Kriszta velunk = kriszta is bij ons
Gisterochtend hebben we Kriszta opgehaald in Zwolle.
Ze zou eigenlijk om 10.00 uur aankomen, maar de bus had een vertraging van meer dan 4 uren opgelopen. Dit kwam doordat er op de snelweg in Duitsland een ongeluk was gebeurd. In Duitsland sluiten ze dan de hele snelweg af. Maar de busreis was verder goed verlopen voor alle gastkinderen, die naar Nederland komen deze kerst.
Kriszta was erg moe, maar dat mag ook wel na 24 uren in een bus. Ze heeft eerst een klein slaapje gedaan en daarna hebben we samen boodschappen gedaan, uiteraard bij de Plus.
Vandaag gaan we een kertsboom halen en optuigen en naar PSV (tegen Roda jc).
Ik ben erg benieuwd naar hoe ze Nederland vindt.
We houden jullie op de hoogte...
In mama´s buik kan je niet groeien Maar wel in ons hart Daarom wachten wij geduldig Tot de grote dag
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
zondag 19 december 2010
donderdag 16 december 2010
3 honap
3 honap = 3 maanden
Vandaag is het precies 3 maanden geleden dat de NAS ons dossier heeft aangeboden bij de CA in Hongarije.
We wachten nu 3 maanden op een voorstel. Dit is de laatste fase van de adoptie procedure. Uiteraard is na het voorstel, acceptatie, afreizen en mee mogen nemen als onze kinderen er nog een lange weg van nazorg en opvoeding te gaan.(maar daar verheugen we ons iedere dag. Om als 'gewoon gezinnetje' door het leven te gaan)
3 maanden van wachten is lang, maar door veel leuke, gezellige bezigheden en werkzaamheden komen we er goed doorheen. Het wachten zal ook nog een hele tijd kunnen duren. (al hopen we van niet natuurlijk. Ze mogen morgen bellen)
1 van de leuke dingen gaat morgen weer gebeuren. Morgen gaan we kriszta ophalen. (Hongaars gastkindje) Ze komt dan in Nederland aan met de bus. We gaan er een leuke paar weken van maken voor haar en voor onszelf natuurlijk....
Tot de volgende update.
Ps. Marjon ligt nog steeds met koorts op bed. Stevige griep!
Vandaag is het precies 3 maanden geleden dat de NAS ons dossier heeft aangeboden bij de CA in Hongarije.
We wachten nu 3 maanden op een voorstel. Dit is de laatste fase van de adoptie procedure. Uiteraard is na het voorstel, acceptatie, afreizen en mee mogen nemen als onze kinderen er nog een lange weg van nazorg en opvoeding te gaan.(maar daar verheugen we ons iedere dag. Om als 'gewoon gezinnetje' door het leven te gaan)
3 maanden van wachten is lang, maar door veel leuke, gezellige bezigheden en werkzaamheden komen we er goed doorheen. Het wachten zal ook nog een hele tijd kunnen duren. (al hopen we van niet natuurlijk. Ze mogen morgen bellen)
1 van de leuke dingen gaat morgen weer gebeuren. Morgen gaan we kriszta ophalen. (Hongaars gastkindje) Ze komt dan in Nederland aan met de bus. We gaan er een leuke paar weken van maken voor haar en voor onszelf natuurlijk....
Tot de volgende update.
Ps. Marjon ligt nog steeds met koorts op bed. Stevige griep!
woensdag 15 december 2010
Influenza tagok közötti
Influenza tagok közötti = griepje onde de leden
Gisteren is Marjon overvallen door een griepje.
Marjon is druk bezig met het regelen van de kerstborrel voor de medewerkers en met het snert-sponsor-concert van volgende week, als ze gisterenmiddag in 1 keer rillingen krijgt en temperatuursverhoging.
's Avonds thuis wordt het erger. haar temperatuur loopt op tot boven de 40 graden.
Omdat Marjon de laatste weken ook al erg verkouden is en veel (en hard) hoest, zijn we vanochtend voor de zekerheid maar naar de huisarts geweest. Hij concludeerde dat er (gelukkig) niets mis is met de longen en dat het een stevige griep is. Erg vervelend!
Zoals bij iedereen, komt een griep nooit goed uit en alle afspraken moeten dan ook verzet worden. En er stonden een paar belangrijke afspraken voor Marjon op de agenda. Spijtig, maar de gezondheid gaat voor alles!
Als laatste even een hart onder de riem naar mijn nicht Ingrid en haar partner Rob en hun kindjes. Wij wensen jullie allemaal het beste toe!
Zij weten wel waarom deze hart onder de riem voor hun is!
Tot de volgende update!
Gisteren is Marjon overvallen door een griepje.
Marjon is druk bezig met het regelen van de kerstborrel voor de medewerkers en met het snert-sponsor-concert van volgende week, als ze gisterenmiddag in 1 keer rillingen krijgt en temperatuursverhoging.
's Avonds thuis wordt het erger. haar temperatuur loopt op tot boven de 40 graden.
Omdat Marjon de laatste weken ook al erg verkouden is en veel (en hard) hoest, zijn we vanochtend voor de zekerheid maar naar de huisarts geweest. Hij concludeerde dat er (gelukkig) niets mis is met de longen en dat het een stevige griep is. Erg vervelend!
Zoals bij iedereen, komt een griep nooit goed uit en alle afspraken moeten dan ook verzet worden. En er stonden een paar belangrijke afspraken voor Marjon op de agenda. Spijtig, maar de gezondheid gaat voor alles!
Als laatste even een hart onder de riem naar mijn nicht Ingrid en haar partner Rob en hun kindjes. Wij wensen jullie allemaal het beste toe!
