Tijdens onze vakantie kregen we, per mail van de NAS, te horen dat ons rapport onderweg is naar Hongarije.
Joepie!
De contactpersoon voor de stichting is afgelopen week vertrokken naar Hongarije om ons rapport aan te gaan bieden bij de centrale autoriteiten aldaar.
Naar wij hebben begrepen gaat de contactpersoon er zelf langs en gaat ons "voorstellen". Dit houdt in dat ons dossier wordt besproken en hopelijk hierdoor meer (of sneller) aandacht krijgt bij de organisatie in Hongarije, die over adoptie gaat. De centrale autoriteiten moeten waarschijnlijk uit vele dossiers, van mogelijke adoptief ouders, een keuze maken...
Het persoonlijk "voorstellen" schijnt uniek te zijn. Meestal doen landen de dossiers per express-post versturen. Dit gaat in Nederland ook, bij meerdere organisaties of naar bepaalde landen toe, op deze wijze.
De NAS heeft een contactpersoon die vloeiend Hongaars en Nederlands spreekt en gaat het dossier dus toelichten. De cntactpersoon is een geroutineerd persoon, die hier veel ervaring mee heeft, heeft de NAS ons verteld.
We hopen (en hebben er vertrouwen in) uiteraard dat dit een positief effect zal hebben op het bemiddelen van/voor ons.
In ieder geval zijn we (met ons dossier) nu op weg naar de plaats van bestemming en kunnen we echt niets meer doen om het proces te helpen. Onze bemiddeling is vanaf het moment van dossier overdracht in handen van de Hongaarse autoriteiten.
Laat ze ons dossier alsjeblieft interessant vinden voor een spoedige bemiddeling...
De officiele datum van overdracht wordt ons nog doorgegeven door de NAS.
Tot zover een update...
Groeten,
Martijn
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
maandag 20 september 2010
zondag 19 september 2010
Back home
Na een terugreis verdeeld over 2 dagen, zijn we vanavond weer thuis gekomen van onze vakantie. Het was een erg leuke vakantie.
We hebben veel gezien en gedaan van mooie steden bezoeken(Wenen, Budapest, Eger, Bratislava en Nurnberg) tot emotionele ontmoetingen/momenten (zoals eerder beschreven)
We hebben na Bickse (zie vorige bericht) in Boedapest een super leuke tijd gehad. Het was echt geweldig! Van een optreden op de lokale Boedapestse tv, tijdens het jaarlijkse wijnfestival tot een geweldig hotel en alles wat er daar gebeurd is. Die stad is zo mooi, gezellig en voor ons een openbaring. Ik wil deze stad aan iedereen aanraden....
Zondagmiddag naar Eger (de wijnstreek van Hongarije) gereden. Hier zijn we 5 dagen geweest. Het weer was lekker, het sauna complex was relaxed, het eten in het hotel was iets minder, maar de omgeving (de bukk-vallei, onze lieve vrouwen vallei, Eger centrum) was daar in tegen weer schitterend...
Ook hier hebben we ons wederom weer goed vermaakt.
Op donderdag zijn we naar Bratislava gegaan. Een klein stadje, maar zo mooi en egzellig. Ook dit was weer een aanrader voor iedereen...
Leuke centrum, modieus en echt een "West-Europese" stad. (Ze hebben zelfs de Euro...hihi)
Zaterdag zijn we naar Nurnberg gereden. Dit was eigenlijk een tussenstop, maar ook hier waren we weer verrast door de mooie gebouwen en ambiance (ambiance, ambiance in het kot...)
Ook nog even de speciale groeten voor Jochen. Het was leuk om je te leren kennen en veel succes met je zaken in Zwitserland! (Nog zat geworden of een mooie dame aan de haak geslagen?)
En zondag zijn we na de middag in de auto gestapt richting ons huis en om half 6 waren we veilig thuis.
Ook dat geeft weer een fijn gevoel.
Een vervelend en enigzins schokkend bericht tijdens onze vakantie:
* Met Eniko (ons eerste gastkindje) gaat het erg slecht. Ze ligt nog altijd in het ziekenhuis van Debrecen;
Nog even een paar leuke kanttekeningen om af te sluiten:
* We zijn afgelopen donderdag nog even in Bicske geweest en hebben daar een tas met gebakjes afgegeven voor de afdeling van Alexandra;
* Misschien hebben we binnenkort nog wel een ander, onverwacht nieuwtje te melden over ons gestkindjes-project...
* Ons dossier is sinds afgelopen woensdag op weg naar Hongarije en wordt spoedig afgegeven aan de Centrale autoriteiten in Hongarije. We krijgen nog te horen wanneer precies....
