Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije

donderdag 16 december 2010

3 honap

3 honap = 3 maanden

Vandaag is het precies 3 maanden geleden dat de NAS ons dossier heeft aangeboden bij de CA in Hongarije.
We wachten nu 3 maanden op een voorstel. Dit is de laatste fase van de adoptie procedure. Uiteraard is na het voorstel, acceptatie, afreizen en mee mogen nemen als onze kinderen er nog een lange weg van nazorg en opvoeding te gaan.(maar daar verheugen we ons iedere dag. Om als 'gewoon gezinnetje' door het leven te gaan)

3 maanden van wachten is lang, maar door veel leuke, gezellige bezigheden en werkzaamheden komen we er goed doorheen. Het wachten zal ook nog een hele tijd kunnen duren. (al hopen we van niet natuurlijk. Ze mogen morgen bellen)

1 van de leuke dingen gaat morgen weer gebeuren. Morgen gaan we kriszta ophalen. (Hongaars gastkindje) Ze komt dan in Nederland aan met de bus. We gaan er een leuke paar weken van maken voor haar en voor onszelf natuurlijk....

Tot de volgende update.

Ps. Marjon ligt nog steeds met koorts op bed. Stevige griep!

woensdag 15 december 2010

Influenza tagok közötti

Influenza tagok közötti = griepje onde de leden

Gisteren is Marjon overvallen door een griepje.

Marjon is druk bezig met het regelen van de kerstborrel voor de medewerkers en met het snert-sponsor-concert van volgende week, als ze gisterenmiddag in 1 keer rillingen krijgt en temperatuursverhoging.
's Avonds thuis wordt het erger. haar temperatuur loopt op tot boven de 40 graden.
Omdat Marjon de laatste weken ook al erg verkouden is en veel (en hard) hoest, zijn we vanochtend voor de zekerheid maar naar de huisarts geweest. Hij concludeerde dat er (gelukkig) niets mis is met de longen en dat het een stevige griep is. Erg vervelend!

Zoals bij iedereen, komt een griep nooit goed uit en alle afspraken moeten dan ook verzet worden. En er stonden een paar belangrijke afspraken voor Marjon op de agenda. Spijtig, maar de gezondheid gaat voor alles!

Als laatste even een hart onder de riem naar mijn nicht Ingrid en haar partner Rob en hun kindjes. Wij wensen jullie allemaal het beste toe!
Zij weten wel waarom deze hart onder de riem voor hun is!

Tot de volgende update!

maandag 13 december 2010

elfogadása Creed

Adoptiecredo:


Not flesh of my flesh, nor bone of my bone,
but still miraculously my own


Never forget for a single minute,
that you didn't grow under my heart
but within it.

vrijdag 10 december 2010

A kontroll! 3

A kontroll! 3  =  Op controle 3!

Een paar dagen later dan gepland, maar hier is het dan toch....
Afgelopen dinsdagochtend ALLEEN naar het ziekenhuis geweest voor controle.
Ik ben alleen gegaan, omdat het met flink wat pijnstillers best goed gaat.
Dit was ook mijn mededeling aan de arts. Die zei dan ook prompt, je hebt ook weer wat meer kleur en dat is een goed teken.

Over de stand van zaken wat betreft mijn gebit was ze ook (nog steeds) helder. Technisch prima geslaagd, maar nu komt het gevaarlijkste moment. Je denkt dat je alles weer aan gaat kunnen, maar dat is de grote valkuil. Het blijft een dubbele botbreuk, die vastgezet zijn met extra plaatwerk en die alleen maar heelt door voldoende rust en zeker niet teveel druk op je gezicht/botten laat komen.
De hechtingen zijn er nog niet uitgehaald, omdat mijn tandvlees nog teveel was opgezwollen. Verder moet mijn gezicht op de plaatsen waar de metalen plaatjes zijn aangebracht verder slinken, want daar zitten onderhuids nog behoorlijk wat zwellingen. Dit kan nog wel een paar weken/maanden duren, voordat dat helemaal weg is. (Nou, daar kun je het mee doen!)
Ik hoef pas na kerst (28 dec.) terug te komen, omdat het nu gewoon moet helen en moet slinken. Daarnaast moet ik aankomende week voor de eerste keer naar de Orthdontist (17 dec), die er ook weer zijn medische blik over laat gaan  en eventueel in kan grijpen als het nodig mocht zijn. (Ingrijpen door bijv. de elastiekjes te verplaatsen of de beugel verder aan te draaien, etc.)
Verder mag ik vanaf dit weekend proberen met steeds minder pijnstillers de dag te overleven. Ik ben benieuwd....

Als laatste weer positief eindigen.
De hele week ben ik al weer opbouwend naar het werk geweest. Elke dag circa 2 uurtjes, behalve woensdag toen ben ik een dagdeel geweest, omdat de KW- en versmanager hun visie en missie voor 2011 moesten presenteren. Dit duurde langer dan verwacht. En dat merk je dan ook direct. De pijn was woensdagavond en donderdag weer aanzienlijk hoger (met vlagen ondraaglijk) dan de dagen daarvoor. Ik heb het dus weer overdreven! De arts had dus gelijk! Voldoende rust en een langzame opbouw is noodzakelijk!
Dit neem ik dan ook vanaf woensdag ter harte, al valt dat niet mee!


Tot zover mijn update.

maandag 6 december 2010

Sinterklaas vissza Spanyolországba

Sinterklaas vissza Spanyolországba  = Sinterklaas is terug naar Spanje

Vandaag op 6 december is Sinterklaas alweer een redelijk eind op weg naar Spanje, gok ik zo...
Na gisteren een gezellige pakjesavond gehad te hebben, met rijmpjes, chocolademelk en cadeautjes is het vandaag alweer op weg naar kerstmis.
Nu al?
Ja hoor, ik zag mensen al met kerstbomen rijden, er werden etalages ingericht. Zo ook bij ons in de winkel. Daar werd de kerstversiering al aangebracht en de Sinterklaas versiering verwijdert.
Enerzijds altijd weer jammer, maar anderzijds komt er weer een leuke tijd (en versiering) voor terug.

Er was vandaag ook nog iets positiefs te melden.
Namelijk na een goed weekend, wel nog volgepropt met pijnstillers, ben ik vandaag gaan kijken in de winkel. Ik ben er circa 2 uren geweest. Eigenlijk was het advies maximaal een uurtje, maar voor je het weet zit je er weer langer.

Ik moet zeggen dat het redelijk ging, maar na die 2 uren was ik echt weer op van de pijn en inspanning.
Vanmiddag dus maar even gaan slapen en dat doet goed.
Morgen eerst naar het ziekenhuis en als het dan nog goed gaat, dan ga ik ook nog even in de winkel kijken. Maar het dwingende advies van de artsen is, rustig aan doen en zeker niet overhaast weer aan de slag gaan. "Er zijn 2 botten gebroken en een hoop plaatwerk aangebracht, Martijn!" (Uitspraak van de arts)

Tja, langzaam aan wordt het beetje bij beetje beter....