Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije

zondag 31 oktober 2010

Büszkeség!

Büszkeség! = Trots!

Vandaag zijn we beste een beetje trots op ons zelf....
Oooh zul je wel denken?

Ja, we hebben een aantal behoorlijke zware en grote kasten op de (nieuwe) juiste plaats gezet. En dat ook nog in een rap tempo...

We moeten de kasten opruimen en verplaatsen, omdat morgen onze nieuwe kledingkast komt en dinsdag komt de behanger, om het junglebehang er tegenaan te plakken. Woensdag komt het boomhut-stapel-bed.
Dus de kasten uit de kastenkamer moesten naar hun nieuwe bestemming. Dit is dus gelukt en gezien de kasten in combinatie met onze "passie voor klussen" is dat een nette prestatie....

Na deze week zijn we dus helemaal klaar met klussen. En dat geeft een goed gevoel.....

Tot zover de update.

Groeten,
Marjon en Martijn

donderdag 28 oktober 2010

Welkom

Als ik 's avonds slapen ga
Denk ik er altijd over na
Over hoe het strakjes dan zal zijn
Als jullie eindelijk bij ons zijn

Ergens ver weg hier vandaan
Zullen jullie dan ook slapen gaan
Wie dekt jullie dan lekker toe?
En leest je voor, wat ik graag doe.

Ik wil zo graag weten hoe het met jullie gaat
En wat jullie dromen, wensen, willen

Niet geboren uit mijn buik, maar in mijn hart
Kan ik niet wachten op de dag
Dat jullie bij ons zullen zijn
Weet dat jullie welkom zijn.

zaterdag 23 oktober 2010

Vendég gyerekek = Gastkinderen

Eigenlijk is het heel bijzonder hoe een leven loopt. Doordat sommige verwachtingen niet uitkomen, worden nieuwe wensen gecreëerd en andere paden bewandeld.
Door een vervelende medische periode met veel verdrietige momenten, zijn we nu op een pad gekomen vol leuke verrassingen. Wie had ooit verwacht dat we zoveel van Hongarije zouden gaan houden en lid zouden worden van stichting vrienden Hongarije en dat we ons in zouden gaan zetten voor kindertehuizen en aan zouden melden als gastgezin? Het is allemaal gebeurd en het maakt ons gelukkig!
We hebben inmiddels drie gastdochters Enikö (11), Alexandra (10) en Krisztina (16).

Enikö hebben we nog nooit ontmoet, maar sturen we geregeld kaarten. Ze heeft ruim 3 maanden in coma gelegen. Het gaat nu naar omstandigheden goed met haar. Ze heeft een ontsteking gehad in haar derde hersenkamer. Ze is nu aan het revalideren. Ze moet alles opnieuw leren en het zal nog maanden duren voordat ze weer is hersteld. We hebben goede hoop dat ze komende zomer voor het eerst naar Nederland zal komen of dat wij haar dan kunnen bezoeken in Hongarije.

Alexandra is 3 weken in de zomervakantie van 2010 bij ons te logeren geweest. Hierover valt op onze weblog genoeg te lezen in voorgaande stukken. We hebben haar ook bezocht in Bicske.
Het is een fantastische meid met een sterk karakter. Het is geweldig om haar te kennen.

Krisztina is sinds vorige maand ons 3e gastkind. Zij is nog nooit in Nederland geweest en wil dat heel graag. Ze was eigenlijk te oud om gematcht te worden, maar wij zagen dat juist als een voordeel. Ze heeft de leeftijd van veel van onze medewerkers en we denken haar hierdoor een leuke vakantie te kunnen bieden. Het leuke van een iets oudere gastdochter is dat ze goed overweg kan met internet. Sinds ons eerste mailtje aan haar zo'n 2 weken geleden, mailen we elke dag met elkaar. Wij in het Hongaars en zij in het Nederlands. We maken beiden gebruik van een vertaalsite op internet en het geeft vaak hylarische vertalingen, maar met een beetje creativiteit kun je er wel uithalen, wat er is bedoeld. Een mooie zin is:
"Je mag me alles zachtjes vragen" Of te wel "Je mag me gerust van alles vragen."
Dit soort vrije vertalingen komen veel voor.
Ze heeft ons ook een foto gemaild en ze vertelt volop over wat ze denkt, voelt en beleefd. We verheugen ons dan ook zeer op haar komst, komende kerst.

Zo zie je maar dat de tekst: "Het leven is wat je gebeurd, terwijl je andere plannen maakt", zo waar is.
En gelukkig maar!

vrijdag 22 oktober 2010

donderdag 21 oktober 2010

Kész! A felújítás....

Kész! A felújítás.... =  Klaar! met verbouwen....

Deze week zijn de verbouwingen afgerond in ons huis.
Nu kunnen we gaan inrichten.

Op zolder is alles aangelegd. De stroom, draadloos internet, kabel tv, lichtpunten, de bureau's zijn neergezet, de computers staan, de opbergkasten zijn er... Nu alleen nog in- en opruimen. En dat is het minst leuke onderdeel van de mini verbouwing.

Ach ja, het leuke is dat we het gevoel hebben dat we met de adoptie bezig zijn en dat geeft een lekker gevoel...

We houden jullie op de hoogte,