We hebben weer een super vakantie gehad en Hongarije (om de eerste ontdekkingen over het land te doen) waar we voor gingen hebben interesante ideeën, gedachten, ontmoetingen en belevenissen opgeleverd. Weer een goed punt voor onze adoptie aspiraties...
Groeten,
Martijn
We hebben veel gezien en gedaan van mooie steden bezoeken(Wenen, Budapest, Eger, Bratislava en Nurnberg) tot emotionele ontmoetingen/momenten (zoals eerder beschreven)
We hebben na Bickse (zie vorige bericht) in Boedapest een super leuke tijd gehad. Het was echt geweldig! Van een optreden op de lokale Boedapestse tv, tijdens het jaarlijkse wijnfestival tot een geweldig hotel en alles wat er daar gebeurd is. Die stad is zo mooi, gezellig en voor ons een openbaring. Ik wil deze stad aan iedereen aanraden....
Zondagmiddag naar Eger (de wijnstreek van Hongarije) gereden. Hier zijn we 5 dagen geweest. Het weer was lekker, het sauna complex was relaxed, het eten in het hotel was iets minder, maar de omgeving (de bukk-vallei, onze lieve vrouwen vallei, Eger centrum) was daar in tegen weer schitterend...
Ook hier hebben we ons wederom weer goed vermaakt.
Op donderdag zijn we naar Bratislava gegaan. Een klein stadje, maar zo mooi en egzellig. Ook dit was weer een aanrader voor iedereen...
Leuke centrum, modieus en echt een "West-Europese" stad. (Ze hebben zelfs de Euro...hihi)
Zaterdag zijn we naar Nurnberg gereden. Dit was eigenlijk een tussenstop, maar ook hier waren we weer verrast door de mooie gebouwen en ambiance (ambiance, ambiance in het kot...)
Ook nog even de speciale groeten voor Jochen. Het was leuk om je te leren kennen en veel succes met je zaken in Zwitserland! (Nog zat geworden of een mooie dame aan de haak geslagen?)
En zondag zijn we na de middag in de auto gestapt richting ons huis en om half 6 waren we veilig thuis.
Ook dat geeft weer een fijn gevoel.
Een vervelend en enigzins schokkend bericht tijdens onze vakantie:
* Met Eniko (ons eerste gastkindje) gaat het erg slecht. Ze ligt nog altijd in het ziekenhuis van Debrecen;
Nog even een paar leuke kanttekeningen om af te sluiten:
* We zijn afgelopen donderdag nog even in Bicske geweest en hebben daar een tas met gebakjes afgegeven voor de afdeling van Alexandra;
* Misschien hebben we binnenkort nog wel een ander, onverwacht nieuwtje te melden over ons gestkindjes-project...
* Ons dossier is sinds afgelopen woensdag op weg naar Hongarije en wordt spoedig afgegeven aan de Centrale autoriteiten in Hongarije. We krijgen nog te horen wanneer precies....
We hebben weer een super vakantie gehad en Hongarije (om de eerste ontdekkingen over het land te doen) waar we voor gingen hebben interesante ideeën, gedachten, ontmoetingen en belevenissen opgeleverd. Weer een goed punt voor onze adoptie aspiraties...
Groeten,
Martijn
vrijdag 10 september 2010
Hongarije here we are...
Afgelopen dinsdag zijn we vertrokken richting Hongarije.
Na een overnachting in Duitsland en 2 overnachtingen in Wenen (mooie stad!), zijn we vandaag de grens van Oostenrijk naar Hongarije overgestoken.....
Onze eerste keer!
En zoals iedereen weet, is alles wat nieuw is spannend. (Eerste keer lopen, eertse keer fietsen, eerste keer naar school, etc....)
Zo ook onze eerste keer Hongarije, het land waar onze toekomstige kindjes vandaan zullen komen. Ennnn het land waar Alexandra woont. (Ons gastkindje)
Eénmaal de grens overgestoken kan ik zeggen dat Hongarije behoorlijk veel op Nederland lijkt qua kleuren en landschap. Ons eertse doel in Hongarije was Bicske, waar het kindertehuis van Alexandra staat. Hier gingen we de bij elkaar verzamelde spullen heen brengen en uiteraard een bezoek brengen aan Alexandra.
We werden hartelijk ontvangen door Herr Direktor. Een enorm vriendelijke man. Hij was samen met de psycholoog. Deze mannen spraken beiden (gebrekkig) Duits. Na hier over en weer wat vriendelijkheden te hebben uitgewisseld, kregen we een rondleiding door het tehuis. (Zeg maar gerust Kasteel!)
