje op de "kinder-autootjes" rijden en uiteraard een beetje eten, drinken en slapen....
Nou dat hebben we dus ook gedaan.
Ook deze dagen leveren natuurlijk leuke kiekjes op, maar ze lijken veel op de hier eerder geplaatste foto's. Dus hebben we besloten niet teveel replica's te plaatsen en deze "rust dagen" ook op alle fronten rustig te houden.
Wel nog even een laatste update, op veler verzoek, over de officiële status van het definiteve adoptie besluit. Nadat het donderdag niet meer was gelukt en vrijdag ook niet, zal het waarschijnlijk dinsdag of woensdag gaan gebeuren. We blijven afhankelijk van 2 mensen die een fax naar elkaar moeten sturen en dat blijkt nogal lastig te zijn voor DIE mensen, maar er is hoop heeft Márti ons vanavond verzekerd. De dames in kwestie zijn aangesproken op hun handelswijze en gemaand om mee te werken aan een spoedige afwikkeling.
Laten we het hopen, maar tot dusver hebben we nog geen definitieve datum of tijdstip.
We gaan er nog steeds van uit dat we volgend weekend thuis zijn of thuis aankomen.
Dan kan ik mijn eerste vader(verwen)dag thuis houden. Ik kijk er al naar uit!
Wordt vervolgd......
donderdag 9 juni 2011
In de dierentuin
Om 14.00 uur arriveerden we in de dierentuin. We waren net binnen toen Márti belde. Het ging vandaag niet meer lukken bij de voogdijraad en morgen zeer waarschijnlijk ook niet. Nu maar hopen dat het dinsdag wordt.
De dierentuin in Budapest is echt mooi en heel leuk voor kinderen. Zo zitten er op veel plekken mensen van het park met bv eieren, schedels, veren en stekels van dieren die de kinderen mogen bekijken en voelen.
Bij de ingang hadden we een karretje gehuurd. Zo konden de kleintjes in de kar en de groten ernaast. Maar het kwam erop neer dat Rami en Márk in de kar zaten en de 2 kleintjes ervoor. Uiteindelijk zaten er 4 kids in de kar, maar dat was papa toch echt te zwaar.
Gelukkig hebben wij een hele sterke zoon en die trok zijn 3 zusjes door het park. Uiteraard koos zoonlief niet de vlakste en makkelijkste routes, maar meer voor heuvels, hobbels, grind en waterplassen. Maar het ging heel goed op 2 kleine ongelukken na. Regi die uit de kar viel. (Maar toen stond hij gewoon stil)
En één keer kieperde de kar om, maar dat leverde gelukkig geen gewonden op.
We zagen giraffen, nijlpaarden, vogels, torren, muizen, luipaarden, kamelen, leeuwen, olifanten, maar het meeste indruk maakten toch wel de............GEITEN.
Deze mocht je knuffelen, oppakken en voeren.
Dat gaf wel een heel leuk filmpje ;-)
Na alle dieren te hebben bekeken, hebben de kinderen nog even uitgeraasd in de speeltuin en nu rijden we weer richting Mikebuda. Regi en Kriszti liggen al diep te slapen.
De dierentuin in Budapest is echt mooi en heel leuk voor kinderen. Zo zitten er op veel plekken mensen van het park met bv eieren, schedels, veren en stekels van dieren die de kinderen mogen bekijken en voelen.
Bij de ingang hadden we een karretje gehuurd. Zo konden de kleintjes in de kar en de groten ernaast. Maar het kwam erop neer dat Rami en Márk in de kar zaten en de 2 kleintjes ervoor. Uiteindelijk zaten er 4 kids in de kar, maar dat was papa toch echt te zwaar.
Gelukkig hebben wij een hele sterke zoon en die trok zijn 3 zusjes door het park. Uiteraard koos zoonlief niet de vlakste en makkelijkste routes, maar meer voor heuvels, hobbels, grind en waterplassen. Maar het ging heel goed op 2 kleine ongelukken na. Regi die uit de kar viel. (Maar toen stond hij gewoon stil)
En één keer kieperde de kar om, maar dat leverde gelukkig geen gewonden op.
 |
| In de kar in de dierentuin te Budapest |
 |
| Regi op tijger |
We zagen giraffen, nijlpaarden, vogels, torren, muizen, luipaarden, kamelen, leeuwen, olifanten, maar het meeste indruk maakten toch wel de............GEITEN.
Deze mocht je knuffelen, oppakken en voeren.
 |
| Márk en een babygeitje |
 |
| Regi en geitje |
Dat gaf wel een heel leuk filmpje ;-)
En weer wachten....
Het gesprek is achter de rug. De kids hebben zich fantastisch gehouden. Ze vonden het heel spannend en wij ook.
