2e Raadsgesprek

Op 19 maart j.l. hadden we ons 2e gesprek. Deze keer was het in Breda. We waren er op tijd en ik was best een beetje zenuwachtig. Het eerste gesprek was heel ontspannen geweest en ervaarden we als zeer prettig. De raadsmedewerker had aangegeven dat het deze keer wel iets pittiger zou zijn.

We hadden aan het begin van de week onze levensverhalen moeten doormailen en daar werden tijdens dit gesprek vragen over gesteld. Het kwam er op neer dat we allebei wel een heel plezierige jeugd hadden gehad en de raadmedewerkster vroeg zich volgens mij af of we ook met tegenslagen konden omgaan. Ik heb aangegeven dat mijn ziekte ons en onze relatie best op de proef heeft gesteld maar dat we ons daar heel goed doorheen hebben geslagen, door onze positieve instelling.

Ook kregen we vragen als waarom we in 6 jaar tijd 3 honden hebben genomen maar 3 kinderen graag in 1 keer willen. Alsof je kinderen met de honden kan vergelijken, maar het was wel grappig gevonden. Verder moesten we motiveren waarom we graag 3 kinderen tegelijk willen en hoe we dat voor ons zien.

Nu moeten we de 24e alweer terugkomen voor een gesprek met de gedragsdeskundige. Das weer iemand anders die gaat testen of wij psychologisch wel in staat zijn 3 kinderen tegelijk op te nemen in ons gezin. Wij blijven bij ons standpunt dat de kinderen van harte welkom zijn en dat het ongeoorloofd is dat oudere kinderen moeilijk plaatsbaar zouden zijn. Daarbij is adoptie al moeilijk voor een kind als je dan naast je ouders ook nog eens gescheiden wordt van je broertjes en/ of zusjes is dat onacceptebel. We zien morgen wel of dat genoeg is voor de gedragsdeskundige.

1e RAADSGESPREK

Dinsdag 2 maart hadden we ons eerste gespek met een medewerker van de Raad van Breda. Ik vond het reuze spannend. Er hangt toch veel van af. Deze mensen gaan je zeg maar keuren of je wel of niet geschikt bent voor een adoptiekind. En hoewel ik er een goed gevoel over heb, blijft het spannend. Martijn is er wat dat betreft veel relaxter in dan ik.

Onze raadsmedewerkster is super aardig. Ze luisterde goed naar onze wensen en liet ons lekker vertellen. Ze vond dat we goed waren voorbereid en in een goede omgeving woonden voor kinderen.
Geen vervelende vragen of opmerkingen dus. Wel gaf ze aan dat het volgende gesprek veel meer de diepte ingaat en meer de pedagogische kant benadrukt. We zijn benieuwd. Nu eerst maar het huiswerk afmaken wat ze ons heeft gegeven. We moeten ons levensverhaal schrijven.

Nog best lastig om je hele leven op 5 A4tjes te zetten.

Vrijdag de 19e gaan we naar Breda voor het 2e gesprek, dus dat zal hier ook wel weer op komen.

27-01-2010 10 jaar samen! en toen...

Gisteren hadden Martijn en ik 10 jaar verkering. We moesten deze dag op controle naar Leuven. In Leuven zouden we te horen krijgen of we nog kans maken op een reele IVF behandeling. Afgelopen december hebben we nog 1 poging gewaagd, maar ik reageerde niet op de hormoonspuiten en er rijpten geen eitjes.
Prof. de Hooghe gaf aan dat de kans om zelf eitjes aan te maken zo klein is dat hij ons adviseerde te stoppen. Eventueel zouden we door kunnen gaan met embryo of eiceldonatie, maar aangezien mijn baarmoederslijmvlies overal lijkt te groeien behalve in de baarmoeder, is ook dat de vraag of dat lukt. Daarbij staan de ethische punten mij erg tegen. Martijn vindt alles prima en laat de keus aan mij. Daarom heb ik gister op ons 10-jarig jubileum besloten te stoppen met behandelingen.

Het is geen verdrietige keuze, want de keuze voor adoptie verandert daar niet door maar het was ook leuk als het allebei mogelijk was geweest. Een soort extraatje. Want het was al heel bijzonder dat Leuven het goed vond om nog een IVF poging te proberen. In Eindhoven hadden ze immers gezegd dat ik onvruchtbaar zou zijn. Ik kan iedereen met vruchtbaarheidsproblemen of klachten rondom endometriose Leuven aanraden. Ze zijn hier zo vriendelijk en zo oprecht. Dat geeft heel veel steun.

Omdat we toch wilden vieren dat we 10 jaar samen waren gingen we naar een uitnodiging van onze accountant om mee te gaan naar Breda, bekerwedstrijd. Eerst een hapje eten en dan naar het voetbal. Koud maar gezellig.

De honden waren naar de oppas en om 23.30 hoopten we lekker in ons bed te ploffen. maar het lot wilde anders. Ramen van ons huis ingeslagen. Heel wat spullen weg en heeel veeeel rommel. Ook vonden we bloedsporen, vies!

Politie erbij gehaald en uiteindelijk niet thuis gaan slapen omdat er eerst een sporenonderzoek moest volgen. Erg akkelig allemaal.

Het werd in iedergeval een 10-jarig jubileum om nooit te vergeten!

Goedgekeurd! En naar Leuven

Dag bloggers,

De huisarts heeft ons gezond genoeg verklaard om te kunnen adopteren! Das mooi. Het is toch een beetje vreemd zo'n gesprek, maar de arts die we hadden was zeer vriendelijk. Van mede-adoptiecursisten hoorden we dat de prijzen voor zo'n onderzoek nogal varieeren. Ze lagen bij ons in de groep tussen de 45 en 230 per koppel. Nogal een verschil he.

2 en 3 September in Leuven geweest voor onderzoeken. Ze gaan de linker nier onder controle houden, die vertoont wat beschadigingen, maar ik ga er vanuit dat dat wel weer recht trekt. Medio oktober moeten we terug.

Ga nu met Puck naar puppiecursus. Het is zo'n lekker meidje.

Groetjes

Brief raad van de kinderbescherming is binnen!

Het is alweer even geleden dat ik de moeite heb genomen op ons blog te schrijven. Alle VIA cursussen zijn inmiddels geweest en het was best even gek afscheid te nemen van een groep waarmee je iets deelt dat voor zovelen on(be)grijpbaar is.

De laatste cursus was een terugblik en tijd voor het nemen van afscheid. Verder zijn we nu alweer een tijdje verder en kregen we gisteren de brief van de raad van de kinderbescherming. We moeten ons medisch laten keuren en de spullen terugsturen. Als zij onze gezondheidsverklaring hebben ontvangen worden we ingedeeld voor het gezinsonderzoek, wat medio januari zal plaats vinden. Weer wachten dus.

Verder hebben Martijn en ik ons gezin uitgebreid met een derde telg, een teckelpup genaamd Puck. Erg lief en gezellig.

Zodra we meer weten, weten jullie het ook!
Eerst weer naar Leuven in september. De tijd gaat zo vlug.