Vandaag hebben we te horen gekregen dat ons volledige dossier over 3 tot 4 weken aangeboden zal gaan worden aan de Centrale Autoriteiten (CA) in Hongarije (Budapest). Zelf vinden we dat heel positief, gezien de vakanties die er nu overal zijn. Maar Jeannon (van NAS) zegt het natuurlijk niet zomaar...
Dit houdt in dat alles volledig vertaald wordt naar het Hongaars, alles gelegaliseerd wordt door de notaris, daarna het fameuze rondje `Den Haag` voor de stempels,etc wordt uitgevoerd door de tolk en tevens vertaald.
Dan neemt de bemiddelaar(ster) van de NAS, zij is zelf Hongaars (naar wij begrepen), het mee naar Hongarije en stelt ons en het dossier voor aan de CA aldaar.
En vanaf dat moment is het volledig in handen van de Hongaarse CA en zullen we moeten hopen dat ze zo snel mogelijk met een mooi en goed passend voorstel komen voor ons...
Misschien moeten we in September, als we in Hongarije op vakantie zijn, maar ´even´ een afspraak maken bij de CA in Budapest om ons zelf te presenteren... Nou, laten we dat maar even niet doen!
Dan zullen ze wel denken: `Daar heb je weer van die opdringerige ´Ollanders.`
Nee laten we rustig afwachten, net als ieder ander......
Nee, wij hebben alle vertrouwen in Marti, de bemiddelaar vanuit de NAS. Zij brengt de toekomstige Nederlandse adoptiefouders onder de aandacht bij de CA in Hongarije.
Ook helpt zij de Nederlandse adoptiefouders, tijdens hun verblijf in Hongarije, als ze daar zijn om hun voorgestelde kind(eren) te ontmoeten en uiteindelijk mee te nemen naar Nederland, om hier dan verder te gaan als `officieel` gezinnetje....
Ach ja, dromen kan heel leuk zijn.
Laat het dossier er nu uiterlijk eind september zijn, dan is het nog steeds sneller dan we een jaar geleden hadden durven denken.
We dromen er nu van om over een jaar te kunnen zeggen: `Dat is snel gegaan, nu we onze kinderen in Nederland bij ons hebben....´
Dit zou dan sneller zijn, dan we ons op dit momemt ooit voor kunnen stellen.
Groeten,
Martijn
Het land Hongarije daar gaan we voor, vandaar de vlag van Hongarije
donderdag 12 augustus 2010
maandag 9 augustus 2010
alles verzonden 2
De accountantsverklaring moest opnieuw, want daar stond geen firmastempel op. Die hebben we vandaag weer op de post gedaan en nu is dus alles echt de deur uit. Dat voelt als een opluchting, maar voelt ook eng.
Als je een zwangersschapstest doet weet je dat, als alles goed gaat, er na 9 maanden een kindje is. Maar wij weten eigenlijk niks. Ze kunnen over 6 maanden bellen maar ook over 36 maanden. En dat is eigenlijk niet eens zo erg. Maar het gevoel,...als ze me maar bellen en waar bellen ze dan voor...
En het ergste is dat je er niks meer aan kan doen. Ik heb alles gegeven voor de adoptie. Ken alle theorie over hechten, rouwverwerking en adoptiedriehoeken. Ken alle eissen van alle landen en weet hoe lang de wachtlijsten zijn. Ik heb alles tot op de bodem uitgezocht en uitgewerkt en nu, nu kan ik niks meer doen. En eerst voelde dat als een opluchting, maar nu begint Martijn.
Het is net alsof de adoptie nu voor hem echt begint te leven. Hij srtuint sites af en kijkt of er echt geen hiaten zitten in ons rapport. Hij weet precies wie er nog meer voor adoptie uit Hongarije gaan en het lijkt wel of bij hem nu de zenuwen toeslaan en dat geeft mij ook weer het gevoeld dat ik iets moet doen, maar dat gaat dus niet.
Behalve dan dat ik me verdiep in aankomstkaartjes, kindermeubels en behang en dat vindt Martijn dan weer onnodig en voorbarig. Maar,.... je zult zien als ze ineens bellen dat we over 8 weken kunnen afreizen voor onze kids dat ie blij is dat ik alweer zoveel voorwerk heb verricht ;-)
Voorlopig hoop ik dat ons dossier snel vertaald is en nog begin September naar Hongarije gaat. Zodra we het bericht hebben dat het er ligt is dat toch ook weer een mijlpaal.
Als je een zwangersschapstest doet weet je dat, als alles goed gaat, er na 9 maanden een kindje is. Maar wij weten eigenlijk niks. Ze kunnen over 6 maanden bellen maar ook over 36 maanden. En dat is eigenlijk niet eens zo erg. Maar het gevoel,...als ze me maar bellen en waar bellen ze dan voor...
En het ergste is dat je er niks meer aan kan doen. Ik heb alles gegeven voor de adoptie. Ken alle theorie over hechten, rouwverwerking en adoptiedriehoeken. Ken alle eissen van alle landen en weet hoe lang de wachtlijsten zijn. Ik heb alles tot op de bodem uitgezocht en uitgewerkt en nu, nu kan ik niks meer doen. En eerst voelde dat als een opluchting, maar nu begint Martijn.
