alles verzonden 2

De accountantsverklaring moest opnieuw, want daar stond geen firmastempel op. Die hebben we vandaag weer op de post gedaan en nu is dus alles echt de deur uit. Dat voelt als een opluchting, maar voelt ook eng.

Als je een zwangersschapstest doet weet je dat, als alles goed gaat, er na 9 maanden een kindje is. Maar wij weten eigenlijk niks. Ze kunnen over 6 maanden bellen maar ook over 36 maanden. En dat is eigenlijk niet eens zo erg. Maar het gevoel,...als ze me maar bellen en waar bellen ze dan voor...

En het ergste is dat je er niks meer aan kan doen. Ik heb alles gegeven voor de adoptie. Ken alle theorie over hechten, rouwverwerking en adoptiedriehoeken. Ken alle eissen van alle landen en weet hoe lang de wachtlijsten zijn. Ik heb alles tot op de bodem uitgezocht en uitgewerkt en nu, nu kan ik niks meer doen. En eerst voelde dat als een opluchting, maar nu begint Martijn.

Het is net alsof de adoptie nu voor hem echt begint te leven. Hij srtuint sites af en kijkt of er echt geen hiaten zitten in ons rapport. Hij weet precies wie er nog meer voor adoptie uit Hongarije gaan en het lijkt wel of bij hem nu de zenuwen toeslaan en dat geeft mij ook weer het gevoeld dat ik iets moet doen, maar dat gaat dus niet.

Behalve dan dat ik me verdiep in aankomstkaartjes, kindermeubels en behang en dat vindt Martijn dan weer onnodig en voorbarig. Maar,.... je zult zien als ze ineens bellen dat we over 8 weken kunnen afreizen voor onze kids dat ie blij is dat ik alweer zoveel voorwerk heb verricht ;-)

Voorlopig hoop ik dat ons dossier snel vertaald is en nog begin September naar Hongarije gaat. Zodra we het bericht hebben dat het er ligt is dat toch ook weer een mijlpaal.

Dossier opgestuurd...

Nadat we afgelopen vrijdag de laatste afspraak hebben gehad, met de notaris, om ons dossier voor Hongarije rond te maken en we een aantal dagen hebben genomen om het dossier verder af te werken en de laatste puntjes op de i te zetten is het vandaag, door Marjon, op de post gedaan naar de NAS (onze bemiddelaar).
Nu kan het laaste deel vertaald worden naar het Hongaars. Als dat gedaan is kan het naar de (adoptie)autoriteiten in Hongarije, dan is het wachten geblazen en hopen dat ze ons een goede match vinden voor 3 of 4 broertjes en/of zusjes in Hongarije.
Overigens kan dit wachten nog 3 jaar duren. Wij hopen dat het natuurlijk sneller is...

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er helemaal klaar voor ben en eigenlijk niet meer kan wachten. Ik klink wel als een vrouw, die haar eierstokken hoort ratelen......

Nou ja, nu maar duimen en aftellen.
Ik hoop dat jullie voor ons en met ons willen mee duimen....

Groetjes,
Martijn

Nog even dan...

Hier nog een aantal foto´s van Alexandra in Nederland....

En toen.....

En toen was het alweer voorbij....
Vandaag hebben we Alexandra (Szandi) naar Zwolle gebracht, alwaar ze werd opgehaald door de bus, die haar samen met haar vriendjes en vriendinnetjes terug naar huis zal brengen.
Het was erg leuk en voor ons zeker voor herhaling vatbaar.
Daarom hebben we besloten om haar met kerst wederom uit te nodigen. Dan willen we ook graag Eniko (Enci) uitnodigen.

Verder gaan we begin september op bezoek bij Alexandra. Dan gaan we een kijkje nemen hoe zij woont en leeft.

Nu weer terug naar ons `normale dagelijkse leven`, typte hij in, met enige weemoed in zijn gedachten (snik snik)

Groeten,
Martijn

PS. Vandaag is ons dossier voor de adoptie naar Hongarije afgerond. De notaris heeft zijn goedkeuring gegeven en het bekrachtigd met een handtekening.
Het kan nu verder vertaald worden en opgestuurd worden naar Hongarije.

De laatste week....

De laatste week, van ons gastouderschap voor Alexandra, is gisteren ingegaan.

Tot op heden was het ´erg` leuk.
Naast dat we even, gedwongen, ons leven moeten aanpassen om goed zorg te kunnen dragen voor zo´n lief, klein en onschuldig meisje is het ook gewoon heeeeeel plezierig om iets met haar te ondernemen.

Zo vind ze lopen of fietsen met de `kutyak´ (honden) helemaal het einde. Slapen is ook 1 van haar favoriete bezigheden en een roltrap is niet een nuttig gebruiksvoorwerp in Hongarije, maar een nuttig speelgoed. Dit werd snel duidelijk, nadat we van de week in Eindhoven 4x een roltrap moesten gebruiken om van etage te veranderen.
Verder is Alexandra géén grote eter, maar wel een grote drinker. Alles gaat erin (ranja, fristi, cassis, fanta, water of Chocomel), behalve melk en thee. Ez piszkos! (Dat is vies!)

Als laatste kan ik ook vertellen (verzekeren) dat kinderen van 10 jaar niet altijd even onschuldig zijn. Ga maar eens een spelletje met ze spelen...
Zo hebben wij geregeld met haar een potje gepest (kaartspelletje). ze vindt het geweldig! Alleen mevrouw wint opvallend veel potjes.
Nu blijkt madam een meester(es) te zijn in het steken van kaarten en dan met name in het steken van pestkaarten en als specialiteit de joker (5 pakken). Op een gegeven moment had ze 4 Jokers in haar hand, terwijl er maar 2 jokers in de stok kaarten zitten. Rara hoe kan dit?
Alexandra had elders in huis nog een stok kaarten zien liggen en deze uit de stok gehaald en bewaard tot het volgende kaartspelletje. Dit volgende spelletje was met mij, dus was ik de klos.... En probeer dan maar eens in je beste Hongaars uit te leggen dat dat niet mag volgens de spelregels...... (aan iemand die er van overtuigd is dat die er al in zaten. hahaha!)
Super actie! het had zo een biologische dochter van me kunnen zijn...

Maar nu de laatste week.
We gaan er nog een paar leuke dagen van maken en dan mag ons meiske alweer terug naar Bickske (Hongarije). De tijd is erg snel gegaan.
We hebben gisteren een soort van klein evaluatiegesprekje met haar gehad. Deels via ons zelf en deels via de tolk van de organisatie. Hierin hebben we gepolst hoe ze de vakantie had ervaren en of ze het leuk vindt als we binnenkort (september/oktober) bij haar langskomen in het kindertehuis. Dit leek haar leuk. Wel voegde ze eraan toe, dat ze niet wist of het mocht (van haar tehuis). Wat schattig niet?

Nou dit was weer, na meerdere verzoeken, een update van ons, tot nu toe, zeer geslaagde gastouderschap avontuur.

ciao, (spreek uit sio)
Martijn



PS. Nog even iets over de adoptie. We zijn wederom medisch goed bevonden door de artsen om verder te gaan met de adoptie...