Zij weten wel waarom deze hart onder de riem voor hun is!
Tot de volgende update!
maandag 13 december 2010
elfogadása Creed
Adoptiecredo:
Not flesh of my flesh, nor bone of my bone,
but still miraculously my own
Never forget for a single minute,
that you didn't grow under my heart
but within it.
Not flesh of my flesh, nor bone of my bone,
but still miraculously my own
Never forget for a single minute,
that you didn't grow under my heart
but within it.
vrijdag 10 december 2010
A kontroll! 3
A kontroll! 3 = Op controle 3!
Een paar dagen later dan gepland, maar hier is het dan toch....
Afgelopen dinsdagochtend ALLEEN naar het ziekenhuis geweest voor controle.
Ik ben alleen gegaan, omdat het met flink wat pijnstillers best goed gaat.
Dit was ook mijn mededeling aan de arts. Die zei dan ook prompt, je hebt ook weer wat meer kleur en dat is een goed teken.
Over de stand van zaken wat betreft mijn gebit was ze ook (nog steeds) helder. Technisch prima geslaagd, maar nu komt het gevaarlijkste moment. Je denkt dat je alles weer aan gaat kunnen, maar dat is de grote valkuil. Het blijft een dubbele botbreuk, die vastgezet zijn met extra plaatwerk en die alleen maar heelt door voldoende rust en zeker niet teveel druk op je gezicht/botten laat komen.
De hechtingen zijn er nog niet uitgehaald, omdat mijn tandvlees nog teveel was opgezwollen. Verder moet mijn gezicht op de plaatsen waar de metalen plaatjes zijn aangebracht verder slinken, want daar zitten onderhuids nog behoorlijk wat zwellingen. Dit kan nog wel een paar weken/maanden duren, voordat dat helemaal weg is. (Nou, daar kun je het mee doen!)
Ik hoef pas na kerst (28 dec.) terug te komen, omdat het nu gewoon moet helen en moet slinken. Daarnaast moet ik aankomende week voor de eerste keer naar de Orthdontist (17 dec), die er ook weer zijn medische blik over laat gaan en eventueel in kan grijpen als het nodig mocht zijn. (Ingrijpen door bijv. de elastiekjes te verplaatsen of de beugel verder aan te draaien, etc.)
Verder mag ik vanaf dit weekend proberen met steeds minder pijnstillers de dag te overleven. Ik ben benieuwd....
Als laatste weer positief eindigen.
De hele week ben ik al weer opbouwend naar het werk geweest. Elke dag circa 2 uurtjes, behalve woensdag toen ben ik een dagdeel geweest, omdat de KW- en versmanager hun visie en missie voor 2011 moesten presenteren. Dit duurde langer dan verwacht. En dat merk je dan ook direct. De pijn was woensdagavond en donderdag weer aanzienlijk hoger (met vlagen ondraaglijk) dan de dagen daarvoor. Ik heb het dus weer overdreven! De arts had dus gelijk! Voldoende rust en een langzame opbouw is noodzakelijk!
Dit neem ik dan ook vanaf woensdag ter harte, al valt dat niet mee!
Tot zover mijn update.
Een paar dagen later dan gepland, maar hier is het dan toch....
Afgelopen dinsdagochtend ALLEEN naar het ziekenhuis geweest voor controle.
Ik ben alleen gegaan, omdat het met flink wat pijnstillers best goed gaat.
Dit was ook mijn mededeling aan de arts. Die zei dan ook prompt, je hebt ook weer wat meer kleur en dat is een goed teken.
Over de stand van zaken wat betreft mijn gebit was ze ook (nog steeds) helder. Technisch prima geslaagd, maar nu komt het gevaarlijkste moment. Je denkt dat je alles weer aan gaat kunnen, maar dat is de grote valkuil. Het blijft een dubbele botbreuk, die vastgezet zijn met extra plaatwerk en die alleen maar heelt door voldoende rust en zeker niet teveel druk op je gezicht/botten laat komen.
De hechtingen zijn er nog niet uitgehaald, omdat mijn tandvlees nog teveel was opgezwollen. Verder moet mijn gezicht op de plaatsen waar de metalen plaatjes zijn aangebracht verder slinken, want daar zitten onderhuids nog behoorlijk wat zwellingen. Dit kan nog wel een paar weken/maanden duren, voordat dat helemaal weg is. (Nou, daar kun je het mee doen!)
Ik hoef pas na kerst (28 dec.) terug te komen, omdat het nu gewoon moet helen en moet slinken. Daarnaast moet ik aankomende week voor de eerste keer naar de Orthdontist (17 dec), die er ook weer zijn medische blik over laat gaan en eventueel in kan grijpen als het nodig mocht zijn. (Ingrijpen door bijv. de elastiekjes te verplaatsen of de beugel verder aan te draaien, etc.)
Verder mag ik vanaf dit weekend proberen met steeds minder pijnstillers de dag te overleven. Ik ben benieuwd....
Als laatste weer positief eindigen.
De hele week ben ik al weer opbouwend naar het werk geweest. Elke dag circa 2 uurtjes, behalve woensdag toen ben ik een dagdeel geweest, omdat de KW- en versmanager hun visie en missie voor 2011 moesten presenteren. Dit duurde langer dan verwacht. En dat merk je dan ook direct. De pijn was woensdagavond en donderdag weer aanzienlijk hoger (met vlagen ondraaglijk) dan de dagen daarvoor. Ik heb het dus weer overdreven! De arts had dus gelijk! Voldoende rust en een langzame opbouw is noodzakelijk!
Dit neem ik dan ook vanaf woensdag ter harte, al valt dat niet mee!
Tot zover mijn update.
Abonneren op:
Posts (Atom)