Ramóna 7 jaar

Pfff vanacht elk uur van de klok gezien. Schijnbaar toch bang om ons te verslapen?
Ons huis ligt prachtig, in the middle of nowhere. Maar dat levert af en toe ook vreemde gewaarwordingen op. Zo horen we 's nachts hele kuddes voorbij denderen met.... Geen idee wat. Wilde varkens, buffels, beren? Haha. Het klinkt echt angstaanjagend. Gelukkig slapen de kids er dwars doorheen.

Vanochtend om 6 uur opgestaan, eerst onszelf klaar gemaakt en toen de kindjes wakker gemaakt. Nou dat ging niet makkelijk. Regi sliep al staande door tijdens het aankleden. Márk was ook maar moeilijk wakker te krijgen, maar om 7.00 uur zaten we met z'n allen spik en span aan Rami haar verjaardagsontbijt.
Rami was helemaal blij met haar Barbie en bijbehorend paard.

Om iets voor half acht zaten we met het hele spul in de auto opweg naar Budapest. We zijn er met een half uurtje en als we meer weten plaatsen we dat uiteraard meteen.

Gisteren in de speeltuin ook nog een paar leuke foto's genomen. Regi zag er blits uit en had meteen een aanbidder. Márk vermaakte zich met beesten en heeeeeel hoog schommelen.

Morgen naar voogdijraad Budapest

Morgen is een belangrijke dag! We moeten om 9.00 uur bij de voogdijraad zijn en krijgen dan te horen hoe hun oordeel over de afgelopen 30 dagen zorgplicht is. We weten al van Márti dat onze psycholoog en medewerker van regio Budapest heel tevreden waren, maar het eindoordeel ligt echt bij deze dame in Budapest en ze is van de regels, dus wel spannend. We zijn er zeker van dat de kinderen aan ons zullen worden toegewezen, maar we hopen dat het ook officieel wordt gemaakt morgen en niet pas na Pinksteren.

We zien wel dat de kinderen ook merken dat er langzaam aan een einde komt aan hun Hongarije tijd en ze reageren daar alle 4 anders op.
Regi en Rami zijn heel aanhankelijk alsof ze bang zijn dat we zonder hun weg gaan en Márk test ons juist op onze loyaliteit aan hem. Hij zoekt zijn grenzen en soms schrikken we daarvan. Maar we horen van andere ervaringsdeskundigen dat dit juist heel normaal is en dat het ook bij het proces van afscheid nemen hoort.

We moeten niet vergeten dat ze straks alles achter laten wat hun vertrouwd en dierbaar is. Hun vaderland en moedertaal.

Wij kijken uit naar onze terugkeer naar Nederland, ons thuis. Maar voor de kids zal het zeker niet makkelijk worden. We zijn ons hiervan bewust en proberen hen daarin te steunen.
Over het algemeen zijn ze nog steeds heel opgewekt en lijkt het vaak of ze er niks van meekrijgen, maar uit kleine dingen blijkt dat ze het wel weten dat we straks zullen vertrekken.

Vandaag rustig aan gedaan. We hadden 's middags een fikse onweersbui, maar toen lagen Kriszti en Regi lekker te slapen.
Márk en Rami waren binnen aan het knutselen. Eigenlijk knutselde Márk en Rami keek toe. Márk verkleede zich als Sinterklaas en papa moest bij hem op schoot komen. Erg grappig om te zien.
Daarna brak de zon door en zijn we toen de meiden wakker waren vertrokken naar de speeltuin in Albertirsa.
Onderweg kwamen we een wegafzetting tegen met politie en brandweer en een gekantelde vrachtwagen. Márk was er helemaal vol van en vertelde ons er hele verhalen over.

Morgen is trouwens extra bijzonder en druk omdat onze oudste dochter, Rami, jarig is. Ze wordt 7 jaar!
Feest is het morgen dus zowiezo!!!!!!!!!!