De dame die ons hielp is inderdaad nogal van de regels. Ze moet nog 1 document hebben van een voogdijmedewerker. Deze was al opgestuurd, maar volgens haar te vroeg. Nog voor het verlopen van de 30 dagen zorgplicht. Ze heeft dat document dan ook weggedaan en het moet nu nog een keer opgestuurd worden. Totdat ze dat document heeft wordt de adoptie niet officieel gemaakt, maar wanneer dat is???????????????
We hopen morgen of uiterlijk dinsdag.
In ieder geval heeft ze ons gevraagd of we de kinderen willen erkennen en of we ons bewust zijn dat we er dan vcor moeten zorgen.
Goh, echt? Natuurlijk zeiden wij volmondig JA! Dus officieus zijn we papa en mama. Nu nog officieel!
Hierna met de kinderen naar winkelcentrum de Arena gereden. Hier hebben we de kinderen getrakteerd op taart! En dat gaat er altijd heel goed in. Nu zijn we opweg naar de dierentuin van Budapest. Hopelijk blijft het droog.
De telefoon hebben we op zak, want met een beetje geluk belt Márti nog dat we vandaag terug mogen komen.
De dame die ons hielp is inderdaad nogal van de regels. Ze moet nog 1 document hebben van een voogdijmedewerker. Deze was al opgestuurd, maar volgens haar te vroeg. Nog voor het verlopen van de 30 dagen zorgplicht. Ze heeft dat document dan ook weggedaan en het moet nu nog een keer opgestuurd worden. Totdat ze dat document heeft wordt de adoptie niet officieel gemaakt, maar wanneer dat is???????????????
We hopen morgen of uiterlijk dinsdag.
In ieder geval heeft ze ons gevraagd of we de kinderen willen erkennen en of we ons bewust zijn dat we er dan vcor moeten zorgen.
Goh, echt? Natuurlijk zeiden wij volmondig JA! Dus officieus zijn we papa en mama. Nu nog officieel!
Hierna met de kinderen naar winkelcentrum de Arena gereden. Hier hebben we de kinderen getrakteerd op taart! En dat gaat er altijd heel goed in. Nu zijn we opweg naar de dierentuin van Budapest. Hopelijk blijft het droog.
De telefoon hebben we op zak, want met een beetje geluk belt Márti nog dat we vandaag terug mogen komen.
Ramóna 7 jaar
Pfff vanacht elk uur van de klok gezien. Schijnbaar toch bang om ons te verslapen?
Ons huis ligt prachtig, in the middle of nowhere. Maar dat levert af en toe ook vreemde gewaarwordingen op. Zo horen we 's nachts hele kuddes voorbij denderen met.... Geen idee wat. Wilde varkens, buffels, beren? Haha. Het klinkt echt angstaanjagend. Gelukkig slapen de kids er dwars doorheen.
Vanochtend om 6 uur opgestaan, eerst onszelf klaar gemaakt en toen de kindjes wakker gemaakt. Nou dat ging niet makkelijk. Regi sliep al staande door tijdens het aankleden. Márk was ook maar moeilijk wakker te krijgen, maar om 7.00 uur zaten we met z'n allen spik en span aan Rami haar verjaardagsontbijt.
Rami was helemaal blij met haar Barbie en bijbehorend paard.
Om iets voor half acht zaten we met het hele spul in de auto opweg naar Budapest. We zijn er met een half uurtje en als we meer weten plaatsen we dat uiteraard meteen.
Gisteren in de speeltuin ook nog een paar leuke foto's genomen. Regi zag er blits uit en had meteen een aanbidder. Márk vermaakte zich met beesten en heeeeeel hoog schommelen.
Ons huis ligt prachtig, in the middle of nowhere. Maar dat levert af en toe ook vreemde gewaarwordingen op. Zo horen we 's nachts hele kuddes voorbij denderen met.... Geen idee wat. Wilde varkens, buffels, beren? Haha. Het klinkt echt angstaanjagend. Gelukkig slapen de kids er dwars doorheen.
Vanochtend om 6 uur opgestaan, eerst onszelf klaar gemaakt en toen de kindjes wakker gemaakt. Nou dat ging niet makkelijk. Regi sliep al staande door tijdens het aankleden. Márk was ook maar moeilijk wakker te krijgen, maar om 7.00 uur zaten we met z'n allen spik en span aan Rami haar verjaardagsontbijt.
Rami was helemaal blij met haar Barbie en bijbehorend paard.
Om iets voor half acht zaten we met het hele spul in de auto opweg naar Budapest. We zijn er met een half uurtje en als we meer weten plaatsen we dat uiteraard meteen.
Gisteren in de speeltuin ook nog een paar leuke foto's genomen. Regi zag er blits uit en had meteen een aanbidder. Márk vermaakte zich met beesten en heeeeeel hoog schommelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)