Het is net alsof de adoptie nu voor hem echt begint te leven. Hij srtuint sites af en kijkt of er echt geen hiaten zitten in ons rapport. Hij weet precies wie er nog meer voor adoptie uit Hongarije gaan en het lijkt wel of bij hem nu de zenuwen toeslaan en dat geeft mij ook weer het gevoeld dat ik iets moet doen, maar dat gaat dus niet.
Behalve dan dat ik me verdiep in aankomstkaartjes, kindermeubels en behang en dat vindt Martijn dan weer onnodig en voorbarig. Maar,.... je zult zien als ze ineens bellen dat we over 8 weken kunnen afreizen voor onze kids dat ie blij is dat ik alweer zoveel voorwerk heb verricht ;-)
Voorlopig hoop ik dat ons dossier snel vertaald is en nog begin September naar Hongarije gaat. Zodra we het bericht hebben dat het er ligt is dat toch ook weer een mijlpaal.
donderdag 5 augustus 2010
Dossier opgestuurd...
Nadat we afgelopen vrijdag de laatste afspraak hebben gehad, met de notaris, om ons dossier voor Hongarije rond te maken en we een aantal dagen hebben genomen om het dossier verder af te werken en de laatste puntjes op de i te zetten is het vandaag, door Marjon, op de post gedaan naar de NAS (onze bemiddelaar).
Nu kan het laaste deel vertaald worden naar het Hongaars. Als dat gedaan is kan het naar de (adoptie)autoriteiten in Hongarije, dan is het wachten geblazen en hopen dat ze ons een goede match vinden voor 3 of 4 broertjes en/of zusjes in Hongarije.
Overigens kan dit wachten nog 3 jaar duren. Wij hopen dat het natuurlijk sneller is...
Ik moet eerlijk bekennen dat ik er helemaal klaar voor ben en eigenlijk niet meer kan wachten. Ik klink wel als een vrouw, die haar eierstokken hoort ratelen......
Nou ja, nu maar duimen en aftellen.
Ik hoop dat jullie voor ons en met ons willen mee duimen....
Groetjes,
Martijn
Nu kan het laaste deel vertaald worden naar het Hongaars. Als dat gedaan is kan het naar de (adoptie)autoriteiten in Hongarije, dan is het wachten geblazen en hopen dat ze ons een goede match vinden voor 3 of 4 broertjes en/of zusjes in Hongarije.
Overigens kan dit wachten nog 3 jaar duren. Wij hopen dat het natuurlijk sneller is...
Ik moet eerlijk bekennen dat ik er helemaal klaar voor ben en eigenlijk niet meer kan wachten. Ik klink wel als een vrouw, die haar eierstokken hoort ratelen......
Nou ja, nu maar duimen en aftellen.
Ik hoop dat jullie voor ons en met ons willen mee duimen....
Groetjes,
Martijn
zondag 1 augustus 2010
zaterdag 31 juli 2010
En toen.....
En toen was het alweer voorbij....
Vandaag hebben we Alexandra (Szandi) naar Zwolle gebracht, alwaar ze werd opgehaald door de bus, die haar samen met haar vriendjes en vriendinnetjes terug naar huis zal brengen.
Het was erg leuk en voor ons zeker voor herhaling vatbaar.
Daarom hebben we besloten om haar met kerst wederom uit te nodigen. Dan willen we ook graag Eniko (Enci) uitnodigen.
Verder gaan we begin september op bezoek bij Alexandra. Dan gaan we een kijkje nemen hoe zij woont en leeft.
Nu weer terug naar ons `normale dagelijkse leven`, typte hij in, met enige weemoed in zijn gedachten (snik snik)
Groeten,
Martijn
PS. Vandaag is ons dossier voor de adoptie naar Hongarije afgerond. De notaris heeft zijn goedkeuring gegeven en het bekrachtigd met een handtekening.
Het kan nu verder vertaald worden en opgestuurd worden naar Hongarije.
Vandaag hebben we Alexandra (Szandi) naar Zwolle gebracht, alwaar ze werd opgehaald door de bus, die haar samen met haar vriendjes en vriendinnetjes terug naar huis zal brengen.
Het was erg leuk en voor ons zeker voor herhaling vatbaar.
Daarom hebben we besloten om haar met kerst wederom uit te nodigen. Dan willen we ook graag Eniko (Enci) uitnodigen.
Verder gaan we begin september op bezoek bij Alexandra. Dan gaan we een kijkje nemen hoe zij woont en leeft.
Nu weer terug naar ons `normale dagelijkse leven`, typte hij in, met enige weemoed in zijn gedachten (snik snik)
Groeten,
Martijn
PS. Vandaag is ons dossier voor de adoptie naar Hongarije afgerond. De notaris heeft zijn goedkeuring gegeven en het bekrachtigd met een handtekening.
Het kan nu verder vertaald worden en opgestuurd worden naar Hongarije.
Abonneren op:
Posts (Atom)