Dagje Budapest

Vandaag zouden we gesprek hebben bij de voogdijraad. Het liep echter allemaal anders. Afgelopen vrijdag stond er een auto aan onze poort, met voor Martijn en voor mij 2 aangetekende poststukken. Hierin zat een officiele uitnodiging voor de voogdijuitspraak op 8 juni om 8.30 te Budapest. Er ging een golf van vreugde door ons heen. Zouden we de officiele uitspraak dan toch een dag eerder krijgen en met pinksteren al thuis zijn?
Helaas, toen we Márti spraken bij het pleeggezin, bleek het niet om de officiele uitspraak te gaan, maar om het 1e voogdijgesprek. En dat was nog niet alles want de datum in de brief was verkeerd dat moest de 9e zijn om 9.00 uur????????????????????? Hoe kun je zo'n vergissing maken vragen wij ons af. Márti had de voogdijmedewerker gevraagd of ze dan het gespek en de officiele uitspraak in 1x wilde doen, maar onze voogdijraadmedewerker bleek niet te vermurmen en bleef voet bij stuk houden dat ze daar echt een paar dagen voor nodig had en dat het ivm pinksteren langer zou duren. Márti heeft beloofd alles op alles te zetten om toch op de 9e de officiele uitspraak te laten plaats vinden, dus wordt vervolgd.

Omdat we dus vandaag in Budapest zouden zijn hadden we met Kevin en Karlijn afgesproken hun een bezoek te brengen.
Dat hebben we nu ook gedaan, alleen zonder het bezoek vooraf aan de voogdijraad.

We hebben eerst met zijn allen geluncht in café New York. Een van de bekendste koffiehuizen van Budapest. Het is ook werkelijk een schitterend pand. Daarna zouden we naar de dierentuin gaan, maar toen we daar aankwamen begon het te gieten, binnen een minuut stonden de straten blank en onweer!
Dus doorgereden naar het treinmuseum. Een must voor onze Márk die helemaal idolaat is van treinen.
We trotseerden de dikke druppels, maar aangekomen bij de kassa, bleek het museum op maandag GESLOTEN!

Terug in de auto! Inmiddels was het bijna droog en stopten we bij een pretparkje even verderop. Maar ook hier konden we niet naar binnen. Stroomstoring door het onweer. Toen ook het restaurant aan de overkant dicht bleek, besloten we terug te rijden naar het centrum van Budapest.
Karlijn en Kevin namen ons mee naar een Hongaars restaurant en daar mochten de kinderen zelf van het buffet pakken, wat een feest. Het feest was echt compleet toen Rami een taart met vuurwerk kreeg, alvast voor haar verjaardag.

Daarna afscheid genomen en weer op huis aangegaan. Ondanks de regen vond iedereen het een heel geslaagde dag.

Van Mikebuda naar Bicske, Fót, Budapest en terug

Zoals ik op vrijdagochtend schreef zou het een drukke dag worden en dat is het ook geworden, maar wel eentje waar we van hebben genoten.
Eerst gingen we een bezoek brengen aan nagyneni (tante) Krisztina in Bicske. Zij wilde onze kinderen uiteraard graag het kindertehuis waar ze woont laten zien, dus daar liepen wij met onze 4 kinderen, ons gastkind, opa, oma en Luna door het kindertehuis. We waren echt een attractie. Er waren een hoop kindjes die onze Luna even wilden knuffelen. Vooral ons andere gastkindje Alexandra was heel blij verrast met een bezoek van Luna aan haar.
Onze kids keken ook hun ogen uit en renden over de trappen en door de hallen.
Behalve Márk hij keek erg beduust en hield de hand van oma en mama stevig vast. Wat hij dacht weten we niet, maar we hadden het idee dat hij toch een beetje bang was.
Toen we weer buiten waren, kwam hij echter los en rende met de anderen over het grote terrein tussen de paarden en ezels door.
Na een vriendelijk afscheid van Krisztina's begeleider vertrokken we voor een lunch naar Budapest. We parkeerden bij het hotel waar vrienden Kevin en Karlijn die dag waren aangekomen voor hun huwelijksreis. We besloten hun heel even dag te zeggen. Wat waren zij verrast door deze grote surprisegroep!