Na alles gezien te hebben, zijn we de sportspullen gaan uitpakken en verdelen.
Aan het einde van de middag was Szandy (Alexandra) helemaal klaar om ons te kunnen zien. (school,etc.)
Toen we binnen kwamen zagen we een meisje die sprekend op Alexandra leek en had ook het door ons gegeven trainingsvest aan. Marjon zei Alex....., en slikte haar woorden in. Ooh nee, dit moest Betty zijn. Ze lijkt sprekend op Alexandra. En tenslotte wordt alles wat mooi is gedeeld onder de zussen. Goed teken!
Alexandra liet alles een beetje op zich afkomen. Volgens mij vond ze het wel heel leuk dat we er waren. Ze lieten ons de woon/speelkamer zien. De slaapvertrekken en de keuken. Op een gegeven moment wilde de afdelingsleider even apart gaan zitten met Alexandra en ons. Alexandra vond dit echter niet zo'n goed idee.
Dat is precies zoals we haar kennen. Ze staat niet graag alleen in de belangstelling. We hebben uiteindelijk best leuk met haar gepraat.
Vooral Marjon, zij is met Alex naar de auto gelopen om wat spullen te pakken en toen was ze gewoon zichzelf. Uiteindelijk hebben we besloten haar niet mee te nemen naar Budapest voor het weekend. We kregen de indruk dat ze niet op haar gemak was bij het idee weg te moeten uit het tehuis.
Uiteraard vonden we dit jammer. We hadden graag ons 5 jarig huwelijk samen met ons vakantiekindje gevierd, maar het gaat uiteindelijk om haar belang en door de taalbarriere kwamen we daar niet uit.
We hopen dat ze toch graag komt met de kerst, maar dat duurt nog even.
Tot de volgende update...
Szia
Marjon & Martijn
Na een overnachting in Duitsland en 2 overnachtingen in Wenen (mooie stad!), zijn we vandaag de grens van Oostenrijk naar Hongarije overgestoken.....
Onze eerste keer!
En zoals iedereen weet, is alles wat nieuw is spannend. (Eerste keer lopen, eertse keer fietsen, eerste keer naar school, etc....)
Zo ook onze eerste keer Hongarije, het land waar onze toekomstige kindjes vandaan zullen komen. Ennnn het land waar Alexandra woont. (Ons gastkindje)
Eénmaal de grens overgestoken kan ik zeggen dat Hongarije behoorlijk veel op Nederland lijkt qua kleuren en landschap. Ons eertse doel in Hongarije was Bicske, waar het kindertehuis van Alexandra staat. Hier gingen we de bij elkaar verzamelde spullen heen brengen en uiteraard een bezoek brengen aan Alexandra.
We werden hartelijk ontvangen door Herr Direktor. Een enorm vriendelijke man. Hij was samen met de psycholoog. Deze mannen spraken beiden (gebrekkig) Duits. Na hier over en weer wat vriendelijkheden te hebben uitgewisseld, kregen we een rondleiding door het tehuis. (Zeg maar gerust Kasteel!)
Na alles gezien te hebben, zijn we de sportspullen gaan uitpakken en verdelen.
Aan het einde van de middag was Szandy (Alexandra) helemaal klaar om ons te kunnen zien. (school,etc.)
Toen we binnen kwamen zagen we een meisje die sprekend op Alexandra leek en had ook het door ons gegeven trainingsvest aan. Marjon zei Alex....., en slikte haar woorden in. Ooh nee, dit moest Betty zijn. Ze lijkt sprekend op Alexandra. En tenslotte wordt alles wat mooi is gedeeld onder de zussen. Goed teken!
Alexandra liet alles een beetje op zich afkomen. Volgens mij vond ze het wel heel leuk dat we er waren. Ze lieten ons de woon/speelkamer zien. De slaapvertrekken en de keuken. Op een gegeven moment wilde de afdelingsleider even apart gaan zitten met Alexandra en ons. Alexandra vond dit echter niet zo'n goed idee.
Dat is precies zoals we haar kennen. Ze staat niet graag alleen in de belangstelling. We hebben uiteindelijk best leuk met haar gepraat.
Vooral Marjon, zij is met Alex naar de auto gelopen om wat spullen te pakken en toen was ze gewoon zichzelf. Uiteindelijk hebben we besloten haar niet mee te nemen naar Budapest voor het weekend. We kregen de indruk dat ze niet op haar gemak was bij het idee weg te moeten uit het tehuis.
Uiteraard vonden we dit jammer. We hadden graag ons 5 jarig huwelijk samen met ons vakantiekindje gevierd, maar het gaat uiteindelijk om haar belang en door de taalbarriere kwamen we daar niet uit.
