Nu het ´echte´ wachten begonnen in op een voorstel wil ik zo af en toe ook een stukje schrijven.
Als reactie op Marjon haar stukje wil ik ook even reageren.
Uiteraard waren we heel blij over het fijne gesprek met Hildie van de NAS in Oudewater bij Gouda (BTW. wat een gezellig plaatsje).
Het was een leuk, informeel intake gesprek. Ik heb het gevoel dat we een goede keus hebben gemaakt voor de NAS, als bemiddelaar voor ons bij het vervolg van het adoptieproces (met name in het buitenland).
Ze komen vriendelijk, oprecht over en ze geven het gevoel verstand van zaken te hebben. Dit lijkt logisch, maar gezien eerdere contacten met andere `bemiddelaars`/stichtingen was dat gevoel er niet altijd. Kortom een positief goed gevoel bij de NAS, fijn!
Op de terugweg naar het warme, mooie zuiden kregen we te horen dat Eniko (ons Hongaars vakantie-kindje) opgenomen was in het ziekenhuis en voorlopig niet weg mag en al zeker niet mag reizen. Dit was een hele grote domper voor mij/ons. Ik had me er enorm op verheugd om leuke dingen te gaan doen. Erg jammer en heeeeeel vervelend voor Eniko zelf! Ik hoop dat ze spoedig zal genezen en dat ze misschien op een later tijdstip kan komen...
Nog een kleine leuke anekdote...
Momenteel zijn Emiel, Solange en hun 3 kinderen bij ons aan het logeren tijdens hun vakantie/trektocht door Nederland. (gezellig)
Hun 2 oudste kindjes, Jillian en Collin, wilden heel graag de winkel zien, dus wij namen ze mee naar de winkel voor een rondleiding.
verschillende medewerkers wisten dat wij ´s morgens naar de NAS moesten voor een nieuwe stap in ons proces. Toen we door de winkel liepen, zagen we heel veel blikken richting onze kant. Eén medwerker kwam naar Marjon toe en zei, `wat een leuke adoptiekindjes en wat praten ze al goed Nederlands voor buitenlandse kindjes....`(voor de duidelijkheid Jill en Collin hebben een koffiemelk bruine huidskleur, JALOERS!)
Jill en Collin hadden van mij een totempaal met daarop alle juichbandjes gekregen. Collin liep hiermee door de winkel. Een klein, jong PLUS-klantje zag dit en zei tegen haar moeder, ´die jongen heeft alle juichbandjes´. waarop moeder reageert, `ja die jongen heeft geluk, dat is het (ja je leest het goed) NIEUWE zoontje van de baas...`
Uiteraard moest ik lachen, maar het leeft dus wel....
Tot zover mijn eerste belevenis.
Via deze weg wil ik Eniko (Enci) heel veel beterschap en sterkte toewensen en zeggen dat ik aan haar denk!
Ook wil ik alle medewerkers en klanten bedanken voor de (onbewust) leuke, spontane reacties op onze gasten Jill en Collin, die gezien werden als onze adoptiekinderen....
Maar helaas moeten we op onze kindjes nog even wachten.
groetjes,
Martijn
In mama´s buik kan je niet groeien Maar wel in ons hart Daarom wachten wij geduldig Tot de grote dag
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
zondag 27 juni 2010
zaterdag 26 juni 2010
Goed en slecht nieuws
Het goede nieuws is dat we gisteren bij NAS zijn geweest voor een intake. Onze stukken kunnen we deze zomer bij elkaar verzamelen en gaan laten vertalen. Dan kunnen ze in September in Hongarije liggen en dat begint het echte wachten. In Hongarije werken ze niet met wachtlijsten, maar kijken ze naar welk gezin het beste matched bij de kinderen. Dit beoordelen ze op leeftijden, wensen en grenzen en achtergrond van de kinderen. Wij hebben aangegeven open te staan voor 2 t/m 4 kinderen in de leeftijd 0 tot 9. Ook SN is bij ons bespreekbaar. We zijn heel benieuwd hoe lang het zal gaan duren voor de kinderen bij ons zullen zijn. In ieder geval zijn onze kindjes al geboren en wonen ze ergens in Hongarije. Ik hoop dat ze het redelijk goed hebben of weten dat er mensen zijn die op ze wachtem. Het is wel echt spannend.
de meeste kindjes in Hongarije gaan naar Italie en Frankrijk. Omdat ze daar kinderen tot een jaar of 15 nog aannemen en de regering van die landen geen leeftijdsgrenzen aangeeft. In Nederland mag je alleen kinderen t/m 6 jaar adopteren een ouder kindje mag alleen als er minimaal 1 kindje van onder de 6 bij zit. Heel anders dus en voor Hongarije een - punt omdat daar toch veelal oudere kinderen vandaan komen.
Het slechte nieuws is dat Eniko in het ziekenhuis is opgenomen. We weten niet wat ze heeft en hoe ernstig het is. Wel weten we dat ze de komende weken niet mag reizen. Echt heel jammer. Ik was er best sneu van. We hadden haar kamertje al opgevrolijkt met wat leuke roze/groene spulletjes. En waren al zo gewend aan haar foto en verhaal. Maar we hopen te horen hoe het met haar gaat en wie weet komt ze een andere keer.
