Drukke dag

Gisteren hebben we een lekker rustig dagje gehad. Gezellig met zijn allen bij het huisje. Beetje van de zon genieten, zwemmen en kletsen. Márk wilde graag voetbaltraining van opa en papa. Weer een PSV erbij in de familie Daams.
Alleen Márk had een minder leuk programma, 's middags. Hij moest namelijk terug naar de tandarts. Hij heeft namelijk een kies die is ontstoken. Zolang er een onsteking zit, kunnen ze hem niet trekken. Daarom hadden we vorig keer druppels gekregen. Deze keer zou de kies getrokken worden. De onsteking was helaas nog niet weg. Dus de kies werd niet getrokken. In plaats daarvan kreeg ons menneke een wortelkanaalbehandeling. Het deed echt pijn, maar hij hield zich zo goed!!!!!!!!
Hij vond de verdoving maar raar, want hij bleef de hele middag over zijn lip wrijven.

Vandaag hebben we een drukke dag, eigenlijk iets te druk. We gaan Nagyneni Krisztina ophalen in Biscke. Zij is onze gastdochter en komt van de zomer 6 weken, daarom wilden we de kinderen nu al een keer kennis met haar laten maken. Ze zijn er helemaal vol van. Ze staat namelijk ook in het fotoboekje en ze wordt iedere avond uitgebreid bewonderd.
Verder zwaaien we opa en oma uit.
En vandaag is er ook nog een bezoek aan het Pleeggezin in Fót gepland. Dit is een afscheidsbezoek. We hebben het de kinderen uit proberen te leggen, maar alleen Márk snapt het echt.
Kortom een vol programma en de rest van het weekend gaan we het dus heel rustig aan doen om iedereen even bij te laten komen.
Maandag is namelijk het voogdijgesprek, waarin we te horen krijgen of de kinderen definitief aan ons worden toegewezen en donderdag is dan de definitieve adoptieuitspraak, waarbij de documenten met hun nieuwe naam worden uitgereikt.
We zijn dus bijna aan het einde van ons Hongarije avontuur. Wat gaat het snel!

Hier nog wat foto's van gisteren:


Márk in aktie met zijn PSV bal



Márk en Opa zijn een vliegtuig

Regi is heel grooooooooot

Papa en Rami

Papa en Márk

Regi dopt pinda's

Regi met de zonnebril van Kriszti

Mama, Kriszti en Márk

Even een paar mooie kiekjes

Onze kids zijn dol op wandelen, zingen, beestjes vangen, knuffelen, zwemmen en lekker eten. Dat levert geregeld mooie, lieve en leuke foto's op. Hierbij gewoon een paar leuke kiekjes.

Márk met zelf gevangen Hagedis

Kriszta op de steppe naast ons huis



Dansende zusjes



3 Zusjes

Papa zijn is ook heel vermoeiend, daar kan Luna zich helemaal in vinden.

Smile

Verkleden is ook een hobby

Lekker zwemmen

Opa en Oma Daams op bezoek

Gister kwamen opa en oma Daams bij ons aan in Mikebuda. De kinderen waren er helemaal vol van. Met behulp van het fotoboekje hadden we uitgelegd wie er zouden komen. Toen ze hoorden dat opa en oma er waren renden ze dan ook naar de poort en riepen hallo nagypapa és nagymama.

Natuurlijk moesten de kinderen even aftasten wie deze nieuwe mensen waren, maar het voelde vanaf alle kanten al snel vertrouwd. Vooral Márk vond het spelen in het zwembad met papa en opa, helemaal super! Ze gooiden hem hoog in de lucht, zodat hij met een grote plons in het water terecht kwam en daar kon hij geen genoeg van krijgen. Eindelijk nog een man in het gezin, moet hij gedacht hebben, want hij vond opa reuze interessant. Vooral ook het feit dat opa haar op zijn borst heeft vond hij erg bijzonder.

Ook de meiden waren blij met hun opa en oma en kletsten honderd uit.
Oma had voor iedereen pakjes mee gebracht en dat was natuurlijk een reuze feest. Kleurtjes, kleurboeken en de stickers vielen in goede aarde.

's Avonds met zijn allen een hapje gaan eten bij ons favoriete eettentje, waar ze inmiddels niet meer opkijken van ons bonte gezin, waar zich nu weer 2 nieuwe gezichten aan hadden toegevoegd.

Heerlijk hapje gegeten en thuis meteen pyama's aan. De kinderen lieten opa en oma nog even horen hoe goed ze al Nederlandse liedjes kunnen zingen.
Daarna lagen ze vlot in bed en konden papa, mama, opa en oma nog even rustig buiten onder de sterrenhemel een kopje koffie en thee drinken.

Zeer geleerd met opa's bril!

Gekke bekken trekken bij opa op schoot is dolle pret

Regi heeft wel een hele bijzondere bril

Trotse oma met kleinkinderen

Moeder en dochter

Zwemparadijs Cegled

Omdat het vandaag weer fatastisch weer was, besloten we naar het zwemparadijs in Cegled te gaan. We wilden dit al eerder doen, maar omdat Rami watervrees heeft durfden we dat niet aan. Dit weekend heeft ze echter toch een aantal keer een duikJE in ons zwembad genomen en daarom besloten we het gewoon te gaan proberen. Aangekomen in Cegled, bleek het waterpark gesloten!

Maar er naast lag een groot thermaalbadcomplex met een groot buitencomplex. Daarom hier naar binnen gegaan en het was echt super leuk. Binnen bevonden zich vooral veel verschrompelde oude besjes (door het warme water van 38 graden), maar buiten was voldoende te doen voor de kinderen.

