Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije

woensdag 19 januari 2011

Szórakozás és jó hír!

Szórakozás és jó hír! = Leuk en goed nieuws!

In maart gaan we 2 weken op vakantie.
Voor deze vakantie hadden we een aanvraag ingediend bij het kindertehuis en de school van Kriszta of zij met ons mee mocht op vakantie.
We hebben gisteren toestemming gekregen van het kindertehuis  in Bicske en de school in Tatabanya om Kriszta mee te nemen.
We zijn nu bezig om vluchten, hotels en vervoer bij te regelen voor haar.
Als dit allemaal mogelijk is, dan kan ze mee op vakantie.

Er zijn wel enkele voorwaarden aan de vakantie gesteld door het kindertehuis en de school. En dat vinden we terecht. Dit zijn de voorwaarden;
  • Ze moet goed haar best blijven doen op school;
  • Ze moet geheel fit/gezond zijn;
  • En de vluchten, etc. moeten nog wel te boeken zijn.
We danken het kindertehuis en de school voor de toezegging.
We zijn er heel blij mee.
BEDANKT!

maandag 17 januari 2011

4 honap

4 honap = 4 maanden

Vandaag wordt ook wel aangeduidt als blue monday.
Ik heb er niet zoveel mee. Je maakt iedere dag zo vrolijk als je zelf wilt.
Blue monday of niet...

Afgelopen weekend lag ons dossier 4 maanden in Hongarije.
Als je erop terugkijkt gaat de tijd erg snel.
Kijk je vooruit, bijvoorbeeld nu naar maand 5, dan duurt het erg lang.

Tuurlijk heb je altijd momenten dat je denkt de tijd schiet niet op, maar meestal gaat de tijd erg snel door ons goed gevulde leventje.

Deze 4de maand stond voor ons in het teken van de feestdagen en in het teken van ons gastkindje Kriszta. Het was een leuke, drukke maand.
De komende maand heeft ook weer veel variëteit voor ons in petto.

Toch hopen we dat ze vandaag (of morgen of overmorgen) nog bellen met een voorstel.
Dat is uiteraard iedere dag onze wens.

Maak er, ondanks blue monday, een mooie dag van ;-))

We houden jullie op de hoogte....

donderdag 13 januari 2011

Kontroll 5! kész!

Kontroll 5! kész!  = Controle 5! Klaar!

Afgelopen dinsdag mocht ik weer naar het ST. Anna ziekenhuis voor, als het goed was, de laatste controle.
Ze zouden de controle uitvoeren en daarna mijn gebit en beugel reinigen. "Als soort van laatste apk voor ik weer geheel schadevrij de weg op mocht."

De arts zei dat het er prima uitzag en dat ik niet meer terug hoefde te komen voor controle.
Toen werd mijn gebit gereinigd en na een half uur stond ik weer buiten met de wetenschap dat het nu klaar is.

Uiteraard moet de breuk nog verder helen (dit duurt jaren), mijn gevoel in mijn onderlip/kin nog terugkeren en er moet nog wat vocht verdwijnen in mijn gezicht, maar verder is het prima. Ik kan ook weer nagenoeg alles eten. behalve harde etenswaar als harde broodjes, chocoladerepen, harde snoepjes,etc.
Nee, ik ben weer 100% on the move....

Dus dit was mijn laatste verslag over mijn operatie.
Ik wil iedereen nogmaals bedanken voor de vele kaartjes, presentjes, telefoontjes en beterschap wensen die ik heb mogen ontvangen van jullie. Bedankt!

maandag 10 januari 2011

nézi ugyanazt a holdat = kijken naar dezelfde maan

"Wij Weten dat hier ver vandaan
Jullie kijken naar dezelfde maan"

Gisteren kwam dit zomaar in me op toen Martijn en ik naar de sterren keken. Later bedacht ik me dat, de zin kijkend naar dezelfde maan me zo bekend voor kwam. Na even googlen bleek die zin inderdaad van een liedje te zijn en wel van Nick en Simon. Het gaat ook over twee geliefden die heel ver van elkaar zijn. Wel in een iets andere context, maar een groot deel ervan is wel toepasbaar op het hele adoptieproces. Daarom zet ik de tekst hier.
Want ik vind het mooi en passend.

Nu ziet zij een ster.
En die wijst haar de weg.
's avonds voor het slapen gaan.
Kijkt zij naar dezelfde maan.

Want al ben ik zo ver weg.
Geeft het troost als ik zeg.
Ik ben dicht bij je.
Zo dicht bij je.

Neem me mee in je hart.
Zo wordt mijn pijn halve smart.
Ik lijk dicht bij je.
Zo dicht bij je.

Neem me mee in je hart.
Zo wordt mijn pijn halve smart.
Ik lijk dicht bij je.
Zo dicht bij je!
Zo ver weg...

Hopelijk zullen we straks samen naar de maan kijken. En we hopen natuurlijk heel erg dat dat misschien al wel dit jaar zal zijn. Want het besef dat jullie op ons wachten, onze kanjers, maakt het wachten soms wel moeilijk. We willen jullie zo graag ontmoeten en samen als gezin verder gaan.

Maar we hebben geduld en voorlopig troost ik me met de gedachte dat jullie er al zijn en naar dezelfde maan kijken als wij!

zaterdag 8 januari 2011

Ismét 1 hét 2011

Ismét 1 hét 2011 - Alweer 1 week 2011

Ondanks dat het alweer een week 2011 is, wil ik iedereen een gezond en geweldig 2011 toewensen!

2010 was een goed jaar, waarin zich veel heeft afgespeeld. Zowel op adoptie gebied, als op prve, als op zakelijk gebied.
Het waren voornamelijk goede dingen.
Behalve de maanden november, waar ik 3 weken bezig ben geweest met mijn kaken en december waar Marjon met een nierbekontsteking heeft gezeten. Is het, gelukkig, verder alleen maar positief.

Om de adoptie er kort uit te lichten.
Ons adoptie-proces is verder gevorderd en zitten we nu in de laatste fase, wachtend op een voorstel.
Zo hebben we in het eerste deel van 2010 de gesprekken met de raad van de kinderbescherming gehad. Hier waren we vooraf erg benieuwd naar, maar achteraf waren het goede en fijne gesprekken. Bedankt Kitty! Hebben we ons dossier compleet kunnen maken, rondje Den Haag, notaris, vertalen, etc.
En sinds september 2010 ligt ons dossier in Hongarije bij de centrale autoriteit.

Zij hebben ons dossier nu en gaan kijken of er kinderen zijn, die bij ons passen (en wij bij de kinderen).
Dit is nu dus afwachten.... Spannend!

We houden jullie op de hoogte.