Groetjes
de meeste kindjes in Hongarije gaan naar Italie en Frankrijk. Omdat ze daar kinderen tot een jaar of 15 nog aannemen en de regering van die landen geen leeftijdsgrenzen aangeeft. In Nederland mag je alleen kinderen t/m 6 jaar adopteren een ouder kindje mag alleen als er minimaal 1 kindje van onder de 6 bij zit. Heel anders dus en voor Hongarije een - punt omdat daar toch veelal oudere kinderen vandaan komen.
Het slechte nieuws is dat Eniko in het ziekenhuis is opgenomen. We weten niet wat ze heeft en hoe ernstig het is. Wel weten we dat ze de komende weken niet mag reizen. Echt heel jammer. Ik was er best sneu van. We hadden haar kamertje al opgevrolijkt met wat leuke roze/groene spulletjes. En waren al zo gewend aan haar foto en verhaal. Maar we hopen te horen hoe het met haar gaat en wie weet komt ze een andere keer.
Groetjes
donderdag 10 juni 2010
Eniko komt logeren
Deze zomer krijgen we een pleegdochter van 11 te logeren uit Hongarije. Ze heet Eniko en ik houdt jullie op de hoogte van onze belevenissen.
woensdag 9 juni 2010
NAS HEEFT GEBELD VOOR INTAKE
We werden vanochtend door de NAS gebeld om een afspraak te maken voor een intake. Ze gaan dan met ons doornemen wat de mogelijkheden zijn en wat onze wensen zijn. Ik ben heel benieuwd hoe zo'n intake precies gaat. Ze vroegen of we nog steeds een voorkeur hadden voor Hongarije. De wachtlijst is namelijk nog steeds open en dat zou kunnen betekenen dat we nog deze zomer onze papieren in orde mogen maken om naar Hongarije te sturen. Dus dat is heel goed nieuws!!
Marjon en Martijn
Marjon en Martijn
maandag 24 mei 2010
INSCHRIJFFORMULIER NAS BINNEN
We hebben de algemene voorwaarden, inschrijfformulier en factuur van de NAS (Nederlandse adoptie stichting) binnen. Dus we hebben alles ingevuld en opgestuurd. Nu is het wachten tot de intake.
Onze papieren zijn in ieder geval binnen en ik verwacht dat we in de herfst onze intake zullen hebben. Dan kunnen we de stukken voor het buitenland gaan verzamelen. Zoals je leest moeten we nog heel wat stappen nemen. We hopen dat eind 2010 begin 2011 ons rapport in een land zal liggen en dan begint het echte wachten De geschatte wachttijd ligt dan rond de 2 a 3 jaar.
Voorlopig nog geen verandering in onze gezinssituatie dus.
Verder gaat hier alles zijn gangetje. Onze 3 hondenmeiden doen het goed en de laatste dagen zijn ze helemaal happy, want ik heb heel veel met ze gewandeld. Ik heb namelijk mijn arm in het verband na een slagaderlijke bloeding. Ik ging een vaas leeg kiepen en daar brak het middenstuk ineens uit. Als een mes door mijn pols. Ik mag nu dus geen autorijden. Daarom loop ik lekker naar het werk en neem de honden gezellig mee.
We hebben nog niks gehoord van ons gastkindje uit Hongarije. Behalve dat de kans groot is dat het een wat ouder jongetje wordt. Of dat een probleem zou zijn. Nou uiteraard niet. Het gaat erom dat er een Hongaars kind een leuke vakantie heeft. Zodra we meer weten zet ik het online.
Nu lekker genieten van het mooie weer.
Onze papieren zijn in ieder geval binnen en ik verwacht dat we in de herfst onze intake zullen hebben. Dan kunnen we de stukken voor het buitenland gaan verzamelen. Zoals je leest moeten we nog heel wat stappen nemen. We hopen dat eind 2010 begin 2011 ons rapport in een land zal liggen en dan begint het echte wachten De geschatte wachttijd ligt dan rond de 2 a 3 jaar.
Voorlopig nog geen verandering in onze gezinssituatie dus.
Verder gaat hier alles zijn gangetje. Onze 3 hondenmeiden doen het goed en de laatste dagen zijn ze helemaal happy, want ik heb heel veel met ze gewandeld. Ik heb namelijk mijn arm in het verband na een slagaderlijke bloeding. Ik ging een vaas leeg kiepen en daar brak het middenstuk ineens uit. Als een mes door mijn pols. Ik mag nu dus geen autorijden. Daarom loop ik lekker naar het werk en neem de honden gezellig mee.
We hebben nog niks gehoord van ons gastkindje uit Hongarije. Behalve dat de kans groot is dat het een wat ouder jongetje wordt. Of dat een probleem zou zijn. Nou uiteraard niet. Het gaat erom dat er een Hongaars kind een leuke vakantie heeft. Zodra we meer weten zet ik het online.
Nu lekker genieten van het mooie weer.
Abonneren op:
Posts (Atom)