We legden de handoeken in het gras, deden de kinderen hun bandjes om en begonnen in het pierenbadje. Hier durfde ook Rami al snel in. Er zaten leuke waterspeeltoestellen in en een miniglijbaan.
De kinderen genoten en dus papa en mama ook.

Na een uurtje waren de mannen toe aan het grotere werk en doken het diepe bad in met grote glijbaan. Kriszta volgde vrijwel meteen en zelfs Regi en Rami zijn van de grote glijbaan afgeweest. Wat een plezier!

Ook het thermaalwater was een succes, de kinderen vonden het heerlijk om in het warme water te drijven en wij ook.
Pas rond 18.00 hebben we onze spullen ingepakt en zijn we vertrokken, maar niet voordat we nog gezellig een ijsje hebben gegeten.

Kriszti op de zeeleeuw

Márk met de schildpad

Márk, Rami en Kriszti op de hoge glijbaan

Regi lekker even een uurtje slapen

Na het drukke Budapest, nu rustig thuis

Na een drukke dag in Budapest, nu weer rust. Lekker twee dagen bij het huisje. Het is schitterend weer, dus we zwemmen, zonnen en wandelen wat.

De kids moeten na een drukke dag altijd weer een beetje tot zichzelf komen, dus is het goed dat we nu niet zoveel doen.

Márk en Rami hebben een vogelnestje gevonden en deze in de vensterbank van hun slaapkamer gezet (buitenkant) Vanuit het raam kunnen ze het dan zien. De eerste dag kwamen ze trots de 3 kleine eitjes laten zien.
Wij waren in de veronderstelling dat deze embryovogeltjes ten dode opgeschreven zouden zijn, want dat dit nest niet meer bewoond ging worden. Maar wat schetst onze verbazing elke ochtend als de kinderen weer even in het nestje kijken ligt er een eitje bij!

Er liggen nu dan ook al 5 kleine eitjes in het nestje. Márk hoopt heel erg dat hij het nog mee gaat maken dat deze eitjes uitkomen. We zullen het zien en houden jullie op de hoogte. In ieder geval is het nestje dus nog bewoond, ondanks dat er kleine kinderhandjes aan hebben gezeten.

Verder hebben Márk en Rami gisteren hun collectie bijzondere diersoorten aangevuld (en weer vrijgelaten) Een hagedis zonder staart, 2 krekels en een mot.
Ze werden tijdelijk in een emmer en een zakje bewaard, maar daarna weer netjes vrijgelaten in de natuur.

Sinds gisteren kan Márk stukjes onder water zwemmen en durft Kriszti alleen in het zwembad te springen, uiteraard met zwembandjes om. Ze is net 5 maar een pittige tante met lef. Ze weet dondersgoed wat ze wil en meestal lukt haar dat ook. Alles wat haar grote broer doet, wil zij ook. Daarbij is ze niet snel bang en gaat graag op onderzoek uit. Leuk om te zien.
Regi laat zich met hulp in het water vallen. Alleen Rami moet niks van het water weten. Zij is er nu 1 keer in geweest met papa, maar vindt het echt eng en is niet over te halen mee te spelen in het water. De douche was voor haar al een hele overwinning, Dus het zwembad moeten we voorzichtig aanpakken. In Holland snel op zwemles, denk ik.

Márk begrijpt inmiddels al veel Nederlandse woorden en reageert ook op vragen van ons. De meiden zingen veel Nederlandse liedjes. Favoriet zijn smakelijk eten, hap, hap, hap. Dit zingen we voor elke maaltijd. We geven elkaar een hand, zingen samen en dan mogen ze beginnen met eten. Het werkt erg goed moet ik zeggen, want daarvoor was het vaak, nee wachten tot we allemaal hebben, foei. En dit ritueel schept veel duidelijkheid. Het gaat inmiddels zover dat ze het ook voor Luna zingen en Luna niet mag eten voordat ze uitgezongen zijn. En ons hondje is zo lief, dat ze braaf wacht.

Een ander favoriet nummer is In Holland staat een huis. Elke avond willen Regi en Kriszti het fotoboekje dat ze van ons hebben gehad bekijken en dan zong ik bij ons huis dat liedje. Nu zingen zij het voortdurend heel schattig.

Maar op nummer 1 staat met stip (vooral bij Regi) In de maneschijn, inclusief gebaren. Ze zingt het rustig 10 keer achter elkaar en het is zo snoezig om te zien hoe ze dit doet.

En momenteel ben ik getuige van 4 kinderen op een speelkleed in de tuin die ineens non-stop zingen 1,2,3,4 hoedje van, hoedje van. 1,2,3,4 hoedje van papier. Het gaat hard haha. En het is zo schattig om te zien.
Ook boekjes voorlezen vinden de kinderen echt een feestje. Ze gaan er steeds rustiger voor zitten en vooral Márk en Kriszti kruipen dan lekker tegen je aan en zeggen alles na, wat je voor leest, zoals vis, krab, zeepaardje, piraat, kabouter. Maar dan wel op hun eigen wijze. Want de r is een letter die ze alle 4 maar moeilijk kunnen uitspreken en waar ze meestal de letter l voor kiezen.

We zijn heel benieuwd hoe het straks in Nederland zal zijn. Hoe snel pikken ze de taal op, want we merken steeds meer dat taal wel heel essentieel is. Zeker als je dingen wilt uitleggen of gevoelens van de kinderen wilt benoemen. De dagelijkse dingen lukken prima en de meeste pijntjes zijn met een pleister verholpen, maar we zouden het heerlijk vinden om ook wat langere gesprekken met de kids te hebben, vooral met Márk en Rami, zij hebben ons zoveel te vertellen. We kijken ernaar uit, maar genieten voorlopig nog even van de Hongaarse rust, zon en lekkernijen.