Daarna gegeten en vertrokken naar Fót.
Het was heel vreemd om weer naar een plek te rijden waar we één van de bijzonderste momenten van ons leven meemaakten. Hier maakten we immers voor het eerst kennis met onze kinderen.
De kinderen begroetten hun Fót anya enthousiast, maar kwamen toch ook steeds weer even naar ons. Alleen Márk was er echt even door van slag en gaf bij het vertrek ook aan dat hij ze wel zou missen. Dat is ook goed zeiden wij, want het zijn hele lieve mensen en ze hebben heel goed voor jullie gezorgd.
De meiden leken er niet van door hun stuk gebracht.

Vanuit daar weer terug naar Budapest waar opa, oma, nagyKrisztina en Luna zich weer bij ons aansloten voor een etentje op de Donau. Waar we het langzaam donker zagen worden en alle kleine lichtjes gingen branden. Het is en blijft voor ons een prachtige, bijzondere en romantische plek. Hier hebben we samen gefantaseerd over onze kinderen en nu zijn we er met hen!!!!!!! Heel speciaal!

Na een vermoeiende dag huiswaarts en allemaal ons bed ingerold. (Opa en oma gingen naar het hotel, want die vlogen 's ochtends terug)

Daarom een rustig weekend gehad. Alleen maar genoten van de zon en het zwembad. De kinderen konden geen genoeg kijgen van hun grote tante.
Vanmiddag gezellig uitgebreid met elkaar gebarbecued.
En nu brengen we Krisztina weer naar huis.

Krisztina groot en klein

Nagy Krisztina en Márk

Regi

Regi met handdoek

Rami

Márk ingepakt in zand

Kriszti ingegraven

Drukke dag

Gisteren hebben we een lekker rustig dagje gehad. Gezellig met zijn allen bij het huisje. Beetje van de zon genieten, zwemmen en kletsen. Márk wilde graag voetbaltraining van opa en papa. Weer een PSV erbij in de familie Daams.
Alleen Márk had een minder leuk programma, 's middags. Hij moest namelijk terug naar de tandarts. Hij heeft namelijk een kies die is ontstoken. Zolang er een onsteking zit, kunnen ze hem niet trekken. Daarom hadden we vorig keer druppels gekregen. Deze keer zou de kies getrokken worden. De onsteking was helaas nog niet weg. Dus de kies werd niet getrokken. In plaats daarvan kreeg ons menneke een wortelkanaalbehandeling. Het deed echt pijn, maar hij hield zich zo goed!!!!!!!!
Hij vond de verdoving maar raar, want hij bleef de hele middag over zijn lip wrijven.

Vandaag hebben we een drukke dag, eigenlijk iets te druk. We gaan Nagyneni Krisztina ophalen in Biscke. Zij is onze gastdochter en komt van de zomer 6 weken, daarom wilden we de kinderen nu al een keer kennis met haar laten maken. Ze zijn er helemaal vol van. Ze staat namelijk ook in het fotoboekje en ze wordt iedere avond uitgebreid bewonderd.
Verder zwaaien we opa en oma uit.
En vandaag is er ook nog een bezoek aan het Pleeggezin in Fót gepland. Dit is een afscheidsbezoek. We hebben het de kinderen uit proberen te leggen, maar alleen Márk snapt het echt.
Kortom een vol programma en de rest van het weekend gaan we het dus heel rustig aan doen om iedereen even bij te laten komen.
Maandag is namelijk het voogdijgesprek, waarin we te horen krijgen of de kinderen definitief aan ons worden toegewezen en donderdag is dan de definitieve adoptieuitspraak, waarbij de documenten met hun nieuwe naam worden uitgereikt.
We zijn dus bijna aan het einde van ons Hongarije avontuur. Wat gaat het snel!

Hier nog wat foto's van gisteren:


Márk in aktie met zijn PSV bal



Márk en Opa zijn een vliegtuig

Regi is heel grooooooooot

Papa en Rami

Papa en Márk

Regi dopt pinda's

Regi met de zonnebril van Kriszti

Mama, Kriszti en Márk