We hopen dat ze toch graag komt met de kerst, maar dat duurt nog even.
Tot de volgende update...
Szia
Marjon & Martijn
maandag 6 september 2010
Hongarije here we come...
Morgenmiddag gaat het dan gebeuren. Wij gaan voor het eerst naar Hongarije.
Neeeee, niet om onze toekomstige kindjes te bezoeken of om ons adoptie-proces verder te versnellen (dit zijn 2 vragen die we geregeld hebben gehoord de laatste dagen). Dat is helaas allemaal (nog) niet mogelijk.
Marjon en ik vinden dat we ons moeten gaan verdiepen in het land waar, naar alle waarschijnlijk, onze toekomstige kinderen vandaan komen. We hebben tijdens het bezoek van Alexandra, deze zomer, wel ontdekt dat Hongarije anders is dan Nederlnad en Hongaren anders denken dan wij Nederlanders doen. Dit is opzich logisch, maar voor ons wel een teken dat we ons hier meer in moeten gaan verdiepen. We willen zoveel mogelijk van het land te weten komen, om eventueel aan onze kinderen te kunnen vertellen. Daarnaast hopen we kennis te kunnen maken met de Hongaarse gedachten en mentaliteit. Hoe denken ze, wat houdt hen bezig, hoe zien zij Europa, etc,etc. Wij denken dat dit een extra hulpmiddel voor ons zou kunnen zijn, bij de opvoeding van onze adoptie kinderen uit Hongarije.
We hebben niet de illusie dat we tijdens deze 2 weken alle vragen beantwoord krijgen, maar het is een begin van onze (hopelijk) laatste fase binnen het adoptieproces.
De "zoektocht" in Hongarije en naar de Hongaren gaat dus morgen starten.
Naast de "zoektocht" zien we het uiteraard ook als een welverdiende vakantie en zullen we er ook alles aan doen om het een plezierige vakantie te laten zijn.
Hiervoor hoeven we niet zoveel moeite te doen, denk ik....
Groeten,
Martijn
Neeeee, niet om onze toekomstige kindjes te bezoeken of om ons adoptie-proces verder te versnellen (dit zijn 2 vragen die we geregeld hebben gehoord de laatste dagen). Dat is helaas allemaal (nog) niet mogelijk.
Marjon en ik vinden dat we ons moeten gaan verdiepen in het land waar, naar alle waarschijnlijk, onze toekomstige kinderen vandaan komen. We hebben tijdens het bezoek van Alexandra, deze zomer, wel ontdekt dat Hongarije anders is dan Nederlnad en Hongaren anders denken dan wij Nederlanders doen. Dit is opzich logisch, maar voor ons wel een teken dat we ons hier meer in moeten gaan verdiepen. We willen zoveel mogelijk van het land te weten komen, om eventueel aan onze kinderen te kunnen vertellen. Daarnaast hopen we kennis te kunnen maken met de Hongaarse gedachten en mentaliteit. Hoe denken ze, wat houdt hen bezig, hoe zien zij Europa, etc,etc. Wij denken dat dit een extra hulpmiddel voor ons zou kunnen zijn, bij de opvoeding van onze adoptie kinderen uit Hongarije.
We hebben niet de illusie dat we tijdens deze 2 weken alle vragen beantwoord krijgen, maar het is een begin van onze (hopelijk) laatste fase binnen het adoptieproces.
De "zoektocht" in Hongarije en naar de Hongaren gaat dus morgen starten.
Naast de "zoektocht" zien we het uiteraard ook als een welverdiende vakantie en zullen we er ook alles aan doen om het een plezierige vakantie te laten zijn.
Hiervoor hoeven we niet zoveel moeite te doen, denk ik....
Groeten,
Martijn
zaterdag 28 augustus 2010
Legalisering is klaar!
Ons hele dossier, met allerlei officiele stukken, is nu gelegaliseerd. Dat houdt in dat een notaris het heeft bekeken en overal zijn stempel op heeft gezet. Als de vertaling klaar is mag het dossier na de Hongaarse autoriteiten. Zodra we daar bericht over krijgen. Vertellen we het hier meteen.
Binnenkort gaan we naar Hongarije om alvast het land te leren kennen. Daar verheugen we ons erg op. We proberen ook langs te gaan bij Alexandra. Daar zullen we dus wel foto's van plaatsen.
Binnenkort gaan we naar Hongarije om alvast het land te leren kennen. Daar verheugen we ons erg op. We proberen ook langs te gaan bij Alexandra. Daar zullen we dus wel foto's van plaatsen.
Abonneren op:
Posts (Atom)